Ο Νίκος Καρακαλπάκης είναι ένας τραγουδιστής που τον διακρίνει μια αυθεντικότητα στην ερμηνεία των τραγουδιών και διακρίνεις ξεκάθαρα την μουσική του παιδεία.

Είναι ακομπλεξάριστος και συνάμα ευαίσθητος, ανθρώπινος και επικοινωνιακός τόσο με το κοινό του όσο και με τους γύρω του.

Διαβάζοντας την παρακάτω συνέντευξη θα ανακαλύψετε πράγματα για τον Νίκο που πιθανόν δε γνωρίζατε μέχρι σήμερα.

Τον ευχαριστούμε πολύ για την ανταπόκρισή του στην υλοποίηση της συνέντευξης αυτής!

Α.Κ: Γνωρίζω πως κατά την διάρκεια της καραντίνας έως και σήμερα, επέλεξες να μείνεις εκτός Αθηνών, στην εξοχική σου κατοικία στο Δήλεσι. Μίλησε μου γι’ αυτή σου την επιλογή και την εμπειρία.

Ν.Κ: Πράγματι επέλεξα να μείνω εκεί για να προσέχω τον πατέρα μου που ανήκει σε ευπαθή ομάδα και παράλληλα να διαχειριστώ και τον πρόσφατο χαμό της μητέρας μου. Το αγαπώ πολύ αυτό το σπίτι. Έχω μισό στρέμμα που αριθμεί άνω των 90 καλλωπιστικών φυτών. Τα φροντίζω και τα αγαπώ πολύ. Μου δίνουν πολλή ενέργεια. Φέτος τρέφουν πάρα πολλές μέλισσες και πεταλούδες με το νέκταρ τους γιατί μεγάλωσαν και έχουν πλούσια ανθοφορία. Ξοδεύω αμέτρητες ώρες για την περιποίηση τους. Αξίζει όμως. Νιώθω «πατέρας» τους. Και είναι η συντροφιά μου όσο κι αν ακούγεται σουρεαλιστικό αυτό!

Α.Κ: Θέλεις να μοιραστείς μαζί μας πώς αισθάνθηκες στη μουσική παράσταση που έδωσες στο Μέγαρο Μουσικής στις 6 Μαρτίου 2020, μια μέρα ακριβώς μετά την απώλεια της μητέρας σου;

Ν.Κ: Στη μητέρα μου χρωστώ κατά πολύ την αγάπη μου για τη μουσική και το τραγούδι. Ήταν μια πολύ περίεργη συγκυρία για μένα να φύγει από τη ζωή μια μέρα πριν τη συναυλία μου στο Μέγαρο. Παράλληλα με τις πρόβες, ζούσα και μια δύσκολη κατάσταση στο σπίτι με την υγεία της. Το ένιωθα πως θα φύγει. Ήταν λυτρωτικό για μένα να γίνει κανονικά η παράσταση και να μην την ακυρώσω. Την αποχαιρέτησα όπως της άξιζε. Μέσα από το τραγούδι. Η αίθουσα κατάμεστη από κόσμο και φίλους που οι περισσότεροι γνώριζαν την κατάσταση. Ήταν συγκινητική η παρουσία τους. Ήδη ο κόσμος φοβόταν με την πανδημία να πάει κάπου με πολύ κόσμο, κι όμως με τίμησαν. Αν με ρωτήσεις πως αισθανόμουνα θα σου πω πως η μουσική ήταν και είναι πάντα το στήριγμα μου. Συντόνισα την ψυχή με την φωνή μου και βγήκα στη σκηνή. Όπως κάνω πάντα.

Α.Κ: Θα χαρακτήριζες το album σου που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2016 με τον τίτλο «Ό,τι μας ανήκει» διαχρονικό και πετυχημένο, αφού τραγούδια από αυτό παίζονται μέχρι και σήμερα στα ραδιόφωνα και ιδιαίτερα σε αυτά της επαρχίας;

Ν.Κ: Μετά από τρία χρόνια κυκλοφορίας του, με συγκινεί που ακούγονται τα τραγούδια, σχεδόν όλα του δίσκου, στα ραδιόφωνα της επαρχίας και κάποια της Αθήνας και της Κύπρου και που πολλές φορές ο κόσμος μου σχολιάζει την ποιότητα της δουλειάς αυτής. Είχε πολύ βάρος όλο αυτό να το σηκώσω στους ώμους μου. Έκανα ο ίδιος την παραγωγή και την επιμέλεια του δίσκου. Παράλληλα είχα τόση κούραση και αγωνία, που όταν κυκλοφόρησε δεν χάρηκα τόσο την επιτυχία του, αλλά αγχώθηκα για το πώς θα καταφέρω να επικοινωνήσω την δουλειά σε μια ήδη νεκρή μουσική βιομηχανία. Βρήκα πολλές κλειστές πόρτες. Ακόμη κλειστές είναι βέβαια. Αλλά τώρα πια μετά από τόσο καιρό, επιβεβαιώνεται η αίσθηση που είχα πως είναι μια δουλειά πετυχημένη και διαχρονική.

Α.Κ: Ενώ η βάση σου είναι το έντεχνο, σε βλέπουμε να τραγουδάς και άλλα είδη μουσικής. Πες μας γι’ αυτό…

Ν.Κ: Δισκογραφικά έχω κινηθεί κυρίως στο έντεχνο και με τον δίσκο μου αλλά και με συμμετοχές σε άλλους δίσκους. Θα έλεγα πως ένα τολμηρό εγχείρημα ήταν η πετυχημένη διασκευή «Οι σταγόνες της αγάπης» που έκανα πριν ενάμιση χρόνο. Εκεί έδειξα και ένα πιο ανάλαφρο στυλ με χορό και κωμικά στοιχεία. Λίγο κόντρα γ’ αυτούς που με γνωρίζουν μόνο από την δισκογραφία μου. Γενικώς στις ζωντανές μου εμφανίσεις κινούμαι σε μια μεγάλη γκάμα ρεπερτορίου που περιέχει εκτός από έντεχνο και το ελαφρολαικό, την ποπ, την λάτιν, την τζαζ. Κάνω ένα είδους σόου, επιμελούμαι τα προγράμματα μου και ο κόσμος αγκαλιάζει θερμά τον αυθορμητισμό και την αμεσότητα στην επικοινωνία μου. Είμαι ακομπλεξάριστος στη σκηνή, αγαπώ τις ανατροπές, αγαπώ την αλήθεια και το έξυπνο χιούμορ. Γι αυτό και το κοινό περνάει καλά, συγκινείται, τραγουδά, γελάει.

Α. Κ: Οι στίχοι, είναι αρκετά δυνατό στοιχείο για την επιτυχία ενός τραγουδιού;

Ν.Κ: Φυσικά και είναι. Υπάρχει πάντα μια χημεία που κάνει ένα τραγούδι ωραίο. Βέβαια λανθασμένα για μένα έχουμε συνδέσει την επιτυχία με την αναγνωρισιμότητα. Και αυτό συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα. Υπάρχουν πολύ όμορφα τραγούδια που ο κόσμος δεν θα τα μάθει ποτέ. Γιατί δεν έχουν την δυνατότητα πολλοί να πληρώσουν για να διαφημιστούν και να κάνουν «επιτυχία». Παλιά στηρίζανε οι εταιρείες. Τώρα ο κάθε καλλιτέχνης πληρώνει από την τσεπούλα του. Ξέρεις πόσες φορές έχουν έρθει και μου έχουν πει π.χ για το «Ό,τι μας ανήκει», το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου μου, ότι είναι ένα συγκινητικό τραγούδι που είναι κρίμα να μην το έχει ακούσει ο πολύς κόσμος; Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έχει αξία επειδή δεν το έμαθε ο πολύς κόσμος. Είναι ένα τραγούδι που μουσική και στίχος γέννησαν συγκίνηση. Αυτό είναι επιτυχία για μένα.

Α.Κ: Έχεις κερδίσει μία αμεσότητα με το κοινό σου. Που το αποδίδεις αυτό;

Ν.Κ: Όπως σου ανέφερα και προηγουμένως είμαι αληθινός. Θα το δεις στα μάτια μου όταν σε κοιτάξω. Θα το νιώσεις όταν τραγουδήσω. Είμαι δοτικός στην τέχνη μου. Θέλω να μοιραστώ με το κοινό τις στιγμές. Θέλω ο κόσμος να περάσει καλά. Νομίζω στην σκηνή πως είναι εύκολο να καταλάβεις τι άνθρωπος είμαι. Τι κουβαλάω μέσα μου. Το πιο εύστοχο σχόλιό μου το έχει κάνει μια σημαντική ερμηνεύτρια του τόπου μας. Όταν την ρώτησα πώς της φαίνεται ο τρόπος που τραγουδάω εκείνη μου απάντησε πως από τον τρόπο που ερμηνεύω φαίνεται πως είμαι καλός άνθρωπος. Με την αγνή έννοια του όρου. Ίσως αυτό είναι η απάντηση στην ερώτησή σου.

Α.Κ: Έχεις κάνει συμβιβασμούς στη ζωή σου;

Ν.Κ: Ελάχιστα και αυτό έχει ένα μεγάλο τίμημα να ξέρεις. Έχει μοναξιά, έχει λύπη, έχει περιθώριο. Έχει όμως και καθαρότητα ψυχής, αξιοπρέπεια, ήθος. Τι μεγάλο μάθημα είναι η ζωή. Όσο μεγαλώνω βέβαια χαλαρώνω λίγο τα λουριά γιατί συνειδητοποιώ πως ο κόσμος τελικά δεν είναι αυτός που θα ήθελα εγώ να είναι και πως πρέπει με ενσυναίσθηση και προσοχή να μπαίνουμε ο ένας στον κόσμο του άλλου, αρκεί να υπάρχει ισορροπία και ισότητα.

Α.Κ: Θα ήθελες να ζήσεις σε κάποια άλλη εποχή και αν ναι, γιατί;

Ν.Κ: Όχι απαραίτητα αλλά μιας και με ρωτάς θα είχε ενδιαφέρον να ήμουν τραγουδιστής στα τέλη της δεκαετίας του 60. Ίσως να είχα τις ευκαιρίες να κάνω περισσότερα πράγματα στην τέχνη μου. Υποθετικά πάντα. Πάντως αγαπώ αυτές τις δεκαετίες του 60, 70 και 80.

Α.Κ : Έχεις κάποιο μότο στη ζωή σου;

Ν.Κ: Νομίζω πως είναι σημαντικό να δημιουργούμε και να αφήνουμε κάτι εδώ που ερχόμαστε. Να το πάρουν οι επόμενοι να το πάνε παρακάτω. Να υπάρχει εξέλιξη. Δεν ξέρω κατά πόσο θα εκτιμηθεί η όποια πορεία μου η καλλιτεχνική και αν για κάποιους αργότερα είμαι ένα σημείο αναφοράς ή όχι. Εγώ φρόντισα να είμαι καλός επαγγελματίας, να δουλέψω πολύ, να κάνω το καλύτερο δυνατό που μπορώ για να είμαι δημιουργικός και αποδοτικός. Ακόμη και ένας ή μία από τους μαθητές μου να πατήσει πάνω στον τρόπο που κατάφερα να κάνω αυτό που αγαπώ, με γνώση και ήθος, για μένα είναι σημαντικό και πολύτιμο.

Λίγα λόγια για τον Νίκο Καρακαλπάκη:

Ο Νίκος Καρακαλπάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του τμήματος μουσικών σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και αριστούχος παμψηφεί του τμήματος σύγχρονου τραγουδιού του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Παράλληλα σπούδασε πιάνο κι ανώτερα θεωρητικά της μουσικής. Εργάζεται ως αναπληρωτής καθηγητής μουσικής στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 2007 και παράλληλα παραδίδει μαθήματα ορθοφωνίας και σύγχρονου τραγουδιού.

To ντεμπούτο του στο τραγούδι έγινε με τη συμμετοχή του στο έντεχνο σχήμα των Graviton και τον ομώνυμο δίσκο τους και ακολούθησαν συνεργασίες – δισκογραφικά και σε ζωντανές εμφανίσεις – με δημιουργούς όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, η Λίνα Νικολακοπούλου, η Νένα Βενετσάνου, ο Λίνος Κόκοτος, ο Φίλιππος Γράψας, η Πηγή Λυκούδη, ο Γιώργος Καγιαλίκος, η Αρετή Κοκκίνου, η Μαρία Παπαδάκη, ο Θανάσης Σάλτας, ο Gorgi, η Ανδριανή Ζαγγανά και πολλοί ακόμη.

Έχει τραγουδήσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό δίπλα σε σημαντικούς ερμηνευτές, ηθοποιούς και μουσικούς ενώ επιμελείται τα μουσικά προγράμματα που παρουσιάζει.

Ιδιαίτερη για εκείνον στιγμή ήταν η συμμετοχή του στη συναυλία που δόθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Προξενείου στο Σισμανόγλειο Μέγαρο Κωνσταντινούπολης με τίτλο «Έλληνες ποιητές στην Κωνσταντινούπολη με μουσική της Πηγής Λυκούδη» προς τιμή και με τη παρουσία του Οικουμενικου Πατριάρχη Κων/πολεως κ.κ Βαρθολομαίου τον Νοέμβριο του 2011 καθώς και το ατομικό ρεσιτάλ του στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου τον Μάιο του 2018.

Τον Δεκέμβριο του 2016 κυκλοφόρησε την πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά με τον τίτλο «Ό,τι Μας Ανήκει»* από την M.L.K σε επιμέλεια παραγωγής δικής του και ενορχηστρώσεις της Αρετής Κοκκίνου, με υπογραφές σημαντικών δημιουργών και συντελεστών. Το album «Ότι μας ανήκει» το πρώτο εξάμηνο της κυκλοφορίας του βρέθηκε στα πρώτα 40 ελληνικά και ξένα cds σε πωλήσεις στην Ελλάδα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της IFPI ενώ έχει παρουσιαστεί από σημαντικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, έντυπα και site.

Τον Δεκέμβριο του 2018 κυκλοφορεί το digital single “Οι σταγόνες της αγάπης” σε μουσική Λάκη Παπαδόπουλου και στίχους του Μάνου Τσιλιμίδη και τον Ιανουάριο του 2020 την «Ιέρεια» σε μουσική και στίχους του Γιώργου Καγιαλίκου.

Στις 6 Μαρτίου του 2020 εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα διδασκαλίας «Λίλιαν Βουδούρη» στη πετυχημένη μουσική παράσταση με τίτλο «Ψάξε στο όνειρο μας», ως ερμηνευτής και επιμελητής του προγράμματος. Μαζί του η Χαριτίνη Πανοπούλου και ο Γιώργος Τσοκάνης.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:

• Graviton – “Graviton” (Protasis Music, 2004)
• Nikos Karakalpakis -“Turning the tide” – Digital single (Nucafe Records,2012)
• Super Hits 2013 (collection)- “Turning the tide” (Nucafe Records, 2013)
• Πηγή Λυκούδη, Φίλιππος Γράψας– “Εν ονόματι του χρόνου” (EMΣΕ, 2015)
• Νίκος Καρακαλπάκης – “Άνοιξη | digital single” (Music Art Lab, 2016)
• Nίκος Καρακαλπάκης – “Ακριβή μου καρδιά | digital single” (Music Art Lab, 2016)
• Π.Λυκούδη , Θ.Σάλτας – “Τα πάθη της αγάπης” (Fm records, 2016)
• Νίκος Καρακαλπάκης -“Ό,τι μας ανήκει ” (MLK, 2016)
• Νίκος Καρακαλπάκης – “Οι Σταγόνες Της Αγάπης” (MLK, 2018)
• Νίκος Καρακαλπάκης – “Ιέρεια” (Μετρονόμος, 2020)

ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ:

• «Τα Πάθη Της Αγάπης» της Πηγής Λυκούδη και του Θανάση Σάλτα (2015) με τιμητική διάκριση στο θέατρο Bademler στη Σμύρνη στην Τουρκία.
• «Γυναίκα, μάνα, αδελφή» σε τραγούδια και κείμενα του Μίκη Θεοδωράκη. Επιμέλεια κειμένων: Α.Βούλγαρη (θέατρο Έαρ Βικτώρια, 2017) στα πλαίσια του φεστιβάλ «Το μικρό Παρίσι των Αθηνών.

Αριστέα  Κοντόζογλου

Δημοσιογράφος-Ραδιοφωνική  Παραγωγός
Μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων
Μέλος της Ε.Σ.Ε.Τ

Share on Facebook

Tweet