Ο ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΑΣΟΣ ΙΣΑΑΚ ΕΠΕΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΟ 1996, ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΤΤΙΛΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ, ΣΤΗ ΔΕΡΥΝΕΙΑ… ΟΙ ΆΘΛΙΟΙ ΔΟΛΟΦΌΝΟΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΛΉΦΘΗΣΑΝ ΑΚΌΜΑ - Active News

Ήταν 11 Αυγούστου 1996, όταν ο διαδηλωτής Τάσος Ισαάκ δολοφονήθηκε βάναυσα στην «Πράσινη Ζώνη» στη Δερύνεια. Όχλος Τουρκοκυπρίων ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν τουρκοκύπριοι αστυνομικοί και μέλη της παραστρατιωτικής οργάνωσης «Γκρίζοι Λύκοι», επιτέθηκαν σε ελληνοκύπριους διαδηλωτές.

Ο Τάσος Ισαάκ, που ήταν ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους που είχαν εισέλθει στην «Πράσινη Ζώνη», ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και στα μάτια ανδρών της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, που παρακολουθούσαν άπραγοι.

Στις 22 Νοεμβρίου 1996, η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ εναντίων των:

Χασίμ Γιλμάζ, εποίκου και πρώην στελέχους της ΜΙΤ (τουρκική ΚΥΠ)
Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν, εποίκου από την Τουρκία και αστυνομικού του ψευδοκράτους
Πολάτ Φικρέτ Κορελί, Τουρκοκύπριου από την Αμμόχωστο
Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν, τούρκου εποίκου και επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα Κατεχόμενα
Ερχάν Αρικλί, τούρκου εποίκου από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ο Αρικλί συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Κιργιστάν, αλλά αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν πιέσεων του Τουρκίας.

Στις 28 Απριλίου 1997, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Θεόδωρος Πάγκαλος, βάπτισε στο Παραλίμνι, μέσα σε συγκινητική ατμόσφαιρα, την κόρη του Τάσου Ισαάκ, στην οποία δόθηκε το όνομα Αναστασία. Η Χάρις Αλεξίου της αφιέρωσε το «Τραγούδι του Χελιδονιού», που έγραψε ειδικά γι’ αυτήν.

Στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έκρινε ένοχη την Τουρκία για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, βάσει του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Επίσης, επιδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Τάσου Ισαάκ.

Κανείς από τους δολοφόνους δεν έχει καταδικαστεί.

Η ανάρτηση της ομάδας «Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού»

Η 27η επέτειος της δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ δεν βρίσκει την Κύπρο λεύτερη. Τη βρίσκει τουρκοκρατούμενη, 49 χρόνια μετά την εισβολή. Τη βρίσκει αφημένη στις θυσίες των δύο ηρώων που σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά.

Τη βρίσκει, δυστυχώς, ανήμπορη να τιμήσει τον Τάσο και τον Σολωμό, ανίκανη να απαιτήσει ένα μνημείο της προκοπής για τους δύο λεβέντες του Παραλιμνίου. Κι ακόμα και χωρίς επιβολή, κατά παράβαση των εντολών όσων ικετεύουν για κάποιο συμβιβασμό, τη βρίσκει φανερά απομακρυσμένη από τον αγώνα για την πεντασύλλαβη που κινητοποιεί ακόμα τη μνήμη του Τάσου και του Σολωμού.

Η 11η Αυγούστου προστατεύεται και θα προστατεύεται ως ιστορική ημερομηνία της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Διότι η πράξη του Τάσου Ισαάκ ήταν πράξη υπεράσπισης ολόκληρης της ανθρωπότητας και το άλμα του, άλμα χιλιάδων χρόνων.

Η «Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού δεν θα ξεχάσει τον Τάσο, που έπεσε μες στη φωτιά την ώρα που πολλοί χειροκροτούσαν. Δεν θα ξεχάσει την αβουλία της κυπριακής πολιτείας για τα εντάλματα εις βάρος των δολοφόνων του Τάσου και του Σολωμού, μέχρι να αναπαυθούν οι ψυχές τους και να επικρατήσει η μνήμη ενάντια στη λήθη, ο άνθρωπος ενάντια στην εξουσία: Memento mori.