Του Παναγιώτη Αλιμήση∗

Ζήτω η 25^η Μαρτίου 1821!

Ζήτω το Γένος των Ελλήνων!

Σήμερα, Πέμπτη, 25^η Μαρτίου 2021,συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης του 1821. Διακόσια χρόνια πέρασαν από το σημαντικότερο γεγονός της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Πριν από δυο αιώνες, το πανάρχαιο ελληνικό έθνος έσπασε τα δεσμά της επάρατης τουρκοκρατίας και συγκρότησε ελεύθερο κράτος. Τα πρώτα τουφέκια βρόντηξαν στις 17 Μαρτίου,ωστόσο, η 25^η Μαρτίου ορίστηκε ως έναρξη, καθώς εκείνη την ημέρα τιμάται ο Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου. Άλλωστε, οι επαναστάτες δεν απόθεσαν τις ελπίδες τους μόνο στα όπλα, αλλά και στην πίστη.Το σύνθημα «Για την πίστη του Χριστού την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία» αντήχησε σαν κραυγή από το Ιάσιο ως την Κρήτη και από την Κύπρο ως τις μακρινές κοινότητες των ομογενών μας!

Όλοι οι Έλληνες πολέμησαν για τον ύψιστο σκοπό, την ελευθερία του τόπου! Άνθρωποι με προτερήματα και ελαττώματα, προερχόμενοι από κάθε κοινωνική τάξη, σήκωσαν το λάβαρο της Εθνικής Παλιγγενεσίας αποφασισμένοι για “ελευθερία ή θάνατο”. Οι διχόνοιες δεν έλειψαν. Ούτε οι ιδιοτέλειες. Σε πολλές επαναστάσεις ανά τον κόσμο υπήρξαν αγκάθια… Φυσική νομοτέλεια. Όμως ο στόχος ήταν πάντοτε κοινός. Η πλέον εξέχουσα προσωπικότητα του αγώνα,ο Στρατηγός των Στρατηγών, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, είχε αναφέρει χαρακτηριστικά πως όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες ποθούσαν την ελευθερία της πατρίδας, απλά ο καθένας τη λογάριαζε απ’ το δικό του μετερίζι…

Η κατάληψη του Μυστρά από τους Οθωμανούς το 1460, επτά χρόνια μετά από την Άλωση της Βασιλεύουσας, αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του βυζαντινού Ελληνισμού. Ακολούθησαν τέσσερις  αιώνες ταπεινώσεων, πολιτικής ανυπαρξίας και αναξιοπρέπειας, μολαταύτα, το Γένος δεν έπαψε ούτε στιγμή να ελπίζει πως “πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα’ναι!”. Στο διάστημα που μεσολάβησε απ’ την πτώση της Κωνσταντινούπολης, έως την κήρυξη της Επανάστασης, δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων ανηφόρησαν στα βουνά ζαλωμένοι με τα άρματά τους, αρνούμενοι να σκύψουν το κεφάλι.

Άντρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι, ρίχτηκαν σαν άλλοι «300» στα πεδία των μαχών,αψηφώντας την υπέρτερη σε υλικό δύναμη του εχθρού. Μέχρι την έναρξη της Επανάστασης του ‘21, ο λαός ξεσηκώθηκε ουκ ολίγες φορές για την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού,άσχετα αν στο τέλος δεν πετύχαινε τον αντικειμενικό στόχο. Υπολογίζεται ότι στα περίπου 400 χρόνια Τουρκοκρατίας, οι Έλληνεςπραγματοποίησαν 120 εξεγέρσεις(!), άλλοτε σε τοπική και άλλοτε σε πανελλήνια κλίμακα.

Οι ράχες των χιλιοτραγουδισμένων οροσειρών της πατρίδας μας έγιναν οι αετοφωλιέςστις οποίες στρατοπέδευσε η κλεφτουριά, που τόσο ύμνησε η λαϊκή παράδοση και το δημοτικό μας τραγούδι. Οι βουνοκορφές, τα λαγκάδια και οι σπηλιές, έγιναν οι μήτρες όπου ξεπήδησαν γενιές ηρώων, γράφοντας μες στους αιώνες θριάμβους σαν παραμύθια! Από τον Θεϊκό Όλυμπο και την απάτητη Πίνδο, έως τον σκληροτράχηλο Ταΰγετο και τον περήφανο Ψηλορείτη, αποτυπώθηκαν με χρυσά γράμματα τα κατορθώματα των επώνυμων και ανώνυμων αγωνιστών. Μορφές όπως ο “Γέρος του Μοριά”, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Κανάρης, ο Μιαούλης, ο Γιωργάκης Ολύμπιος, ο Καπετάν Ζαχαριάς, ο Νικηταράς, οι Σουλιώτισσες, η Μαντώ Μαυρογένους, οι Μαυρομιχαλαίοι κ.α., άνοιξαν τον δρόμο προς την λευτεριά.

Σε αυτούς τους απλούς ήρωες, χρωστάμε αμέριστη ευγνωμοσύνη. Ας είναι αιωνία η μνήμη των τιμημένων προγόνων μας, των οποίων οι θυσίες διέσωσαν τις αξίες, τα ήθηκαι τις εθνικές παραδόσεις.

Η σημερινή μέρα για εμάς τους νεότερους Έλληνες, σηματοδοτεί την αφετηρία μιας νέας εποχής, δυσκολότερης ακόμα και από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας μας. Για πρώτη φορά στη μακραίωνη διαδρομή του, ο ελληνισμός κινδυνεύει να απολέσει τόσο την εθνική του ανεξαρτησία, όσο και τα στοιχεία εκείνα που διατηρούν ζωντανή την ιστορική συνείδηση. Συνεπώς, καλούμαστε να επανέλθουμε ενωμένοι στον δρόμο της αρετής και να πούμε «ΟΧΙ» στους σύγχρονους «Σουλτάνους»,οι οποίοι σαν άλλοι γενίτσαροι,παραφυλούν στη γωνιά για να μας “χαλάσουν”. Το «ΟΧΙ» δεν είναι ένα γυμνό σύνθημα στερούμενου νοήματος. Είναι ιερό χρέος προς τις ψυχές των χιλιάδων πεσόντων,που κάποτε ορκίστηκαν να μην ντροπιάσουν τα όπλα. Γιατί αν σε καιρούς δίσεκτους στεκόμαστε ακόμα όρθιοι, είναι επειδή στηριζόμαστε στους ώμους αυτών των γιγάντων!

∗ Ο Παναγιωτης Αλιμησης είναι ιστορικός και δημοσιογράφος

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικα προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Share on Facebook

Tweet