ΦΕΤΟΣ, ΑΣ ΛΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Του Τάσου Αβραντίνη*

Εφόσον η κυβέρνηση αποφάσισε, ορθότατα, το κλείσιμο των σχολείων, των πανεπιστημίων, των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, των πολυκαταστημάτων, των θεάτρων, των κινηματογράφων και απαγόρευσε τις κάθε είδους μαζικές συναθροίσεις ακόμη και σε ανοιχτούς χώρους προκειμένου να αντιμετωπιστεί η περαιτέρω διάδοση της πανδημίας, επιβάλλεται για επιτακτικούς λόγους δημόσιας υγείας οι εκκλησίες να λειτουργήσουν κεκλεισμένων των θυρών για όλη την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος θα πρέπει λοιπόν στην επόμενη κρίσιμη συνεδρίασή της να επιδείξει μέγιστη σύνεση και αυτοσυγκράτηση. Ας ακολουθήσει το παράδειγμα πολλών ορθόδοξων και άλλων χριστιανικών εκκλησιών, οι οποίες με υπευθυνότητα κάλεσαν τους πιστούς τους να λατρέψουν το Θεό τους από το σπίτι τους.

Το ζήτημα βεβαίως δεν είναι τι θα κάνει η Εκκλησία, το ζήτημα είναι τι θα αποφασίσει η υπεύθυνη κυβέρνηση. Και πρέπει να επισημανθεί, ότι τυχόν απόφαση της κυβέρνησης για απαγόρευση των θρησκευτικών συναθροίσεων όχι μόνο δεν αντίκειται στο Σύνταγμα αλλά επιβάλλεται από το Σύνταγμα. Πιο συγκεκριμένα, το δικαίωμα της ελευθερίας της θρησκευτικής λατρείας απορρέει άμεσα από το ατομικό δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας.

Το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας υπόκειται σε περιορισμούς τόσο από την παρ. 4 του άρθρου 13 «Κανένας δεν μπορεί, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς το Kράτος ή να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους» όσο και από την παρ. 2 του άρθρου 9 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

«Η ελευθερία εκδηλώσεως της θρησκείας ή των πεποιθήσεων δεν επιτρέπεται να αποτελέση αντικείμενον ετέρων περιορισμών πέραν των προβλεπομένων υπό του νόμου και αποτελούντων αναγκαία μέτρα, εν δημοκρατική κοινωνία δια την δημοσίαν ασφάλειαν, την προάσπισιν της δημοσίας τάξεως, υγείας και ηθικής, ή την προάσπισιν των δικαιωμάτων και ελευθεριών των».

Ακόμη από το ίδιο το Σύνταγμα απορρέουν εγγενείς περιορισμοί στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων που προβλέπονται από αυτό, περιορισμοί που διασφαλίζουν την ακώλυτη άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων. Ο προσωρινός περιορισμός της ελευθερίας της θρησκευτικής λατρείας δικαιολογείται πλήρως στις σημερινές συνθήκες της πανδημίας από την ανάγκη προάσπισης των ατομικών δικαιωμάτων όλων των πολιτών και από το δημόσιο συμφέρον για προάσπιση του εννόμου αγαθού της δημόσιας υγείας.

Μήπως, εντούτοις, παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά «όχι» διότι:

α) το δικαίωμα της λατρείας του πιστού περιορίζεται προσωρινά από τα αρμόδια για αυτό όργανα της πολιτείας σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα διαδικασία και μόνο για όσο θα διαρκέσουν τα έκτακτα απαγορευτικά μέτρα για όλους τους άλλους πολίτες,

β) η ένταση και η έκταση του περιορισμού αυτού τελεί σε εύλογη σχέση με το νόμιμο σκοπό που επιδιώκει αυτός, την προστασία δηλαδή του εννόμου αγαθού της δημόσιας υγείας των πολιτών, που το κράτος οφείλει να μεριμνά γι΄αυτή και

γ) ο περιορισμός των θρησκευτικών συναθροίσεων είναι πρόσφορος και ο λιγότερο επαχθής για να επιτευχθεί αυτή η προστασία.

Είναι λοιπόν ο περιορισμένης χρονικής διάρκειας περιορισμός του δικαιώματος της θρησκευτικής λατρείας, όπως άλλωστε και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων για λόγους δημόσιας υγείας, απολύτως συμβατός με την ελευθερία. Σας θυμίζω τα λόγια του Τζον Στιούαρτ Μιλλ «(…) ο μόνος λόγος, για τον οποίο μπορεί νόμιμα να ασκείται εξουσία σε οποιοδήποτε μέλος μιας πολιτισμένης κοινότητας, παρά τη θέλησή του, είναι η αποτροπή της βλάβης των άλλων. (…) Η μόνη συμπεριφορά, για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος στην κοινότητα, είναι αυτή που αφορά τους άλλους».

*Ο Τάσος Αβραντίνης γεννήθηκε το 1969. Κατάγεται από το Παράλιο Άστρος Αρκαδίας. Είναι νυμφευμένος με τη δικηγόρο Μαργαρίτα Τσαπόγα και έχει τρία παιδιά. Είναι δικηγόρος στην Αθήνα με ειδίκευση στο Δίκαιο των Επιχειρήσεων. Το 1991 υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Φιλελεύθερου Φόρουμ. Το 1995 απεχώρησε από τη ΝΔ. Το 1999 ήταν ιδρυτικό μέλος του κόμματος «Φιλελεύθεροι» και μέλος του Προεδρείου του μέχρι την αναστολή λειτουργίας του κόμματος το 2001. Το 2007 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας», της οποίας διετέλεσε Αντιπρόεδρος μέχρι και το Φεβρουάριο του 2009. Το 2009, εντάχθηκε στο νεοϊδρυθέν κόμμα του Στέφανου Μάνου, Δράση. Το 2010, στις δημοτικές εκλογές, ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, υποστηριζόμενος από το Πορτοκαλί (Δράση – Φιλελεύθερη Συμμαχία), στα ψηφοδέλτια του ανεξάρτητου υποψήφιου Γιώργου Καμίνη, τελικά εξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012, ήταν υποψήφιος με την εκλογική συνεργασία Δράση – Φ.Σ. στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών και τερμάτισε πέμπτος σε σταυρούς (1.415) ανάμεσα στους συνυποψηφίους του στο ψηφοδέλτιο της συνεργασίας. Στις Εθνικές Εκλογές του Ιουνίου 2012, ήταν επικεφαλής υποψήφιος της εκλογικής λίστας του εκλογικού συνασπισμού δημιουργία, ξανά! (συνεργασία δημιουργίας, ξανά! – Δράσης – Φ.Σ.) στην Περιφέρεια Αττικής (Υπόλοιπο). Στις εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν υποψήφιος βουλευτής Α’ Πειραιά με το Ποτάμι μετά τη συνεργασία Δράσης – Ποταμιού. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στην Α’ Πειραιά.[1] Αρθρογραφεί τακτικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο της χώρας (ΕΣΤΙΑ, Ναυτεμπορική, Ελευθεροτυπία, Presscode κλπ.) ενώ τα άρθρα του φιλοξενούνται μεταξύ άλλων στην ηλεκτρονική διεύθυνση: “www.e-rooster.gr”.

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Πηγή: Liberal.gr