Γράφει ο Παντελής Σαββίδης*
Η τραγωδία που, δυστυχώς, μόνο να παρακολουθήσουμε μπορούμε χωρίς δυνατότητα να κάνουμε κάτι δείχνει την ανικανότητα του κράτους και την επικινδυνότητα των υποστηρικτών, δουλοπαροίκων του. Τα περι κλιματικής αλλαγής, δεκτά ως ένα σημείο, αλλά επιχειρήματα κηνσόρων μιας αρρωστημένης κοινωνίας απο τα οποία επιχειρήματα οι παρακμιακοί θεσμοί του και αυτοί που τους αναπαράγουν πλουτίζουν.
Η όλη κατάσταση μου έφερε στο νου τις επιθέσεις που δέχονται όσοι κατά καιρούς, τελευταία με χθεσινό δημοσίευμα στο οποίο αναφέρθηκα, “εν καιρώ ειρήνης” προσπαθούν να διεγείρουν συνειδήσεις και συναντούν απέναντί τους έναν βδελυρό κομματικό στρατό και τους βολεμένους που τους επιτίθενται.
Με νοοτροπία επικυρίαρχου, προς τους υποτακτικούς του, και με υπαλλήλους να τους έχει καταστήσει σαν και αυτό, σε ραχάτι και βασανιστές των πολιτών του, το ελληνικό κράτος απέτυχε σε όλα. Κράτος σημαίνει μια οργανωμένη και ισχυρή οντότητα.
Αυτό το συνονθύλευμα ατάκτως ερριμμένων με κέντρο μια πόλη που το μόνο που παράγει είναι παρακμή-μάστιγα του ελληνισμού απο την αρχαία εποχή- είναι ο ορισμός της αποτυχίας.
Το κράτος παρέχει αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες του, αποτελεσματικές λειτουργίες και προσπαθεί να πετύχει και την ευημερία τους.
Ας σηκώσει το χέρι όποιος στο κράτος αυτό αισθάνεται ασφαλής.
Ας σηκώσει το χέρι όποιος δεν τυραννήθηκε απο την γραφειοκρατία του. Ας σηκώσει το χέρι όποιος δεν έχει ζήσει τον παραλογισμό του, την διαφθορά του.
Αυτό το κράτος το αρμέγουν κατ αρχάς οι πολιτικοί και οικονομικοί ταγοί του και απο τα αποφάγια τους- που δεν είναι λίγα- σιτίζονται και οι προπαγανδιστές του.
Και εκεί τελειώνει η ιστορία. Αυτοί είναι το κράτος. Οι υπόλοιποι οι δουλοπάροικοί του που προσπαθούν να βολευτούν.
Αυτό το κράτος δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν αλλάξει νοοτροπία.
Αλλά νοοτροπία δεν θα αλλάξει διότι η πλειοψηφία της κοινωνίας μετέχει στις δομές του. Αυτό το κράτος, τελικά, θέλει η πλειοψηφία αυτού του λαού. Διότι κάπου είναι περιπεπλεγμένη στις δομές του.
Ενα συγκεντρωτικό κράτος στον σκληρό πυρήνα μιας πόλης που λέγεται πρωτεύουσα, με όλη την σαπίλα συγκεντρωμένη γύρω του και με τους μηχανισμούς του να εκμεταλλεύεται αποικιοκρατικά την υπόλοιπη χώρα και τον λαό της.
Αυτό είναι το κράτος που μας καταστρέφει, δεν μας προστατεύει, μας εκμεταλλεύεται. Αυτό το κράτος θα βγει νικητής και την επομένη της καταστροφής. Διότι έχει την δύναμη και τους μηχανισμούς να ξεμπερδεύει με τους επικριτές του.
Θα αγανακτίσουμε και την επομένη της συντελούμενης καταστροφής θα αναπαράγουμε τις ίδιες συνθήκες ύπαρξής μας.
Ακόμη και τα γειτονικά κράτη που βγήκαν ταλαιπωρημένα απο την λαίλαπα του ολοκληρωτισμού μας έχουν ξεπεράσει.
Υπάρχει στην κοινωνία η θέληση να το αλλάξει αυτό το κράτος;
Θα το δούμε τις επόμενες ημέρες.
Προς το παρόν όλες οι δομές του, ακόμη και ο στρατός που είναι προορισμένος για τα σύνορα- είναι συγκεντρωμένες στο λεκανοπέδιο μήν και το παιδί της μαμάς υπηρετήσει μερικούς μήνες μακρυά και υποστεί ψυχολογικά προβλήματα. Και οι υποδομές του στρατού στις νότιες περιοχές για να αναπαράγει ηχηρά την διαχρονική ιδεολογία του μικροελλαδισμού. Αυτήν που όταν κλήθηκε να ορίσει περί τα μέσα του 1850 πρότεινε όσοι δεν κατάγονται απο τις περιοχές που απελευθέρωθηκαν – και ‘ηταν πολλοί πρωταγωνιστές της επανάστασης-να μην μπορούν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοί του. Η εξουσία και η μαρμάγκα, δηλαδή, πρώτο μέλημά τους.
Αυτό το κράτος είναι δικό μας. Ειναι δικό μας γιατί σαν και αυτό είμαστε. Αν δεν ήμασταν θα αναζητούσαμε, θα βρίσκαμε και θα υποστηρίζαμε κάποιους που θέλουν να το αλλάξουν. Ή θα τους δημιουργούσαμε.
Το κράτος είναι ο καθρέπτης μας.
Αν σας πως αμφισβητήστε το μπορεί να βρεθώ στα κάτεργά του με όλους σας να το χειροκροτά τε. Το κράτος είναι ο καθρέπτης μας. Δυστυχώς.
*Ο Παντελής Σαββίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Εδώ και δεκατρία χρόνια είναι ο παρουσιαστής της εβδομαδιαίας εκπομπής “Ανιχνεύσεις”
(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπκές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)
Πηγή: Anixneuseis.gr
Leave a comment