ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Του Παναγιώτη Σφαέλου∗

Όπως όλα δείχνουν, το «αριστεροδέξιο» μόρφωμα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πλησιάζει στο τέλος του. Η κρίση στις σχέσεις Τσίπρα-Καμμένου είναι εμφανής με την διαφωνία στο σκοπιανό αλλά και την τοποθέτηση Κουβέλη στο ΥΠΕΘΑ. Κατόπιν τούτων, η αποχώρηση των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση δεν είναι διόλου απίθανο σενάριο πλέον. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε αδιέξοδο καθώς έχει αποτύχει σε όλα τα πεδία. Δεν έχει μέλλον μια κυβέρνηση που έχει αποτύχει σε όλα όσα είχε υποσχεθεί: δεν έσκισε τα μνημόνια, δεν αύξησε μισθούς και συντάξεις, δεν πάταξε την φοροδιαφυγή, δεν κατάργησε τον ΕΝΦΙΑ αλλά αντίθετα αύξησε την φορολογία σε απίστευτα επίπεδα ενώ έχει κάνει σοβαρές υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα.

Ο Τσίπρας ξέρει πολύ καλά ότι δεν μπορεί να πετύχει καθαρή έξοδο από τα μνημόνια καθώς έχει ήδη υπογράψει το επόμενο μνημόνιο που θα ισχύσει από το 2019 και το οποίο προβλέπει νέες μειώσεις συντάξεων και μείωση του αφορολόγητου. Το μόνο που απομένει του Τσίπρα είναι η προσφυγή στις κάλπες τον Ιούνιο 2018 με το ψευδές σύνθημα «έξοδος από το μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018» και να επιτύχει μια αξιοπρεπή ήττα. Το σκεπτικό είναι να υπάρξει μια δεξιά παρένθεση: ο Κυριακός Μητσοτάκης να πάρει την καυτή πατάτα ώστε να αποτύχει και να πέσει το 2020 κατά την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο Τσίπρας θα κάνει σκληρή αντιπολίτευση στον Μητσοτάκη και ελπίζει να ξαναβγεί το 2020 όπου οι εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική.

Ο Τσίπρας πήρε την εξουσία κοροϊδεύοντας τον ελληνικό λαό με ψέματα και ανέφικτες εξαγγελίες. Τώρα φαίνεται η γύμνια της κυβέρνησης όταν 3 χρόνια μετά είμαστε ακόμα στον οικονομικό έλεγχο του μνημονίου με τις τράπεζες ακόμα σε capitals controls. Πράγματι, η αδέξια και αλλοπρόσαλλη διαπραγμάτευση Βαρουφάκη με τα ανόητα δημοψηφίσματα φόρτωσε την οικονομία με 200 δις, κατά τον Βίζερ, οδηγώντας τη χώρα σε ένα τρίτο σκληρότερο μνημόνιο. Το δήθεν παράλληλο πρόγραμμα και τα αντίμετρα ήταν μια κοροϊδία καθώς δεν εφαρμόστηκαν ποτέ ούτε πρόκειται. Αντί να προχωρήσει σε περικοπές δημοσίων υπάλληλων, η κυβέρνηση αύξησε τους διορισμούς ημετέρων στο δημόσιο. Την ίδια ώρα η υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης οδήγησε τους ελεύθερους επαγγελματίες να κατεβάσουν ρολά.

Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης μας οδηγεί από την μια εθνική ήττα στην άλλη. Ο εθνομηδενισμος του ΣΥΡΙΖΑ είναι εμφανής παντού και ιδιαίτερα στην εξωτερική πολιτική. Η τουρκοποίηση των Ιμίων είναι γεγονός, ο Ερντογάν έθεσε στην Αθήνα θέμα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης. Στο Σκοπιανό υπήρξε τεράστια ενδοτικότητα δίνοντας το όνομα Μακεδονία χωρίς συνταγματική αναθεώρηση του Σκοπιανού Συντάγματος. Το μόνο αντάλλαγμα ήταν το κατέβασμα των αγαλμάτων του Μ. Αλεξανδρου και η αλλαγή ονόματος του αεροδρομίου και της εθνικής οδού των Σκοπίων. Ο Κοτζιας είναι αποφασισμένος να δώσει την σύνθετη ονομασία (Άνω Μακεδονία) αγνοώντας το λαϊκό αίσθημα. Στο θέμα της σύλληψης των δυο ελλήνων αξιωματικών, η αντίδραση της κυβέρνησης δεν ήταν η αναμενόμενη και οι αξιωματικοί μας βρίσκονται ακόμα σε τούρκικες φυλακές. Επίσης, η διαπλοκή της κυβέρνησης με τον Σαββίδη είναι εμφανής μετά και από το περιστατικό στο στάδιο. Η κυβέρνηση προσπάθησε να στήσει μια νέα διαπλοκή με τον Σαββίδη πουλώντας το λιμάνι Θεσσαλονίκης και αφήνοντας το να γίνει καναλάρχης.

Όλα αυτά τα γεγονότα συνθέτουν ένα αρνητικό πολιτικό σκηνικό που δεν μπορεί να διαχειριστεί μια τόσο σοβαρή κρίση (οικονομική και εθνική). Ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει με τον κρατισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία του Ερντογάν είναι θέμα χρόνου ενώ το όνομα της Μακεδονίας θα χαθεί για πάντα. Η μεγάλη πλειοψηφία του λάου είναι κατά της σύνθετης ονομασίας και η κυβέρνηση κωφεύει. Η κυβέρνηση αυτή σήμερα διαθέτει ισχνή πλειοψηφία και επιπλέον βρίσκεται σε αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα και το εθνικό συμφέρον. Ο Παύλος Μπακογιάννης έλεγε ότι «στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Αν η κυβέρνηση βρίσκεται σε αδιέξοδο λόγω δικών της ενεργειών ή λόγω εγκλωβισμού της σε ανέφικτες υποσχέσεις είναι δικό της θέμα. Η διέξοδος στις δημοκρατίες είναι η προσφυγή στις κάλπες ώστε ο μόνος δημοκρατικά νομιμοποιητικός παράγοντας, ο κυρίαρχος λαός, να δώσει την απάντηση του.

∗Ο Παναγιώτης Σφαέλος είναι Νομικός-Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (AEJ) και της Ένωσης Συντακτών Λονδίνου (NUJ). Είναι Διδάκτωρ Ευρωπαϊκού Δικαίου του Πανεπιστημίου Kent.

[the_ad id=”17504″]