Τρία χρόνια συμπληρώνονται αύριο, 28 Φεβρουαρίου από την τραγωδία που σημειώθηκε στα Τέμπη και για την επιζήσασα, Αλεξάνδρα Τσακίρη ο χρόνος έχει σταματήσει την στιγμή της σύγκρουσης που άλλαξε την ζωή της.

Το βράδυ της Πέμπτης 26 Φεβρουαρίου η νεαρή ανέσυρε από την μνήμη της τις ανατριχιαστικές στιγμές που έζησε σε μια φορτισμένη συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra24.

«Δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος»

Η 28η Φεβρουαρίου 2023 αποτέλεσε το απόλυτο σημείο καμπής στη ζωή της Αλεξάνδρα Τσακίρη. Όπως δηλώνει σήμερα, τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. «Είναι σαν να έχει πεθάνει ένα κομμάτι μας εκεί», εξομολογείται, περιγράφοντας την αδυναμία της να βιώσει αυθόρμητη χαρά και το βάρος των εικόνων που την ακολουθούν καθημερινά.

Παρά τη συστηματική ψυχοθεραπεία, η επιβίωση παραμένει για την ίδια ένα «γλυκόπικρο» συναίσθημα. Η ανακούφιση ότι ζει συνυπάρχει με τις ενοχές για όσους δεν τα κατάφεραν, δημιουργώντας ένα μόνιμο εσωτερικό ρήγμα.

Τέμπη: Τα μοιραία λεπτά πριν από τη σύγκρουση

Η ίδια θυμάται ότι ήδη πριν από το δυστύχημα επικρατούσε έντονη ανησυχία στο τρένο λόγω καθυστερήσεων. Αναφέρεται σε μια ανεξήγητη στάση «στο πουθενά» μετά τη Λάρισα και σε έναν ισχυρό τρανταγμό, σαν να άλλαξε η αμαξοστοιχία ράγες. «Δεν μπορούσες να φανταστείς τι θα ακολουθήσει», σημειώνει. Οι επιβάτες συνειδητοποίησαν ότι κινούνταν στην ίδια γραμμή με την εμπορική αμαξοστοιχία μόνο όταν είχαν πλέον βγει από τα βαγόνια.

Η Αλεξάνδρα Τσακίρη βρισκόταν στο πέμπτο βαγόνι. Περιγράφει εικόνες απόλυτης φρίκης: πυκνό καπνό που «έκαιγε τα σωθικά», επιβάτες να σπάνε τζάμια για να αναπνεύσουν, φωτιά σε απόσταση αναπνοής. «Βάλαμε φουλάρια στο πρόσωπο για να παίρνουμε ανάσες», θυμάται, τονίζοντας ότι η επιβίωσή τους οφείλεται στην αυτοθυσία και την αλληλεγγύη μεταξύ αγνώστων, σε μια στιγμή όπου ένιωθαν εντελώς αβοήθητοι.

Αιχμές για τη δικαστική διερεύνηση

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η στάση της απέναντι στη δικαστική διαδικασία. Όπως καταγγέλλει, χρειάστηκε να «απαιτήσει» να καταθέσει, ενώ κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της ένιωσε πως ο ανακριτής επιχείρησε να κλονίσει τη μνήμη της, ειδικά για τη στάση του τρένου μετά τη Λάρισα. «Νιώθω ότι μας κοροϊδεύουν», δηλώνει, εκφράζοντας την οργή της για την έλλειψη ξεκάθαρων απαντήσεων και την απουσία ουσιαστικής απόδοσης ευθυνών, τρία χρόνια μετά.

Να φύγει ή να μείνει;

Παρότι η ανασφάλεια την βαραίνει, η σκέψη της φυγής στο εξωτερικό απορρίφθηκε συνειδητά. «Θα τους κάναμε τη χάρη να αφήσουμε τη χώρα και να συνεχίσουν να τη διαχειρίζονται με γνώμονα το κέρδος και όχι τις ζωές μας», τονίζει. Η απόφασή της είναι να παραμείνει, να μιλήσει και να αγωνιστεί ώστε η αλήθεια να ακουστεί και, κάποτε, να υπάρξει μια πραγματική δικαίωση.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Πηγή: Νewsbreak.gr

Share on Facebook

Tweet