Γράφει ο Γιάννης Παπαδάτος*

Από τη μια, ακούγεται σκληρό. Από την άλλη, δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς εντελώς άδικο.

Η κυβέρνηση της Σιγκαπούρης, της «μικρής Ελβετίας της Απω Ανατολής» ανακοίνωσε από τη Δευτέρα ότι διακόπτει τις δωρεάν θεραπείες για τους πολίτες που παραμένουν ανεμβολίαστοι με καθαρά δική τους επιλογή και όχι για λόγους ανωτέρας ιατρικής βίας.

Απ’ όσο γνωρίζουμε, είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που παίρνει μια τέτοια απόφαση, η οποία υπαγορεύθηκε από την απότομη έξαρση των κρουσμάτων τις τελευταίες εβδομάδες.

Η πόλη-κράτος με έκταση μικρότερη από τη Χίο και περίπου τον μισό πληθυσμό της Ελλάδας σημείωσε αριθμό-ρεκόρ νεκρών και κρουσμάτων την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου. Στο πλαίσιο ενός υψηλού επιπέδου συστήματος υγείας -κατά βάση ιδιωτικού, αλλά με ισχυρή δημόσια παρέμβαση σε περιόδους ασυνήθιστων κρίσεων, όπως αυτή που διανύουμε-, η Σιγκαπούρη κάλυπτε ως τώρα όλα τα έξοδα νοσηλείας για Covid-19 των πολιτών της, των ξένων μόνιμων κατοίκων και των κατόχων μακροχρόνιας βίζας.

Εκτός κι αν αυτοί βρέθηκαν θετικοί αμέσως μετά την επιστροφή τους από το εξωτερικό. Με δεδομένο ότι το 82,5% του πληθυσμού είναι πλήρως εμβολιασμένο, ο υπουργός Υγείας, Ονγκ Γιε Κουνγκ, υποστήριξε πως το αυστηρό μέτρο είναι αναγκαίο για να πειστούν να εμβολιαστούν και οι τελευταίοι αρνητές.

Οι ανεμβολίαστοι αποτελούν πλέον τη συντριπτική πλειονότητα των νοσηλευομένων στις ΜΕΘ της Σιγκαπούρης και συντελούν δυσανάλογα στην ασφυκτική πίεση που υφίστανται το τελευταίο διάστημα οι υγειονομικές υποδομές.

Βάσει των κυβερνητικών εξαγγελιών, ένα τελευταίο παράθυρο ευκαιρίας ως τις 31 Δεκεμβρίου έχουν οι εμβολιασμένοι με μία μόνο δόση, προκειμένου να επισπεύσουν τη δεύτερη. Στην πράξη, η Σιγκαπούρη πληρώνει το άνοιγμα της οικονομίας και των συνόρων προς τον έξω κόσμο – κάτι σύμφυτο με την ύπαρξή της, αφού αποτελεί παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό και ναυτιλιακό κέντρο.

* *Ο Γιάννης Παπαδάτος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε το 1972 στην Πάτρα. Είναι πτυχιούχος Αρχαιολογίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1994) και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στην Προϊστορική Αρχαιολογία από το Πανεπιστήμιο του Sheffield (1999). Έχει εργαστεί ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Sheffield (2001-2002) και ως συμβασιούχος αρχαιολόγος στην Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία (2002-2007). Διδάσκει επίσης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (2002-σήμερα). Διευθύνει και συμμετέχει σε χρηματοδοτούμενα ερευνητικά προγράμματα στο πλαίσιο των οποίων διεξάγει ανασκαφές και αρχαιολογικές έρευνες πεδίου στην Ανατολική Κρήτη. Μαθήματα που διδάσκει: Προπτυχιακά: (1) ΙΑ04: Εισαγωγή στην Επιστήμη της Αρχαιολογίας. (2) ΙΑ02: Εισαγωγή στην Προϊστορική Αρχαιολογία. (3) ΙΑ103: Ανασκαφική και Επεξεργασία Αρχαιολογικού Υλικού – Μουσειολογία. (4) ΙΑ72: Το Νησιωτικό Αιγαίο κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. (5) ΣΑ122: Οι Νησιωτικές Κοινότητες του Αιγαίου και οι Σχέσεις τους με την Ανακτορική Κρήτη. (6) ΙΑ150: Παραγωγή και διακίνηση αρχαίας κεραμικής: αρχαιολογικές και αρχαιομετρικές προσεγγίσεις. Μεταπτυχιακά: (1) Ταφική Αρχαιολογία του Προϊστορικού Αιγαίου. (2) Γιατί η Κρήτη ήταν διαφορετική; Αποκλίνουσες ιστορικές πορείες στο Αιγαίο της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. (3) 

Από την έντυπη έκδοση

15:49 10 Νοεμβρίου 2021

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές αποψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Πηγή: Eleftherostypos.gr

Share on Facebook

Tweet