Ένα κι ένα κάνουν δύο
Του Σάββα Καλεντερίδη
Επειδή πολλοί είναι εκείνοι που προσπαθούν να αποκοιμίσουν τους Έλληνες για μια σειρά από θέματα –όπως η επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα, που αποτελεί ιστορικό παράδειγμα διεθνούς εμβέλειας– για το πώς δεν πρέπει να ασκείται η εξωτερική πολιτική και η διπλωματία, είμαστε υποχρεωμένοι να αναφερθούμε στην κατάσταση που βρίσκεται ο Ερντογάν και τον τρόπο με τον οποίον πολιτεύεται στο εσωτερικό και στη διεθνή σκηνή. Αν μη τι άλλο για να μην ξαναζήσουμε κωμικοκτραγικές σκηνές, όπως η επίσκεψη Ερντογάν στη Θράκη, όπου ο Τούρκος πρόεδρος, απευθυνόμενος με ύφος «μεγάλου πατερούλη» σε μικρά παιδιά, μαθητές της μουσουλμανικής μειονότητας στο Λύκειο «Τζελάλ Μπαγιάρ», εμφανίζεται σε βίντεο-ντοκουμέντο να λέει:
«Όλοι μαζί είμαστε Τουρκία. Μια σημαία, μια πατρίδα, ένα κράτος. Τι σημαίνει αυτό; Ένα έθνος, μια σημαία, ένα κράτος. Εντάξει; Δεν υπάρχουν διακρίσεις, δεν υπάρχουν διαφορές. Θα είμαστε ένα, θα είμαστε ισχυροί, θα είμαστε ζωντανοί, θα είμαστε αδέρφια. Όλοι μαζί θα είμαστε Τουρκία».
Πάμε τώρα στη σκληρή πραγματικότητα. Σκληρή για μας, αλλά και για τον Ερντογάν.
Το δημοψήφισμα του Απριλίου 2017, για την μετεξέλιξη του πολιτεύματος στην Τουρκία από Προεδρευόμενη σε Προεδρική Δημοκρατία, ήταν μια από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες στην πολιτική ζωή του Ερντογάν, ο οποίος ήλθε αντιμέτωπος ούτε λίγο ούτε πολύ με τον πολιτικό του θάνατο.
Παρά το καθεστώς βίας και νοθείας, το «Ναι» έλαβε μόλις 51,4% και το «Όχι» 48,6%, ενώ όλοι οι ανεξάρτητοι παρατηρητές λένε ότι το αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον ακριβώς το αντίθετο.
Να σημειωθεί ότι ο Ερντογάν πέτυχε αυτό το αποτέλεσμα συμμαχώντας με το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ), των γνωστών Γκρίζων Λύκων.
Έκτοτε έχουν μεσολαβήσει ορισμένα γεγονότα και εξελίξεις που έχουν οδηγήσει τον Ερντογάν σε κατάσταση παροξυσμού:
- Πρώτον, δημιουργήθηκε το Καλό Κόμμα (İyi Parti), από την Μεράλ Άκσενερ αλλά και από άλλα υψηλόβαθμα και «ιστορικά» στελέχη του ΜΗΡ, το οποίο δημοσκοπικά, μετά από μόλις δυο μήνες λειτουργίας, κινείται στο 7-8%, αντλώντας ψήφους κυρίως από τη δεξαμενή του ΜΗΡ.
- Δεύτερον, ο Ερντογάν αντλούσε αρκετά εκατομμύρια ψήφους από τους Κούρδους της Τουρκίας, λέγοντας ότι δεν είναι εναντίον των Κούρδων αλλά εναντίον της «τρομοκρατίας» του PKK. Μάλιστα, για να γίνει πιστευτός, επικαλούνταν την καλή συνεργασία που είχε με τον Μπαρζανί και τη βοήθεια που παρείχε στους Κούρδους του Β. Ιράκ. Όμως στο δημοψήφισμα που έκαναν οι Κούρδοι του Β. Ιράκ στις 15 Σεπτεμβρίου 2017, η Τουρκία και ο Ερντογάν απείλησαν με εισβολή και έδειξαν εχθρική στάση στους Κούρδους και το Κουρδικό γενικότερα, κάτι που ασφαλώς δεν θα ξεχάσουν οι Κούρδοι στις επόμενες εκλογές!
- Τρίτον, υπάρχουν συνταρακτικές αποκαλύψεις για τη… δραστηριότητα του γιου, του γαμπρού, του συμπέθερου και άλλων μελών της οικογένειας Ερντογάν, στη διακίνηση δισεκατομμυρίων σε λογαριασμούς off shore στη νήσο Μαν. Τις αποκαλύψεις έκανε σε ζωντανή μετάδοση ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, και όσο να ’ναι, οι αποκαλύψεις αυτές δεν προσθέτουν ψήφους στο καλάθι του Ερντογάν.
- Τέταρτο, υπάρχουν και οι ψήφοι περίπου 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων και των οικογενειών τους που διώχθηκαν και μπήκαν φυλακή από το καθεστώς Ερντογάν, ως σχετιζόμενοι με τον ιμάμη Γκιουλέν.
Δεν θα αναφερθούμε σε άλλα κατορθώματα του Ερντογάν και θα πούμε ότι με τους καλύτερους γι’ αυτόν υπολογισμούς, του λείπει ένα 5% για τις εκλογές του 2019, στις οποίες θα εκλεγεί για πρώτη φορά ο Πρόεδρος της Τουρκίας απευθείας από το λαό.
Για να αντιληφθούμε πόσο κρίσιμες είναι οι εκλογές του 2019, να υπογραμμίσουμε ότι σε περίπτωση που δεν εκλεγεί ο Ερντογάν, την επόμενη ημέρα δεν θα έχει ασυλία και θα έχει να αντιμετωπίσει εκτός των άλλων εκείνους τους χιλιάδες αξιωματικούς και δικαστές, στους οποίους κόλλησε την ταμπέλα του «προδότη».
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Βασικά δυο πράγματα.
- Το πρώτο είναι ότι δεν πρόκειται να υπογράψει συμφωνία για το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά, που θα δώσει τροφή στην αντιπολίτευση και αντί να κερδίσει, θα χάσει κι άλλο ψήφους.
- Το δεύτερο, ακριβώς για τους παραπάνω λόγους, ό,τι λέει και κάνει ο Ερντογάν εδώ και καιρό, γίνεται με στόχο να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους και να καλύψει αυτό το 5% που αναφέρθηκε παραπάνω.
Είναι λοιπόν ο Ερντογάν σε μια παρατεταμένη προεκλογική εκστρατεία, και όλα αυτά θα έπρεπε να τα είχαν υπ’ όψιν τους όλοι εκείνοι που αποφάσισαν, σχεδίασαν και προετοίμασαν την «πετυχημένη» επίσκεψη του Τούρκου προέδρου.
Για να μην δουλεύουμε τον κόσμο και να μη δουλευόμαστε μεταξύ μας.
Related Post
