Γράφει ο Παναγιώτης Αλιμήσης∗

Η πρόσφατη διαγραφή των όρων για τα τουρκικά F-16, από την Αμερικανική Γερουσία χτυπά άλλο ένα καμπανάκι-«χαστουκάκι» για την Αθήνα, καθώς φαίνεται ότι το πανίσχυρο βιομηχανικό κατεστημένο στις ΗΠΑ, αλλά και οι λεγόμενοι «hardliners» ρεπουμπλικάνοι και δημοκρατικοί, όχι μόνο δεν θέλουν να “χάσουν” την Τουρκία, αλλά την θεωρούν σαφώς πιο σημαντική από την Ελλάδα. Η απόρριψη-διαγραφή των όρων και προϋποθέσεων για τα τουρκικά F-16, δεν σημαίνει ότι η Άγκυρα θα πάρει τα αεροπλάνα, αφού οι εκλογές στο κογκρέσο στις αρχές Νοεμβρίου θα κρίνουν πολλά. Ωστόσο, έστω και επικοινωνιακά, αποτελεί μια χαλαρή διπλωματική νίκη της Τουρκίας στα σημεία, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Οι Αμερικανοί, μάλιστα δείχνουν ότι είναι έτοιμοι να δεχτούν μια «ειδική» σχέση με την Άγκυρα στην μετα-ερντογάν εποχή, συγχωρώντας αντι-δυτικές πολιτικές, που αν τις εφάρμοζε η Ελλάδα θα την… είχαν διώξει από το ΝΑΤΟ με συνοπτικές διαδικασίες. Ενδεικτικό της διαχρονικής αμερικανικής στάσης προς την Αθήνα είναι η κριτική προς την ελληνική ηγεσία για την υπόθεση των υποκλοπών, -σωστά θα πει κάποιος- αλλά την ίδια ώρα, για τη ναζιστικοποίηση της τουρκικής πολιτικής ζωής, ούτε κουβέντα! Επιπλέον, η προοπτική να γίνει η Τουρκία κόμβος του ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μετά την συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν, δεν προκάλεσε έως τώρα καμία ουσιαστική δυτική αντίδραση!

Έτσι, όπως όλα δείχνουν, τα περίπου 7,5 δις του τουρκικού προγράμματος είναι ένα… καλό έσοδο για το βιομηχανικό κατεστημένο των ΗΠΑ και ας θίγονται με αυτή την απόφαση άλλα συμμαχικά συμφέροντα! Βέβαια, αυτή η συμπεριφορά των ΗΠΑ και γενικά των δυτικών δεν εκπλήσσει. Κάπως έτσι δεν έγινε με τους Κούρδους της Συρίας, όπου οι Αμερικανοί μέσα σε μια νύχτα τους παρέδωσαν στους Τούρκους;… Έτσι δεν έγινε και στο Αφγανιστάν όταν έτρεχαν να φύγουν, αφήνοντας στους ταλιμπάν την εξουσία και τον… «εκδημοκρατισμό» ξεκρέμαστο; Έτσι δεν έγινε όταν με την συμφωνία AUKUS (Βρετανία, ΗΠΑ, Αυστραλία) οι Αμερικανοί έπεισαν τους Αυστραλούς να ακυρώσουν τα γαλλικά υποβρύχια, συμμαχικής χώρας στο ΝΑΤΟ; Η Ε.Ε. δεν σηκώνει το δάκτυλο στην Ελλάδα για το μεταναστευτικό, όταν είναι η Τουρκία εκείνη που σε αγαστή συνεργασία με ΜΚΟ το εργαλειοποιεί εις βάρος των δυτικών κοινωνιών, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνει δισεκατομμύρια από τα ευρωπαϊκά ταμεία; (!)

Και όλα αυτά συμβαίνουν, όταν στην χώρα μας ακούγονται ολοένα και περισσότερες θέσεις του τύπου «τους έχουμε τους Τούρκους» ή «δεν θα τους αφήσει η Ευρώπη», «ο Μενέντεζ βράχος» και άλλα τέτοια χαρούμενα… Κατά συνέπεια, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να δημιουργηθεί στο λαϊκό σώμα η εντύπωση ότι όλα είναι σίγουρα, με ταυτόχρονη υποτίμηση της άλλης πλευράς.

Το μόνο που πρέπει να εμπεδωθεί σε όλους, είναι ότι αν ποτέ πάμε στο ραντεβού με την ιστορία, όχι μόνο δεν θα έρθει κανένας να μας συνδράμει στο πεδίο, αλλά το πιο πιθανό είναι να επιβληθεί ανακωχή από τις ΗΠΑ και στη συνέχεια να μας πουν «βρείτε τα», όπως άλλωστε τονίζουν σε κάθε ανακοίνωση «συμπαράστασης» προς την Ελλάδα. Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να διαλυθεί η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και να «πατήσουν» οι Ρώσοι, ούτε να ηττηθεί ο… πολυτιμότερος σύμμαχός Τουρκία, -όπως τουλάχιστον την θεωρεί το αμερικανικό βαθύ κράτος. Και φυσικά αν το απευκταίο συμβεί, ευχόμαστε οι Τούρκοι να μην έχουν στο μεταξύ καταλάβει βραχονησίδα, δημιουργώντας καταστάσεις τύπου Ιμίων.

Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι εφαρμόζουν το realpolitik με στόχο και συνέπεια. Εμείς καλούμαστε να βρούμε ξανά το χαμένο θάρρος μας και να αφήσουμε στην άκρη τον υπερβολικά αισιόδοξο και… αγνό χαρακτήρα μας.

∗Ο Παναγιώτης Αλιμήσης είναι Ιστορικός και Διεθνολόγος

Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη

Πηγή φωτογραφίας; Protothema.gr

Share on Facebook

Tweet