Του Παναγιώτη Αλιμήση*
Μερικοί άνθρωποι τον αποκαλούν το νέο τσάρο της Ρωσίας. Άλλοι θέλουν να τον αναφέρουν ως «δικτάτορα», άλλοι πιστεύουν ότι είναι ο απόλυτος ηγέτης, ενώ λίγοι πιστεύουν ότι είναι απλώς ένας οπορτουνιστής που υποφέρει από μεγαλομανία. Ωστόσο, ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ευρέως αποδεκτός από φίλους και εχθρούς, ως ο άνθρωπος που κατόρθωσε να επαναφέρει τη Ρωσία στο προσκήνιο από τότε που ανέλαβε την εξουσία το 2000.
Τα τελευταία 18 χρόνια συνέβησαν πολλά στην παγκόσμια σφαίρα και ο Πούτιν αποδείχθηκε καλός αναγνώστης των διεθνών γεγονότων από οικονομική και γεωπολιτική άποψη. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν να κερδίσει το σεβασμό ακόμη και από μερικούς από τους εγχώριους πολιτικούς του αντιπάλους, ενισχύοντας έτσι τη δημοτικότητά του μεταξύ των δικών του ανθρώπων και συμμάχων. Το γεγονός ότι επανεξελέγη με τη συντριπτική πλειοψηφία των ψήφων (76%) δεν αφήνει αρκετό περιθώριο για περαιτέρω ανάλυση.
Παρά τις κυρώσεις που επέβαλε η Δύση στη χώρα του ως αντίδραση για την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, η ρωσική οικονομία ίσως επιβραδύνθηκε, αλλά δεν συντρίφθηκε όπως πρότειναν οι προβλέψεις. Στην πραγματικότητα το αντίθετο συνέβη. Ο Πούτιν ακολούθησε ανατολική πορεία προσεγγίζοντας την Κίνα και τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Ανατολικής Ασίας, ανοίγοντας νέες αγορές. Οι ρωσικές επενδύσεις στη Μέση Ανατολή και στον τρίτο κόσμο αυξάνονται. Ρώσοι οικονομικοί και εμπορικοί εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι τις επόμενες δεκαετίες η οικονομία της χώρας τους θα μπορούσε να καλύψει αποτελεσματικά τις απώλειες που προκλήθηκαν από τις δυτικές κυρώσεις.
Ο Πούτιν ανέβηκε επίσης δυναμικά στη Μέση Ανατολή με το όραμα να επαναφέρει τη Ρωσία στον «χάρτη υπερδύναμης» απέναντι από τις ΗΠΑ. Κατάφερε να επανέλθει στην Τουρκία, δημιουργώντας έτσι μια «ρωγμή» στη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ. Λόγω αυτής της νέας στρατηγικής κίνησης, υπάρχει μεγάλη δυνατότητα για τη Ρωσία να βρει νέους πελάτες στον ενεργειακό τομέα και να δημιουργήσει ένα δίκτυο αγωγών μέσω της Τουρκίας και των Βαλκανίων. Οι δυτικές δυνάμεις προσπάθησαν διαδοχικά να κυριαρχήσουν στις πηγές ενέργειας της Μέσης Ανατολής, προκειμένου να μειωθεί η ευρωπαϊκή εξάρτηση του ρωσικού φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Ωστόσο, ο ρώσος ηγέτης υπέγραψε έγκαιρα σημαντικές συμφωνίες με την Τουρκία για την κατασκευή νέων αγωγών και πυρηνικού σταθμού στο Akkuyu στο νότιο τμήμα της χώρας.
Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι ο Πούτιν ξέρει πώς και πότε να κάνει τους απαραίτητους ελιγμούς, για να κρατήσει τη Ρωσία ζωντανή στον αυξανόμενο γεωπολιτικό ανταγωνισμό. Πολλοί άνθρωποι τον αποκαλούν νέο Στάλιν, απλώς και μόνο επειδή ο πρώην σοβιετικός ηγέτης συνδύαζε μια έξυπνη ηγεσία με εγχώριο αυταρχισμό. Όποιο και αν είναι το μέλλον για τον ίδιο, ο Πούτιν πιθανότατα θα πάρει ένα μέρος δίπλα στον Στάλιν ή ακόμα και δίπλα στο … Πέτρο τον Μέγα!
* Ο Παναγιώτης Αλίμης είναι δημοσιογράφος. Σπούδασε σύγχρονη ιστορία και διεθνείς σχέσεις στο πανεπιστήμιο Metropolitan του Λονδίνου.
[the_ad id=”17504″]
Leave a comment