Toυ Γιώργου Σεφερτζή*

Ποιός είπε ότι επειδή η πολιτική είναι πρωτίστως η τέχνη που διαχειρίζεται σκληρά ανταγωνιστικά συµφέροντα έπαψε να είναι η κατεξοχήν τέχνη της διαχείρισης συµβόλων; Και ποιός επιµένει ακόµα ότι οι ιδεολογίες δεν είναι παρά τα επιφαινόµενα των πραγµατικών φαινοµένων που παράγουν οι υλικές ταξικές και όχι µόνον αντιθέσεις; Ο Ερντογάν είναι πάντα εδώ για να τους εξηγήσει πόσο µεγάλο είναι το άδικο που έχουν. Σίγουρα η απόφασή του να µετατρέψει την Αγιά Σοφιά από βυζαντινό µνηµείο σε µουσουλµανικό τέµενος αποτελεί µια πράξη αντιπερισπασµού που αποβλέπει στην απόσπαση του ενδιαφέροντος της τουρκικής κοινής γνώµης από τις δυσµενείς «υλικές συνθήκες» της οικονοµικής και της υγειονοµικής κρίσης στην οποία βυθίζεται πλέον όλο και βαθύτερα η Τουρκία αποδυναµώνοντας τη θέση του Ερντογάν και της πολιτικής του κυριαρχίας στο εσωτερικό της γείτονος.

Και σίγουρα ο σκοπός της απόφασής του για την Αγιά Σοφιά είναι να ικανοποιήσει την «υλική ανάγκη» της διακυβέρνησης του Τούρκου Προέδρου να συσπειρώσει τους δεξιούς εθνικιστές και τους φανατικούς ισλαµιστές προκειµένου να διευρύνει τα συρρικνούµενα εδώ και καιρό κοινωνικά ερείσµατά του.

Πλην όµως δεν µοιάζει να είναι αυτός ο κυριότερος λόγος που ο Ερντογάν αποφάσισε να ανακαταλάβει θρησκευτικά ως νέος Πορθητής το αρχιτεκτονικό αριστούργηµα της πάλαι ποτέ ακτινοβολούσας βασιλεύουσας της εποχής του Ιουστινιανού.

Ο κύριος στόχος του είναι… «µεταφυσικός». Συνοµιλεί πια µε το Θεό προετοιµάζοντας την απολογία του ενώπιον του Αλάχ όταν ο παντοδύναµος των ανά την οικουµένη πιστών του τον καλέσει εν τη βασιλεία του.

Έγραφα στον «Φιλελεύθερο» του περασµένου Σαββάτου ότι η τελική απόφαση του Ερντογάν για την Αγιά Σοφιά θα είχε τροχιοδεικτική σηµασία. Θα αποτελούσε, δηλαδή, µια ένδειξη αποκαλυπτική των πραγµατικών προθέσεων και διαθέσεών του. Γιατί όλες οι µέχρι σήµερα κινήσεις του και τα µέτωπα που ανοίγει συνεχώς και ταυτοχρόνως δεν επιδέχονται καµιάς ορθολογικής ερµηνείας.

Καµιά τους δεν µπορεί να εξηγηθεί αναλύοντάς την µε την λογική που έχει το όφελος µε το κόστος της κάθε µιας.

Ούτε η αξία των φυσικών πόρων του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου ή της Λιβύης δικαιολογεί το διπλωµατικό και οικονοµικό κόστος του «αναθεωρητικού δόγµατος» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Ούτε η γαιοαµυντική σηµασία των στρατιωτικών προγεφυρωµάτων που ενδεχοµένως επιδιώκει να δηµιουργήσει στην ευρύτερη περιοχή είναι τέτοια που να αξίζει µια µετωπική σύγκρουση π.χ. µε µια πυρηνική δύναµη σαν την Γαλλία. Μόνον η συµβολική τους αξία µπορεί να είναι στο µυαλό του Τούρκου Προέδρου τόση ώστε να δικαιολογεί τα ρίσκα που παίρνει.

Κι αν υποθέσουµε ότι όλη η φασαρία γίνεται για τη Λιβύη, και πράγµατι είναι προφανές ότι αυτή είναι που ενδιαφέρει την Τουρκία περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, και πάλι για συµβολικούς λόγους τον ενδιαφέρει.

Υπήρξε η δυτική εσχατιά της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας και ως τέτοια εξελίσσεται σε µείζον στρατηγικό διακύβευµα για τον Ερντογάν. Τόσο µάλιστα σηµαντικό ώστε να έρχεται για χάρη του σε σύγκρουση µε την Ρωσία που πλέον από πελάτης της ο Ερντογάν γίνεται γαιοπολιτικός πολέµιος της. Όπως άλλωστε υπήρξε η Τσαρική Αυτοκρατορία για την Οθωµανική εδώ και µερικούς αιώνες.

Ούτε τα πετρέλαιά της είναι τόσο µεγάλου στρατηγικού ενδιαφέροντος για την Τουρκία ούτε οι στρατιωτικές βάσεις που θα µπορούσε να εγκαταστήσει-και πράγµατι θα επιχειρήσει να εγκαταστήσει στα βόρεια παράλια της πατρίδας του Καντάφι- είναι τόσο µεγάλου αµυντικού ενδιαφέροντος για την τουρκική επικυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή. Η πλήρης σχεδόν απαξίωση του πετρελαίου ως πηγή ενέργειας είναι θέµα χρόνου. Το ίδιο και η σηµασία του για τον ενεργειακό εφοδιασµό της Ευρώπης.

Όσο για το ρόλο της Λιβύης στην ασφάλεια και της Βόρειας Αφρικής και της Δυτικής Ευρώπης είναι πράγµατι πολύ κρίσιµος για να πιστεύει ο Ερντογάν ότι θα τον αφήσουν οι Γάλλοι, που και τις ΗΠΑ υποκαθιστούν στην περιοχή και τα δικά τους ζωτικά συµφέροντα έχουν από την εποχή που ανταγωνιζόντουσαν την Βρετανική Αυτοκρατορία στον έλεγχο των αποικιών, να την ελέγξει δηµιουργώντας προγεφυρώµατα στο µεσογειακό υπογάστριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πολύ δε περισσότερο που η Λιβύη είναι η κύρια δίοδος προς την Ευρώπη των απείρως πολυπληθέστερων, σε σύγκριση µε τις αντίστοιχες της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, προσφυγικών και µεταναστευτικών ροών της υποσαχάριας Αφρικής. Είναι, δηλαδή, ο έλεγχος των πραγµάτων στη Λιβύη απόλυτα συνδεδεµένος µε την ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν ο Ερντογάν ριψοκινδυνέψει να την απειλήσει σηµαίνει ότι θα έχει αποφασίσει να αναλάβει το ανυπολόγιστο κόστος που θα είχε για την Τουρκία η οριστική ρήξη των σχέσεών της µε την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αν δεν τον απασχολεί το ύψος του εξωπραγµατικού τιµήµατος που θα συνεπάγεται αυτή η ρήξη, θα είναι διότι ο ίδιος πια θεωρεί τον εαυτό εντεταλµένο του Αλλάχ να ολοκληρώσει τον ιερό πόλεµο κατά της χριστιανικής Δύσης.

Έχει δύο δυνατότητες να πετύχει τον εξισλαµισµό του ευρωπαϊκού τουλάχιστον µέρους της. Την πρώτη η Τουρκία την αξιοποιεί εδώ και πολλά χρόνια µε την πλούσια χρηµατοδότηση των πνευµατικών θεσµών και αρχών των απανταχού της Ευρώπης µουσουλµανικών κοινοτήτων. Μερικές από αυτές είναι τουρκικές και αριθµούν µερικά εκατοµµύρια ψηφοφόρους στην Γερµανία και όχι µόνον. Κάποιες άλλες µη τουρκικές έχουν γεµίσει τις ευρωπαϊκές χώρες φανατικούς τζιχαντιστές.

Μέχρι πρόσφατα προνοµιακός χορηγός των µουσουλµανικών κοινοτήτων και των πνευµατικών τους ηγετών ήταν η επίσης σουνιτική αλλά ανταγωνιστική, όπως και η Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία. Υποστηριζόµενη οικονοµικά και όχι µόνον από το Κατάρ, η Τουρκία κατάφερε να περιορίσει δραµατικά την επιρροή της και άρα να µονοπωλήσει την «καθοδήγηση» των πιστών στον «Οίκο του Αλλάχ » και κάποτε και εναντίον του «Οίκου των απίστων». Αυτή ήταν άλλωστε η ιστορική αποστολή που είχε αναλάβει η Οθωµανική Αυτοκρατορία φθάνοντας µε τους µαχητές της µέχρι την Βιέννη.

Η άλλη δυνατότητα που θα έχει ο Ερντογάν, αν ελέγξει το παιχνίδι στη Λιβύη, θα είναι ακριβώς η εργαλειοποίηση των µεταναστευτικών κυµάτων. Είτε για να εκβιάσει είτε για να συνεχίσει µε άλλα µέσα τον ιερό πόλεµο των πιστών ισλαµιστών εναντίον των απίστων χριστιανών.

Κατά τα άλλα η Αγιά Σοφιά, σύµφωνα µε το διάγγελµα Ερντογάν, είναι σύµβολο συνύπαρξης των θρησκειών. Μόνο που, όπως διευκρίνισε ο ίδιος µόλις χθες, «λάβαµε αυτήν την απόφαση κοιτάζοντας τι θέλει το έθνος µας» και συνέχισε «όπως κάναµε και στη Συρία και στη Λιβύη και αλλού, θα συνεχίσουµε τον δίκαιο δρόµο µας για την οικοδόµηση της µεγάλης και ισχυρής Τουρκίας». Ό,τι δεν είπε ο ίδιος το πρόσθεσε η Εµινέ Ερντογάν στο twitter της: «Άκουσα µε µεγάλη χαρά ότι το κληροδότηµα του Σουλτάνου Μωάµεθ, το «Τζαµί Αγιά Σοφιά» άνοιξε και πάλι στη λατρεία. Δόξα στον Αλλάχ! Είθε τα τζαµιά µας, το µυαλό, οι καρδιές και οι ψυχές µας να γεµίσουν µε καθάριους πιστούς!».

Ένα πάντως δεν χαρακτηρίζει τον Ερντογάν: η ασυνέπεια. Ακόµα και αν η απόφασή του είναι εσωτερικής κατανάλωσης πολιτική πράξη, είναι πλήρως συνεπής µε αυτό που εξ αρχής υπήρξε ο Πρόεδρος της Τουρκίας από τότε που εµφανίστηκε στην πολιτική σκηνή: Ένας πιστός ισλαµιστής, εχθρός του κεµαλικού λαϊκού Κράτους και αφοσιωµένος στους Αδελφούς (του) Μουσουλµάνους.

Ο Θεός βοηθός!

*Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι Επικοινωνιολόγος – Διευθυντής Στρατηγικού Σχεδιασμού στην εταιρία Συμβούλων επικοινωνίας EVRESIS Consulting. Γ.: Αθήνα, 15.05.1953.,ΟΣ.: Ελίνα.,Παι.: Κάτια.,Γο.: Δημήτριος, Αικατερίνη.,Ε.: 1969-71 30ο Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λεόντειο Λύκειο Ν.Σμύρνης, 1971-75 Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίου Δικαίου. Το 1976 μεταπτυχιακές σπουδές και Diplome Etudes Aprofondies Κοινωνικών Επιστημών της Ecole des Hautes Etudes en Sciences Socials, 1976-83 μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι στην Επιστημολογία των Κοινωνικών Θεωριών, την Κοινωνική Ιστορία, την Κοινωνική Ψυχολογία και τις Πολιτικές Επιστήμες. Διδακτορική διατριβή για τη “Συγκριτική, Συγχρονική και Διαχρονική Ανάλυση των Προτύπων Μετάδοσης και Διάδοσης Ιδεολογικών Συστημάτων και Μηνυμάτων” με την εποπτεία της Σχολής Ανωτάτων Κοινωνικών Επιστημών και του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού.K.: 1971-74 Ιδιωτικός υπάλληλος, 1974-75 Διευθυντής Σύνταξης του περιοδικού “ΑΝΤΙ”, 1975-79 μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού “Ο πολίτης”, 1979-83 Κοινωνικός Ερευνητής στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Socials, 1983-85 Σύμβουλος στο Υπουργείο Εξωτερικών για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, 1985-86 Διευθυντής πολιτικού γραφείου Αναπληρωτή Υπουργού Πολιτισμού, 1986-87 Γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών για την προβολή Εθνικών Θεμάτων στο εξωτερικό, 1987-88 Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς, 1988-92 Επιστημονικός Σύμβουλος του Ιδρύματος Schlumberger και του Κέντρου Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, 1992-2000 ασχολείται με τη διαφήμιση είτε ως Διευθυντής είτε ως Σύμβουλος Επικοινωνίας. Εργάστηκε για την AVRA, την ECON, τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, τη FIAT Auto Hellas, την ALFA ROMEO, την Ιονική Τράπεζα, τον ΟΠΑΠ, τις τηλεοράσεις Nokia, την ασφαλιστική ΚΟUBAS, τη φαρμακευτική APIVITA, τη ΝΙΝΤΕΝΤΟ, τη Lacoste, τη Samsung κ.α. Από το 1994 έως σήμερα ασχολείται με το χειρισμό θεμάτων Πολιτικής Επικοινωνίας. Διεύθυνση της προεκλογικής εκστρατείας του “Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου” στις Ευρωεκλογές (1994), του υποψήφιου Δημάρχου Στέλιου Λογοθέτη στις Δημοτικές Εκλογές στον Πειραιά (1994), του Σοσιαλιστικού Κόμματος Βουλγαρίας (1994), του υποψήφιου Δημάρχου Σόφιας Josivov (1996), του υποψήφιου Δημάρχου Πειραιά Χρήστου Φωτίου (1998). 1995-97 Σύμβουλος Επικοινωνίας του Δημοκρατικού Κόμματος Κύπρου, 1997-98 σχεδιασμός στρατηγικής επικοινωνίας του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου Ελλάδας και Διευθυντής Διαφήμισης του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών. Το 1999 Διευθυντής Διαφήμισης για την Ομοσπονδία Τραπεζικών Οργανώσεων Ελλάδας – Προβολή Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου – Σύμβουλος της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, 1999-2000 Κεντρικός Υπεύθυνος Δημοσιότητας των Περιφερειακών Προγραμμάτων Δυτικής Ελλάδας, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου, “Υγεία-Πρόνοια”, “Περιβάλλον” -Σύμβουλος Επικοινωνίας της Κοινοπραξίας που ανάλαβε έργο του Υπουργείου Γεωργίας, 2000-02 Διεύθυνση προγράμματος ερευνών της ΕΡΤ Α.Ε. για την πρόγνωση των αποτελεσμάτων εκλογών- Σύμβουλος επικοινωνίας Υπουργείου Γεωργίας, του Κέντρου Επιχειρηματικής και Πολιτιστικής Ανάπτυξης Βορείου Ελλάδας – Προβολή εναλλακτικών μορφών τουρισμού για την τουριστική ανάπτυξη αγροτικών περιοχών. Σήμερα Διεύθυνση Στρατηγικού Σχεδιασμού στην εταιρία Συμβούλων Επικοινωνίας EVRESIS Consulting. ΙΕ.: Είναι από τους πρώτους του κλάδου του σε θέματα πολιτικής επικοινωνίας. Από το 1994 έως σήμερα διδασκαλία Στρατηγικών Επικοινωνίας και Μάρκετιγκ, Οργάνωση Υπηρεσιών Δημοσίων Σχέσεων, Τύπου και Δημοσιότητας Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Εκπαίδευση στελεχών για την υλοποίηση προγραμμάτων εσωτερικής επικοινωνίας μεγάλων οργανισμών, Εκπαίδευση στελεχών Δημοσίων Σχέσεων και προβολής Συνδικαλιστικών Φορέων, Οργάνωση σεμιναρίων για θέματα επικοινωνίας της ELGA- Ελληνογαλλική Αντιπαράθεση και Διαδημοτικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας, Συστηματική αρθογράφηση και σχολιασμός θεμάτων Πολιτικής Ανάλυσης και Επικοινωνίας. Σήμερα Διεύθυνση Στρατηγικού Σχεδιασμού στην εταιρία Συμβούλων Επικοινωνίας EVRESIS Consulting. Δ.: Υπεύθυνος διοργάνωσης Συνεδρίου των Ελληνικών και Αναπτυξιακών Εταιριών στα Ιωάννινα και αργότερα στην Αθήνα, Υπεύθυνος οργάνωσης και παρουσίασης της Πρώτης Συνεδρίασης Επιτροπής Παρακολούθησης του ΠΕΠ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στην Κομοτηνή το 2001- Κεντρικής Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη το 2001 – Πελοποννήσου στην Τρίπολη το 2001 – Ιονίων Νήσων στην Κέρκυρα το 2001- Στερεάς Ελλάδας στο Καρπενήσι το 2001- Αττικής στην Αθήνα το 2001 – Θεσσαλίας στη Λάρισα το 2001 – Δυτικής Μακεδονίας στην Κοζάνη το 2001 – Κρήτης στο Ηράκλειο το 2001 – Ηπείρου στα Ιωάννινα το 2001 – Βορείου Αιγαίου στη Μυτιλήνη το 2001. Υπεύθυνος οργάνωσης και παρουσίασης Πρώτης Συνεδρίασης Παρακολούθησης του Ε.Π. LEADER – του Ε.Π. ΑΛΙΕΙΑ – του Ταμείου Συνοχής – του Ε.Π. Αγροτική Ανάπτυξη και Ανασυγκρότηση της Υπαίθρου 2000 ως 2006. Υπεύθυνος οργάνωσης και παρουσίασης Δεύτερης Συνεδρίασης Επιτροπής Παρακολούθησης του ΠΕΠ Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά το 2002 και του Γ ΚΠΣ στην Αθήνα το 2002. Υπεύθυνος διοργάνωσης και περιεχομένου παρουσιάσεων του Γ ΚΠΣ και των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων 2000-06. Δεκάδες άρθρα, συνεντεύξεις, μελέτες. M.: Μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Πολιτικών Επιστημών.

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Πηγή:Liberal.gr

Share on Facebook

Tweet