Ανοιχτή Επιστολή του Γιώργου Παύλου, καθηγητή στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Ξάνθη, 15 Ιανουαρίου 2018
Προς
Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δηµοκρατίας
Εξοχώτατο κ.κ. Προκόπη Παυλόπουλο
Τους Αρχηγούς των ελληνικών κοµµάτων
Τους Έλληνες Βουλευτές
Τους απανταχού Έλληνες και Φιλέλληνες
Μακεδονία το “όν ούκ άνευ” των Ελλήνων
και του παγκόσµιου πολιτισµού

Θεωρούµε πως η πραγµατική συναδέλφωση και ειρηνική – δηµοκρατική συµβίωση ανθρώπων και λαών, γειτονικών ή µακρινών, επιτυγχάνεται µόνο µέσα από τον σεβασµό και την κατανόηση της αλήθειας και της ιστορίας κάθε λαού. Ακόµη, µια υγιής ενότητα και δηµοκρατική ενοποίηση ανθρώπων και λαών µπορεί να επιτευχθεί µόνον διαµέσου του σεβασµού και της ειλικρινούς συζήτησης και αναγνώρισης της ιστορικής πραγµατικότητας κάθε ανθρώπου, κάθε λαού και κάθε πολιτισµού.

Για τον λόγο αυτό, όσα ακολουθούν, όχι µόνον δεν συνιστούν άρνηση στήριξης ενός γειτονικού µας λαού, όπως οι Σλάβοι κάτοικοι της FYROM αλλά και οι Αλβανοί κάτοικοι τόσο της FYROM όσο και της Αλβανίας. Ήδη, η άλλοτε τεταµένη σχέση Ελλάδος και Βουλγαρίας έχει σήµερα αντικατασταθεί από πραγµατικές σχέσεις φιλίας, συνεργασίας και δηµιουργικής συµβίωσης σε κάθε επίπεδο. Το ίδιο ευχόµεθα να συµβεί µε τη FYROM και την Αλβανία.

Η Ελλάδα υποχρεούται να προσφέρει σε κάθε άνθρωπο και κάθε λαό τον διαχρονικό πολιτισµό της, όπως έχει πράξει επανειληµµένα από τους αρχαίους χρόνους µέχρι και σήµερα. Δεν υποχρεούται όµως να συναινεί στην πλαστογράφηση της ιστορίας και να αποδέχεται ότι η Μακεδονία δεν ήταν ανέκαθεν ελληνική γη και ελληνική πατρίδα όπως τόσες άλλες. Η ελληνική γλώσσα ήταν πάντοτε η κοινώς οµιλουµένη γλώσσα της Μακεδονίας, από τους µυθικούς χρόνους µέχρι σήµερα. Η σλαβική γλώσσα εµφανίζεται βόρεια της Μακεδονίας µαζί µε την εµφάνιση των σλαβικών φύλων σχεδόν χίλια χρόνια µετά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό το παραδέχονται όλοι οι ιστορικοί, ακόµη και µεγάλοι Σκοπιανοί ιστορικοί ή πολιτικά πρόσωπα από το κράτος της FYROM, όπως ο Γκλιγκόροφ και άλλοι. Όσα, λοιπόν, ακολουθούν, εκφράζονται επί της βάσης µιας υγιούς, αληθινά δηµοκρατικής και ειλικρινούς ανάπτυξης φιλίας και συνεργασίας µε τους βόρειους γείτονές µας.

Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δηµοκρατίας,

Αγαπητοί φίλοι και συµπατριώτες, Ποιός αλήθεια, είτε Έλληνας, είτε όποιος άλλος που γνωρίζει ιστορία, αγνοεί πως η Μακεδονία είναι ελληνική πατρίδα όπως η Πελοπόννησος, η Στερεά Ελλάδα η Κρήτη,η Ήπειρος, η Θράκη, η Θεσσαλία και τα νησιά µας; Και αν η Μακεδονία είναι σαφώς ελληνική και µάλιστα ελληνικότατη ιστορική πραγµατικότητα εξαρχής, που δεν την κατακτήσαµε από κάποιους άλλους λαούς, ως Έλληνες ή Μακεδόνες, αλλά εδώ έχουµε υπάρξει από τους µυθικούς και προϊστορικούς ακόµη χρόνους, ποιός Έλληνας πολιτικός, ή όποιος άλλος, µπορεί να υπογράψει και να αποδεχθεί κράτος ονοµαζόµενο Μακεδονία χωρίς Έλληνες; Ποιός, αλήθεια, Έλληνας, ή όποιος άλλος, µπορεί µε πραγµατικά ιστορικά, εθνολογικά, λαογραφικά, πολιτιστικά, γεωπολιτικά ή άλλα κριτήρια, να αρνηθεί ότι η Μακεδονία είναι διαχρονικά παρούσα στην ελληνική ιστορία, στους Αρχαίους, τους Ελληνιστικούς, τους Ρωµαϊκούς, τους Βυζαντινούς, τους Οθωµανικούς ή τους νεώτερους χρόνους;

Η άρνησή µας να υπάρξει κράτος εκτός της Ελλάδος αλλά γειτονικά της Ελλάδος µε ελληνική ονοµασία, έστω και συνθετικά, όπως Βόρεια ή Σλαβική – ή ό,τι άλλο – Μακεδονία, δεν είναι προϊόν εθνικιστικής µονοµέρειας, φυλετικής ή ρατσιστικής αντίληψης και ιδεολογίας. Αντιθέτως, είναι προϊόν επιστηµονικής, ιστορικής και γεωπολιτικής συνείδησης και αγωνίας για την ειρήνη, την συνεργασία, την συµβίωση και την δηµοκρατία όλων των λαών στα Βαλκάνια.

Είναι σαφές ότι η όποια αποδοχή εκ µέρους της Ελλάδος ενός συνθετικού, έστω, ελληνικού µακεδονικού ονόµατος για το κράτος των Σκοπίων, την επόµενη ηµέρα θα σηµάνει σαφώς εδαφικές διεκδικήσεις και αρχή νέων ωδινών, όµοιων µε αυτές της Κύπρου ή του Αιγαίου, ενώ θα ακολουθήσει αντίστοιχη εδαφική διεκδίκηση και στην Ήπειρο. Αυτά που δεν µπόρεσε να πετύχει εναντίον της ελληνικής αλλά και της βαλκανικής πραγµατικότητας το Τρίτο Ράϊχ µε τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσµιο Πόλεµο, επιδιώκει τώρα να τα πετύχει µέσω της οικονοµικής κρίσης. Δηλαδή, τον προπηλακισµό και την εξαφάνιση ιστορικών λαών που του αντιστάθηκαν και το εµπόδισαν να επιβάλει µία φασιστική, ρατσιστική, φεουδαρχική και αντιδηµοκρατική πραγµατικότητα.

Είναι σαφές πως η Τουρκία, αλλά και η FYROM και η Αλβανία, ως φανεροί ή αφανείς «δορυφόροι» του γερµανικού µεγαλοϊδεατισµού και κρυπτο-φασισµού, από τον οποίο εµπνέονται τον δικό τους αλύτρωτο φασιστικό και ρατσιστικό µεγαλοϊδεατισµό, αποτελούν το κεντρικό όχηµα και άρµα αλλαγής συνόρων στα Βαλκάνια. Αυτό συµβαίνει, µάλιστα, προκειµένου η γερµανική κατοχή που εµποδίστηκε στους δύο Παγκόσµιους, κατ’ ουσίαν γερµανικούς, πολέµους του 20ου αιώνα, να πραγµατοποιηθεί µε ειρηνικό και δήθεν δηµοκρατικό τρόπο στον 21ο αιώνα.

Ουδείς των Ελλήνων πολιτικών ανδρών δύναται να διαχειρίζεται την ελληνική ιστορία χιλιετηρίδων και µια ελληνική πολιτιστική κληρονοµιά µε παγκόσµιο και διαχρονικό αντίκτυπο, ωσάν όλα αυτά να είναι δική του ατοµική ή οικογενειακή ιδιοκτησία και περιουσία. Οι Έλληνες πολιτικοί άνδρες και τα ελληνικά κόµµατα δεν έχουν κανένα άλλο δικαίωµα πάνω στην µατωµένη ιστορία του λαού µας παρά µόνον να την σέβονται και να την υπηρετούν µε κάθε ειρηνικό και δηµοκρατικό τρόπο⋅ αλλά και
να την προστατεύουν από κάθε ξένη επιβουλή και αλλότρια δεσποτική επιβολή.

Χωρίς να εµφορούµεθα από οιασδήποτε µορφής ελληνικό µεγαλοϊδεατισµό, απλά και µόνον από ιστορικό ρεαλισµό, θυµίζουµε στους Έλληνες πολιτικούς άνδρες και στα κόµµατά των πως εξαιτίας του πολιτικού ανταγωνισµού των προκατόχων των καταστράφηκαν και εξαφανίστηκαν, εντός δύο αιώνων, από τον παγκόσµιο χάρτη, ελληνικές πόλεις και ελληνικές πατρίδες, µε εκατοµµύρια αυτόχθονες Έλληνες µε ιστορία χιλιετηρίδων, όπως η Ιωνία, η Ανατολική Θράκη, ο Πόντος, η Καππαδοκία, η Βόρειος Ήπειρος.

Τα ελληνικά κόµµατα και οι Έλληνες πολιτικοί άνδρες, εγκλωβισµένοι είτε στην αγγλική είτε την γερµανική, ή όποια άλλη δυτική, αποικιοκρατική πολιτική, δεν µπόρεσαν να συνθέσουν στις αρχές του 20ου αιώνα µία ρεαλιστική ελληνική εξωτερική πολιτική.

Έτσι, µέσω αλλεπάλληλων ουτοπικών και ανεδαφικών µεγαλοϊδεατισµών οδήγησαν τον ελληνικό λαό στην µεγαλύτερη ιστορική καταστροφή του. Καταστροφή µεγαλύτερη ακόµη κι από αυτήν της Αλώσεως της Κωσταντινουπόλεως το 1453 και της Οθωµανικής λεηλασίας των ελληνικών πατρίδων. Διότι τότε, τουλάχιστον, δεν εξαφανίστηκαν οι ελληνικές πατρίδες και οι Έλληνες κάτοικοί των, όπως αυτό συνέβη στις αρχές του 20ου αιώνα.

Σήµερα τα ελληνικά κόµµατα και οι Έλληνες πολιτικοί άνδρες σύρονται από τους ανέµους της σύγχρονης παγκόσµιας αποικιοκρατικής πολιτικής σε µία νέα µορφή εθνικού αµοραλισµού, εθνικής αµνησίας και εθνικής καταστροφής. Έτσι, είναι έτοιµοι να χαρίσουν αναµφισβήτητα και παγκόσµια κατοχυρωµένα ελληνικά ονόµατα, όπως αυτό της Μακεδονίας, σε ένα λαό τον οποίο κανείς σοβαρός µελετητής της ιστορίας και της γεωπολιτικής επιστήµης δεν αµφισβητεί πως είναι σαφώς µη ελληνικός και σαφέστατα σλαβικός. Σεβόµεθα κάθε πολίτη της FYROM και κάθε πολίτη της Αλβανίας. Αλλά
συγχρόνως σεβόµεθα και τον δικό µας λαό και την δική του ελληνική ιστορία.

Οι Έλληνες πολιτικοί οφείλουν να κινηθούν στον χώρο της αλήθειας και όχι των προκατασκευασµένων ιστορικών και γεωπολιτικών ψευδών και µυθευµάτων. Εάν και όσοι Έλληνες πολιτικοί άνδρες δεχθούν γειτονικό, σαφώς σλαβικό, κράτος µε πλαστογραφηµένο ωστόσο, από τους ίδιους τους Έλληνες, ελληνικό όνοµα, θα καταγραφούν στην παγκόσµια ιστορία ως οι πλέον ανιστόρητοι και ανεύθυνοι πολιτικοί «άνδρες» που συνειδητά ή ασυνείδητα, εκόντες ή άκοντες, θα έχουν συµπράξει στην µεγαλύτερη εθνική καταστροφή.

Μία εθνική καταστροφή ισότιµη µε αυτές της Μικράς Ασίας ή της Κύπρου, αρχές και µέσα, ή λίγο µετά από τα µισά, του 20ου αιώνα. Διότι σήµερα, ούτε παγκόσµιος πόλεµος µάς παρασύρει σε λάθη αλλά ούτε και ξενόδουλη και ανεδαφική στρατιωτική Χούντα ηγείται της εθνικής µοίρας µας. Σήµερα, η αποποίηση των ελληνικών ονοµάτων, όπως αυτό της Μακεδονίας, από ελληνικά κόµµατα και Έλληνες πολιτικούς άνδρες, µόνον ως ναυάγιο εν γαλήνη µπορεί να θεωρηθεί. Δηλαδή, Δηµοκρατική Αποποίηση της Ελληνικής Δηµοκρατίας και Δηµοκρατικός Δούρειος Ίππος για την αµφισβήτηση της ελληνικής γεωγραφίας, της ελληνικής ιστορίας και της ελληνικής ανεξαρτησίας.

Εάν ο πρόσφατος διασυρµός και καταδίκη του ελληνικού λαού στην κόλαση των µνηµονίων, που λειτουργούν ακόµη ως διωγµός των Ελλήνων από την Ελλάδα και την ιστορία, ήταν, είναι και έχει καταγραφεί από την ιστορία ως µία εθνική προδοσία, τουλάχιστον οι Έλληνες πολιτικοί ας µην επιτρέψουν στους εαυτούς των σήµερα µία νέα µορφή εθνικής καταστροφής και προδοσίας, ή ενός νέου διωγµού των Ελλήνων από την Ελλάδα και την Μακεδονία, όπως ακριβώς θα συµβεί µε την αποδοχή εκ µέρους των ενός νέου κράτους µε όνοµα ελληνικό στα σύνορα της Ελλάδος και µε αναµφισβήτητες επεκτατικές βλέψεις εις βάρος όλης της βορείου Ελλάδος.

Μπορεί οι φίλοι µας στα Σκόπια να ονοµάζουν όπως θέλουν τον εαυτό των. Εµείς όµως δεν θα γίνουµε το άλλοθί των για την µεγαλύτερη γεωπολιτική και ιστορική απάτη που επιβάλλουν µέσω αυτών τα σύγχρονα νεο-φεουδαρχικά και νεο-φασιστικά κέντρα αποφάσεων για τον περαιτέρω κατακερµατισµό των Βαλκανίων, αρχής γενοµένης µε την Σερβία και τον σερβικό λαό. Και ναι µεν, στην Σερβία υπήρχαν αυτόχθονες φυγόκεντρες τάσεις που απλώς ενισχύθηκαν από τον γερµανικό µεγαλοϊδεατισµό και δεσποτισµό, όµως στην παρούσα κατάσταση οι Έλληνες πολιτικοί άνδρες και τα κόµµατά των θα έχουν την ιστορική ευθύνη για την έξωθεν εισαγωγή αυτών των δυναµικών τεµαχισµού της ελληνικής πατρίδας και της ελληνικής γεωγραφίας που θα οδηγήσει αλυσιδωτά σε
αµφισβήτηση όλων όσων µε θυσία και αίµα επιτεύχθησαν στο παρελθόν.

Δηλαδή, της πρόσφατης κατά τον 20ο αιώνα απελευθέρωσης από την Οθωµανική δεσποτεία και τυραννία ιστορικών ελληνικών πατρίδων, όπως η Μακεδονία, η Θράκη, η Ήπειρος, τα Δωδεκάνησα. Δεν δικαιούνται οι Έλληνες πολιτικοί άνδρες και τα κόµµατά των από µόνοι των να κυπροποιήσουν την Μακεδονία, την Θράκη και την Ήπειρο, όπως συνέβη κατά τις µοιραίες συνθήκες της Ζυρίχης και του Λονδίνου, όπου οι Έλληνες ξαναέβαλαν µε δικές τους υπογραφές την Τουρκία στην Κύπρο. Μπορεί ο ελληνικός λαός να υποµένει µέχρι σήµερα την δουλεία των µνηµονίων και την οικονοµική εξαθλίωσή του και απεµπόληση του ελληνικού εθνικού πλούτου, µε κυρία ευθύνη των ελληνικών πολιτικών ανδρών και των πολιτικών κοµµάτων των, όµως δεν θα υποµείνει την απεµπόληση του µέγιστου πλούτου του, που δεν είναι άλλος από την ιστορία του, τη γεωγραφία του, τη γλώσσα του, την παιδεία του και τον πολιτισµό του.

Με τιµή και εκτίµηση,
Γεώργιος Π. Παύλος
Καθ. Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ

Αnixneuseis.gr/?p=183171

Share on Facebook

Tweet