Διαβήματα διαμαρτυρίας

Από την άλλη πλευρά, η παράνομη αλιεία των Τούρκων εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων αποτελεί παραβίαση όχι μόνο της εθνικής αλλά και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, συνιστώντας παράλληλα μία ακόμα παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, εκ μέρους της Αγκυρας. Παρά τα διαβήματα διαμαρτυρίας του υπουργείου Εξωτερικών για το θέμα αυτό οι Τούρκοι εξακολουθούν να ψαρεύουν στα χωρικά ύδατα της χώρας μας σε μικρό βάθος και έχοντας απενεργοποιημένο το σύστημα ηλεκτρονικού εντοπισμού (AIS) πλήττοντας καίρια το εισόδημα των κατοίκων της νησιωτικής Ελλάδας. Στην κατεύθυνση αντιμετώπισης της κατάστασης αυτής δεν είχε κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα ούτε η καταδίκη της παράνομης τουρκικής συμπεριφοράς από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ύστερα από την ενημέρωση των Βρυξελλών από την ελληνική κυβέρνηση αλλά και μέσω ερωτήσεων Ελλήνων ευρωβουλευτών αναφορικά με τον αυξανόμενο αριθμό περιπτώσεων τουρκικών σκαφών, που προβαίνουν σε παράνομη αλιεία γύρω από τα ελληνικά νησιά.

Τη λύση στην αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας στο πεδίο αυτό έβαλε όμως στο τραπέζι της ελληνικής πλευράς με ξεκάθαρο τρόπο από τις αρχές του 2021 ο Ευρωπαίος Επίτροπος Περιβάλλοντος, Ωκεανών και Αλιείας, Βιργκίνιους Σινκεβίτσιους.

Σύμφωνα με τον Λιθουανό επίτροπο και βάσει της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας, για τις εισαγωγές των περισσότερων προϊόντων αλιείας απαιτείται πιστοποιητικό αλιευμάτων επικυρωμένο από το κράτος σημαίας του αλιευτικού σκάφους με τα κράτη μέλη της ΕΕ να μπορούν να ελέγχουν και ενδεχομένως να επαληθεύουν το περιεχόμενο των πιστοποιητικών αλιευμάτων όταν υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το αληθές των πληροφοριών αυτών. Για τον σκοπό αυτό, σε περίπτωση, που εγείρονται αμφιβολίες από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη σχετικά με τα πιστοποιητικά αλιευμάτων, που εκδίδονται από τρίτη χώρα, βάσει των συλλεγόμενων πληροφοριών σχετικά με δραστηριότητες παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν αιτήσεις επαλήθευσης στην τρίτη χώρα αναφορικά με τις πληροφορίες, που περιέχονται στο πιστοποιητικό αλιευμάτων. Εάν κατά τη διαδικασία αυτή η απάντηση της τρίτης χώρας-στην παρούσα περίπτωση της Τουρκίας- δε δίνει ακριβείς πληροφορίες, τα προϊόντα είναι δυνατόν να απορριφθούν με τον Βιργκίνιους Σινκεβίτσιους να υπογραμμίζει ότι «εναπόκειται στα οικεία κράτη μέλη της ΕΕ να λαμβάνουν τις τελικές ατομικές αποφάσεις».

Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Περιβάλλοντος, Ωκεανών και Αλιείας, επανήλθε στο θέμα και τον περασμένο Μάιο απαντώντας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχετική ερώτηση της ελληνικής αντιπροσωπίας στο Ευρωκοινοβούλιο ξεκαθαρίζοντας τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009(κανονισμός ελέγχου), τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να ελέγχουν τις δραστηριότητες, που ασκούνται από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εντός του πεδίου εφαρμογής της κοινής αλιευτικής πολιτικής στην επικράτειά τους και εντός των υδάτων, που υπάγονται στην κυριαρχία ή στη δικαιοδοσία τους, όπως οι αλιευτικές δραστηριότητες». Επανέλαβε δε, τη δυνατότητα, που έχει η χώρα μας να ελέγξει την προέλευση των εισαγόμενων τουρκικών αλιευμάτων και να τα μπλοκάρει εάν διαπιστώσει ότι προέρχονται από παράνομη αλιεία εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Συγκεκριμένα, εάν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας ελέγχου διαπιστωθεί ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την εισαγωγή του αλιεύματος η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (Τμήμα Καταπολέμησης Παράνομης, Λαθραίας και Αναρχης Αλιείας της Διεύθυνσης Ελέγχου Αλιευτικών Δραστηριοτήτων και Προϊόντων) μπορεί να προχωρήσει σε άρνηση εισαγωγής. Παράλληλα με τον εισαγωγέα, θα ενημερωθεί ο συνοριακός σταθμός εισόδου, το τελωνείο, το κράτος σημαίας και η Γενική Διεύθυνση Αλιείας της ΕΕ. Στην περίπτωση άρνησης εισαγωγής, τα αλιευτικά προϊόντα μπορούν να δημευτούν και να καταστραφούν, να χρησιμοποιηθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς ή μέσω των κτηνιατρικών και τελωνιακών διαδικασιών να επιστραφούν στη χώρα αποστολής τους.