Του Παναγιώτη Αλιμήση

Τρεις εβδομάδες μετά απ’ την επίσκεψη Δένδια στην Τουρκία και τα όσα διαδραματίστηκαν στη συνέντευξη Τύπου με τον Τσαβούσογλου ο Ερντογάν δεν άργησε να δώσει την δική του απάντηση. Πρόσφατα, ο υφυπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Γιαβούζ Σελίμ Κιράν, που θεωρείται ένα από τα πιο σκληροπυρηνικά στελέχη του ισλαμοφασιστικού καθεστώτος της γείτονος, πραγματοποίησε επίσκεψη στη Θράκη και στη Θεσσαλονίκη. Φυσικά η επίσκεψη ήταν ιδιωτική αλλά δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη από τα ΜΜΕ για την σημειολογία της καθώς και για την χρονική στιγμή που έλαβε χώρα. Το έργο λίγο πολύ γνωστό… Ο Κιράν δεν είπε κάτι στις δηλώσεις του που η ελληνική πλευρά δεν θα περίμενε να πει. Στην ημερήσια διάταξη της τουρκικής προπαγάνδας που προσομοιάζει αρκετά τη ναζιστική Γερμανία του ’30, δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι «Τούρκοι» της Θράκης και της Ρόδου. Ωστόσο, αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στην «τουρκική κοινότητα» Θεσσαλονίκης! Εδώ λοιπόν είναι το σημείο που η ελληνική πολιτεία πρέπει να προσέξει πολύ, αφού εγείρονται εύλογα ερωτηματικά:

Άραγε, που βρέθηκαν οι Μουσουλμάνοι «Τούρκοι» της Θεσσαλονίκης, όταν όλοι ξέρουμε ότι με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, έπαψαν να κατοικούν εκεί; Πως η Άγκυρα ανακαλύπτει «μειονότητες» στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια εκεί που δεν υπάρχουν; Τις έχει σε κάποιο κρυφό πρόγραμμα; Είναι τουρκικής καταγωγής οι μουσουλμάνοι που φέρονται να κατοικούν στη συμπρωτεύουσα και οι οποίοι… παραπονιούνται για την ελληνική «καταπίεση»; Και αν ναι, πότε ήρθαν;… Είναι μουσουλμάνοι από τη Θράκη όπως και στη Ρόδο; Είναι τάχα μου νεοφερμένοι… ‘αντιφρονούντες’ γκιουλενιστές; Τι σχέση μπορεί να έχει -αν έχει- αυτή η υποτιθέμενη «κοινότητα» με το προσφυγικό ζήτημα των τελευταίων ετών; Ακόμα, τι διασυνδέσεις υπάρχουν -αν υπάρχουν- με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και τον ISIS; Και τέλος, ποια θα είναι η επόμενη κίνηση από πλευράς Τουρκίας για την …προστασία των Θεσσαλονικιών «Τούρκων» και όχι μόνο;

Παρά τις δυναμικές -αλλά αυτονόητες- συμμαχίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τον τελευταίο χρόνο, κυρίως με το ιστορικά φιλικό προς τον ελληνισμό και ήπιο Ισλάμ (Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία) η Αθήνα και κατ΄επέκταση η Ευρώπη, βλέπουν κοντόφθαλμα, αδυνατώντας να αποκωδικοποιήσουν επαρκώς τον τουρκικό αξιακό κώδικα και το όραμα των εκφραστών του για το μέλλον του δυτικού κόσμου. Για τους Τούρκους που φιλοδοξούν να καταστούν οι προστάτες του παγκόσμιου Ισλάμ (ως ένα βαθμό το έχουν καταφέρει), η Ελλάδα, δεν είναι ένας αυτόφωτος γεωπολιτικός παίκτης, αλλά ένας από τους χώρους όπου θα ξεκινήσει το «πανισλαμικό» όραμα.

Αν τώρα μπήκε η Θεσσαλονίκη στις τουρκικές προκλήσεις, είναι βέβαιο πως σε λίγα χρόνια θα προστεθούν και άλλες πόλεις, εφόσον η Ελλάδα συνεχίσει να μην ερμηνεύει σωστά την τουρκική νοοτροπία. Ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία εργαλειοποιεί και ιδεολογικοποιεί το μεταναστευτικό, σε αγαστή συνεργασία με ένα δίκτυο φονταμεταλιστικών κύκλων στην Ασία και την Αφρική (Turkish airlines, ISIS κ.τ.λ.) θα έπρεπε να είχε ξυπνήσει… χθες τις ευρωπαϊκές ελίτ, που εξακολουθούν να πιστεύουν (σκόπιμα;) ότι οι σχεδιασμοί της Άγκυρας, ξεκινούν και τελειώνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ας θυμηθούμε την «πρόταση» Τούρκου απόστρατου Στρατηγού από τηλεοράσεως, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ, παρότρυνε την κυβέρνησή του να στείλει μετανάστες στα ελληνικά νησιά για να τα αποσταθεροποιήσει! Ουσιαστικά ο ίδιος ομολόγησε την πάγια τακτική, που δεν είναι άλλη από τον υβριδικό πόλεμο που το ερντογανικό καθεστώς διεξάγει εις βάρος της χώρας μας, τουλάχιστον εδώ και έναν χρόνο. Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που ο Ερντογάν με απύθμενο θράσος ζητά από τη Μέρκελ… χαράτσι για το προσφυγικό!!! Δηλαδή ζητιανεύει επιπλέον χρήματα, που τόσα χρόνια παίρνει για να φτιάχνει… φουσκωτές βάρκες ή να τα διοχετεύει στην πολεμική του βιομηχανία!!! Όλα αυτά τα δισεκατομμύρια των ευρωπαίων φορολογουμένων, τα χρησιμοποιεί σε οτιδήποτε άλλο εκτός από το προσφυγικό, γιατί ξέρει ότι στο τέλος θα τα πάρει…

«Χρυσό» στην προπαγάνδα

Ταυτόχρονα, η Άγκυρα χειρίζεται αριστοτεχνικά την προπαγάνδα της για να δημιουργήσει ενοχές στους αφελείς Δυτικούς δικαιωματιστές, γαργαλώντας τα “ανθρωπιστικά” αντανακλαστικά τους. Οι κατά καιρούς ψευδοανθρωπιστικές κορώνες Τούρκων αξιωματούχων περί «τουρκικής ανεκτικότητας» στις μειονότητες, λέγονται την εποχή που η Τουρκία δεν έχει πλέον Xριστιανούς στην επικράτειά της, ύστερα από δεκαετίες γενοκτονιών. Ενδεικτικά μόνο, σε ένα ακόμα ρεσιτάλ ειρωνείας, ο Ερντογάν κάλεσε τους διωχθέντες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης από τα γεγονότα του ’55(!) να γυρίσουν πίσω!!!… Κανονικός εμπαιγμός… Μάλιστα, συχνά εν μέσω fake news, εγκαλεί συχνά τους αφελείς Ευρωπαίους για δήθεν καταπάτηση δικαιωμάτων των Μουσουλμάνων της Αθήνας, του Παρισιού, της Φρανκφούρτης κ.τ.λ, όταν ο ίδιος συνεργάζεται στενά με χώρες που οι Χριστιανικοί πληθυσμοί βρίσκονται υπό διωγμό, ενώ παράλληλα εμπλέκονται στα δίκτυα διακίνησης μεταναστών (Πακιστάν, Νιγηρία, Αλβανία, Κόσσοβο κ.τ.λ.).

Ο ελληνισμός δεν διαθέτει κάποιο “γεωπολιτικό αντίβαρο” στην τουρκική επικράτεια, το οποίο να μπορεί να εκμεταλλευτεί πολιτικά, σε αντίθεση με τον μουσουλμανικό πληθυσμό που ευημερεί σε πολλές ελληνικές πόλεις και κοιτάει ολοένα προς την Άγκυρα. Οι αριθμοί, άλλωστε, λένε την αλήθεια: Εκκλησία με… πέντε πιστούς στην ακμάζουσα δημογραφικά Τουρκία των 80 εκατομμυρίων, μπαίνει στην ίδια “ζυγαριά” με 700+ χιλιάδες μουσουλμάνους σε μια φθίνουσα δημογραφικά και πολιτισμικά Ελλάδα 10 εκατομμυρίων!

Ακόμα και αν δεν πετύχει ολοκληρωτικά τον αντικειμενικό της στόχο για πανισλαμική κυριαρχία (το μεγάλο Τουράν), η νέο-οθωμανική συμμορία του Ερντογάν, έχει ήδη καταφέρει πολλά. Η τουρκική εξωτερική πολιτική, θα συνεχίσει να πορεύεται πάνω στις δομές που έχτισε ο Σουλτάνος την τελευταία εικοσαετία, ανεξάρτητα με το ποιος θα βρίσκεται στο τιμόνι. Ο Τούρκοι δεν θα γυρίσουν ποτέ ολοκληρωτικά στη Δύση ως εντολοδόχοι των Η.Π.Α., παρά μόνο αν πάρουν κάτι εις βάρος της Ελλάδας (έλεγχος μισού Αιγαίου, Καστελλόριζο, διχοτόμηση Κύπρου). Παρά τα τρέχοντα οικονομικά της προβλήματα, η Τουρκία έχει αλλάξει γεωπολιτικό επίπεδο, είτε μας αρέσει είτε όχι. Δεν είναι πια ένας περιφερειακός παίκτης, αλλά μια δύναμη που φιλοδοξεί να αποκτήσει παγκόσμιο κύρος μεταξύ του ευρασιατικού συστήματος (Κίνα, Ρωσία, Πακιστάν, Κεντροασιατικές τουρκόφωνες Δημοκρατίες) του ΝΑΤΟ και των Αφρικανικών πλουτοπαραγωγικών πηγών (π.χ. Σομαλία).

Δυστυχώς, ακόμα και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι ευρω-ελληνικές αυταπάτες περί επερχόμενης «φιλελεύθερης μετα-ερντογανικής ηγεσίας» καλά κρατούν. Και όσο αυτές οι αυταπάτες συντηρούνται, τόσο θα ανοίγει ο δρόμος για… βόλτες Τούρκων επισήμων δυτικά, βόρεια και νότια της Θεσσαλονίκης…

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Share on Facebook

Tweet