Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΣΙΚΗΣ ΠΙΕΖΕΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Toυ Αλέξανδρου Μάλλια*

Η συμφωνία της Κορσικής πιέζει την Γερμανία να μην θυσιάσει την ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο βωμό των ακραίων επιδιώξεων του προέδρου Ερντογάν. Έχοντας τις υπογραφές των πρωθυπουργών επτά ευρωπαϊκών χωρών αποτελεί ένα ισχυρό κείμενο, το οποίο αναγκάζει την Αν. Μέρκελ να πάρει πιο σαφή θέση, σημειώνει μέσω liberal.gr ο πρέσβης επί τιμή Αλέξανδρος Μαλλιάς, εξηγώντας και τον εκνευρισμό της Τουρκίας, η οποία την εβδομάδα που πέρασε δέχτηκε και τα πυρά της συνόδου του Αραβικού Συνδέσμου.

Εκτιμά ότι ο Ερντογάν έχει ακόμη χρόνο να αντιληφθεί την ζημιά που θα υποστεί αν δεν αλλάξει στρατηγική και συνεχίσει την επιθετικότητα, ενώ θεωρεί πως εφόσον εκδοθεί νέα NAVTEX, το Οruc Reis θα κινηθεί κοντά στα 6 ναυτικά μίλια από το Καστελόριζο, χωρίς να τα υπερβεί.

Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη

– Κάντε μας μια αποτίμηση ως προς το πού βρισκόμαστε αυτή την στιγμή στον απόηχο και της πλήρους σύμπλευσης Ελλάδας-Γαλλίας έναντι της Άγκυρας, όπως αποτυπώθηκε στην Κορσική.

Την εβδομάδα που πέρασε φάνηκαν καθαρά οι δύο τάσεις που υπάρχουν. Η μία είναι αυτή του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος χάνει σταδιακά τους συμμάχους που είχε. Το κοινό ανακοινωθέν των «7» της Κορσικής αποτελεί ένα πολύ ισχυρό κείμενο στο οποίο συμφώνησαν και οι πρωθυπουργοί δύο χωρών, της Ισπανίας και της Μάλτας, οι οποίοι είτε κρατούσαν τις ισορροπίες με τη Τουρκία (Ισπανία) είτε βρίσκονταν πολύ κοντά στην Τουρκία(Μάλτα).Αυτό δεν έγινε συμπτωματικά. Επιπλέον, η Τουρκία πέρασε πολύ άσχημες ημέρες κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Αραβικού Συνδέσμου, όπου με πρωτοβουλία της Αιγύπτου, με την οποία υπογράψαμε και την συμφωνία για την ΑΟΖ, η Άγκυρα δέχθηκε ένα σφυροκόπημα. Τα κείμενα του Αραβικού Συνδέσμου είναι εξίσου σημαντικά με το σημαντικό κείμενο της Κορσικής, υπό την Προεδρία του Προέδρου Μακρόν.

Στην παρούσα λοιπόν συγκυρία, στην μία πλευρά βρίσκεται η Τουρκία και κάποιες χώρες οι οποίες είναι της άποψης ότι αυτή δεν πρέπει να απομονωθεί περισσότερο (Γερμανία). Στην άλλη όμως πλευρά βρίσκεται μια τάση που ισχυροποιείται συνεχώς υποστηρίζοντας ότι αν μέσα στις δέκα ημέρες που απομένουν, η Τουρκία δεν αλλάξει πορεία ή δεν δώσει αποδείξεις ότι προτάσσει την ειρήνη και το διάλογο, τότε θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών της.

– Τι δείχνει το γεγονός ότι χώρες, αμφιταλαντευόμενες ως προς τι θα πράξουν, όπως η Ιταλία, έχουν βάλει την υπογραφή τους στο κοινό ανακοινωθέν των «7»;

Η Ιταλία τηρούσε πάντοτε ισορροπίες σε σχέση κυρίως με την τουρκική παρέμβαση στην Λιβύη, καθώς πίστευε ότι κάποια στιγμή θα μπορούσε να βρει με την Άγκυρα έναν κοινό τόπο στην Λιβύη.. Πρόκειται για μια ουτοπία. Ο επόμενος μεγάλος χαμένος της Τουρκικής επέμβασης στην Λιβύη θα είναι η Ιταλία.

Εκτός της Ιταλίας, είναι πολύ σημαντικό ότι το ανακοινωθέν της Κορσικής υπογράφουν επίσης η Μάλτα, η οποία έμοιαζε να έχει κάποιες κοινές θέσεις με την Άγκυρα στις θαλάσσιες ζώνες, αλλά και η Ισπανία, η οποία έχει πολύ ισχυρά οικονομικά συμφέροντα στην Τουρκία. Και οι 19 παράγραφοι του κειμένου είναι πολύ σημαντικές για την Ελλάδα. Η συμφωνία της Κορσικής εξωθεί και πιέζει την Γερμανία να μην θυσιάσει την ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο βωμό των ακραίων επιδιώξεων του Προέδρου Ερντογάν.

– Επομένως λέτε ότι το κοινό αυτό ανακοινωθέν λειτουργεί ως ένας μοχλός πίεσης και προς την Γερμανία;

Επρόκειτο για μια πολύ καλή κίνηση του προέδρου Μακρόν, δεν ήταν αυτός ο λόγος για τον οποίο συγκλήθηκε η διάσκεψη του ΜΕD7, ωστόσο η σύμπτωση ήταν εξαιρετική. Η Γερμανία θα πρέπει να το σκεφτεί δύο φορές, προτού θυσιάσει την ΕΕ ως πολιτική οντότητα στο βωμό των επιδιώξεων του Προέδρου Ερντογάν. Αυτό εκτιμώ ότι αποτυπώνεται και στην σημερινή δήλωση του κυρίου Στ. Ζάιμπερτ. Από μόνη της αυτή η δήλωση δεν μας λέει κάτι παραπάνω ενόψει της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής στις 22-23 Σεπτεμβρίου.

Ωστόσο επιμένω ότι το Βερολίνο θα σκεφτεί πολύ για το πως θα κινηθεί, όσο η Γαλλία και πολλοί άλλοι στέλνουν ολοένα και πιο αποφασιστικότητα μηνύματα. Έχει απέναντι μια ολοένα και πιο δυναμική παρέμβαση των Γάλλων και ενώ υπάρχει πλέον ένα κοινό ανακοινωθέν με τις υπογραφές των Αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων των επτά ευρωπαϊκών χωρών του Νότου. Επομένως βασική αυτή την στιγμή μέριμνα του Βερολίνου είναι να μην κόψει ο κ. Ερντογάν το σχοινί που ούτως ή άλλως τραβάει συνεχώς.

– Ενόψει και της επίσκεψης στην Κύπρο του Μ. Πομπέο, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, επανέλαβε χθες ότι είναι ανάγκη να αποσυρθούν τα πολεμικά πλοία και να επιλυθεί η διαμάχη μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας με διπλωματικό και ειρηνικό τρόπο, χωρίς να πάρει θέση κατά την γνωστή αμερικανική θέση. Τι να περιμένουμε από την επίσκεψη Πομπέο;

Αυτή είναι όμως και η ελληνική θέση, αυτή είναι η θέση του Πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη που αντανακλά νομίζω τη θέση κάθε λογικού Έλληνα. Δηλαδή ότι αν αποσυρθούν τα τουρκικά πλοία, το Oruc Reis και σταματήσουν οι προκλήσεις, τότε αναμφίβολα θα αναδιπλωθεί και ο ελληνικός στόλος.

Όπως βλέπετε, η Κύπρος βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο μιας πρωτοφανούς διπλωματικής κινητικότητας. Έχουμε τις συνεχείς συναντήσεις του Προέδρου κ. Αναστασιάδη με τον πρόεδρο Μακρόν, την επίσκεψη του Ρώσου ΥΠΕΞ κ. Λαβροφ και σήμερα την επίσκεψη του κυρίου Μάϊκ Πομπέο.

– Είναι προφανές ότι η Άγκυρα είναι εκνευρισμένη από όλες αυτές τις κινήσεις και την σύμπλευση Ελλάδας-Γαλλίας, ωστόσο το ερώτημα είναι τι θα φρενάρει τον Ερντογάν. Κάποιοι θεωρούν ότι ακόμη και αν επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία και πάλι ο Ερντογάν θα συνεχίσει στην ίδια γραμμή…

Χρόνος υπάρχει προκειμένου η Τουρκία και ο κ. Ερντογάν προσωπικά να αντιληφθούν την ζημιά που θα υποστούν αν δεν αλλάξει η στρατηγική της Άγκυρας και επιβληθούν εναντίον τους οικονομικές κυρώσεις. Θα είναι ένα μεγάλο προσωπικό πλήγμα για το ήδη λαβωμένο γόητρο του Προέδρου της Τουρκίας. Υπάρχει χρόνος. Όσο για την NAVTEX, θα αποτελούσε πολύ θετική έκπληξη και ο κ. Ερντογάν δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοιο, να μην ανανεωθεί. Εφόσον ανανεωθεί, εκτιμώ ότι το Οruc Reis ίσως κινηθεί στα διεθνή ύδατα κοντά στα 6 ναυτικά μίλια από το Καστελόριζο, χωρίς όμως να τα πλησιάσει. Οι συντεταγμένες της νέας NAVTEX θα μας επιτρέψουν σε κάθε περίπτωση να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα.

*Ο Αλέξανδρος Μαλλιάς είναι πρέσβης επί τιμή εκ πεποιθήσεως Ευρωπαϊστής. Κατάγεται από την ορεινή Γορτυνία. Ο παππούς του ήταν από τη Δημητσάνα και η γιαγιά του από τη Στεμνίτσα. Η μητέρα του Ασημίνα (Λούλα), μεγάλωσε στην Πάτρα. Ήταν δασκάλα για 40 περίπου χρόνια. Η γιαγιά του ήταν πρόσφυγας. Ο πατέρας του μεγάλωσε στο γκριζόχρωμο περιβάλλον των προσφυγικών καταυλισμών στις Τζιτζιφιές.Από το 1950 ζει στο Χαλάνδρι. Τελείωσε τα δημόσια σχολεία της Φιλοθέης.Πτυχιούχος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών έλαβε και Πιστοποιητικό Σπουδών από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.Στα φοιτητικά του χρόνια επί δικτατορίας πήρε μέρος στις κινητοποιήσεις για ελεύθερες εκλογές στα πανεπιστήμια. Τον Μάρτιο του 1972 υπέγραψε την προσφυγή στο Πρωτοδικείο Αθηνών των «42» φοιτητών κατά του διορισμένου φοιτητικού συμβουλίου. Εντάχθηκε στη «Δημοκρατική Άμυνα».Εργάσθηκε 1970-1972 στο Γραφείο Πληροφοριών στην Αθήνα της (τότε) Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Μπολιάστηκε με τρόπο καταλυτικό με την ευρωπαϊκή ταυτότητα και συνείδηση. Ταυτόχρονα, ο τότε διευθυντής του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» Γιάννης Μαρίνος του έδωσε την ευκαιρία να αρθρογραφεί τακτικά.Το 1973 του αφαιρέθηκε το διαβατήριο.Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας εργάστηκε για ένα περίπου χρόνο στο Γραφείο Τύπου Γενεύης. Το 1976 πρώτευσε στις εξετάσεις για την διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Υπηρέτησε την πατρίδα ως Διπλωμάτης υπό 11 κυβερνήσεις και 15 Υπουργούς Εξωτερικών. Κανόνας του ήταν αυτό που γράφει ο Καζαντζάκης στην Ασκητική «Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη. Αν δε σωθεί εγώ φταίω». Η θέση αυτή ήταν ο οδηγός του. Αυτό είναι και το νόημα ζωής ενός κρατικού λειτουργού, ενός διπλωμάτη. Ασχολήθηκε συστηματικά με τα Βαλκανικά θέματα από το 1991 συνεχώς μέχρι σήμερα. Σαν διπλωμάτης υπηρέτησε στο Συμβούλιο της Ευρώπης( 1978-19820, Επιτετραμμένος στη Λιβύη( 1983-1984),στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη( 1987-1988), στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στον ΟΗΕ (Νέα Υόρκη,1989-1993), Διπλωματικός Σύμβουλος του Υπέξ Μιχάλη Παπακωνσταντίνου (καλοκαίρι 1993)’ Εν συνεχεία Επικεφαλής στην Ευρωπαϊκή Αποστολή Παρατηρητών γιά Βουλγαρία και πΓΔΜ. Πρώτος Διπλωματικός Αντιπρόσωπος Ελλάδος στην πΓΔΜ ( 1995-1999), Πρέσβης στην Αλβανία(1999-2000), και Διευθυντής Βαλκανικών Υποθέσεων( 2000-2005). Με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών Πέτρου Μολυβιάτη τοποθετήθηκε επί πρωθυπουργίας του Κώστα Καραμανλή Πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον (2005-2009). Το καλοκαίρι του 2009 επιστρέφοντας από την Ουάσιγκτων ορίστηκε Σύμβουλος για Βαλκανικά θέματα της Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη. Στη θέση αυτή παρέμεινε μετά την κυβερνητική αλλαγή του Οκτωβρίου 2009 μέχρι τον Δεκέμβριο, οπότε και αποχώρησε με αξιοπρέπεια από το ΥΠΕΞ την ημέρα της συνταξιοδότησής του. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δοκίμια στον ελληνικό, βαλκανικό και διεθνή τύπο. Επίσης είναι τακτικός σχολιαστής για θέματα εξωτερικής πολιτικής σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.Μετέχει τακτικά σε διεθνή συνέδρια. Προσκαλείται για διαλέξεις και ομιλίες σε ξένα πανεπιστήμια και ινστιτούτα ερευνών.Είναι διπλωματικός αρθρογράφος στο μηνιαίο περιοδικό «Άμυνα και Διπλωματία» και μετέχει της επιστημονικής επιτροπής του περιοδικού ‘’Foreign Affairs’’ (ελληνική έκδοση). Επισκέπτης -Εισηγητής στο «Δίπλωμα για τις Διαπραγματεύσεις» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Μεταπτυχιακό Σεμινάριο ‘’Ασφάλεια και Συνεργασία στη Μεσόγειο’’ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (στην Κόρινθο).Διδάσκει τακτικά στα Σεμινάρια του NEW YORK COLLEGE. Ειδικός Σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ. Κατά την θητεία του ως πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον τιμήθηκε με πολλές σημαντικές διακρίσεις. Τον Ιανουάριο του 2007 βραβεύτηκε στην Ουάσιγκτων με το Διεθνές Βραβείο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ινφογνώμων το βιβλίο του «Η Άλλη Κρίση- Η Μαρτυρία Ενός Πρέσβη». Τον πρόλογο έγραψε ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός. Τον Μάρτιο του 2014 δημοσίευσε το δοκίμιο με τίτλο «Το ελληνικό ζήτημα: Για μια άλλη Ελλάδα σε μια διαφορετική Ευρώπη» στο περιοδικό FOREIGN AFFAIRS. Το Νοέμβριο του 2016 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Οράματα και Χίμαιρες – διαδρομές ενός διπλωμάτη» (410 σελίδες), από τις Εκδόσεις Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ. Τον πρόλογο έχει γράψει ο Καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος.Ήδη κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση. Τον Αύγουστο του 2017 κυκλοφόρησε το τρίτο του βιβλίο-δοκίμιο με θέμα ‘’Στον αστερισμό του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ- Η Νέα Τουρκία και Εμείς’’ (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης).Τον πρόλογο έγραψε ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου. Κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση. Τον Νοέμβριο του 2017 επιμελήθηκε την έκδοση του συλλογικού βιβλίου με τίτλο «Ελλάδα και Αλβανία» (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης). Τον Σεπτέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία- Η Αυτοψία της Δύσκολης Συμφωνίας των Πρεσπών» (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης) με πρόλογο του Ευάγγελου Βενιζέλου. Σταθερή του επιδίωξη είναι να γίνει και στην Ελλάδα η επανάσταση του αυτονόητου. Να θεσμοθετηθεί και να γίνει πράξη η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων στα μεγάλα, στα σημαντικά, στα Εθνικά. Πολιτικοποιημένος από τα νιάτα του προτιμούσε να μείνει εκτός κομμάτων. Τον Απρίλη του 2014 εντάχθηκε στο νέο ( τότε) ΠΟΤΑΜΙ. Ήταν υποψήφιος Ευρωβουλευτής στις Εκλογές του 2014 και υποψήφιος Επικρατείας στις Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 .Υπεύθυνος Εξωτερικής Πολιτικής στο ΠΟΤΑΜΙ από τον Οκτώβριο 2014 μέχρι τον Ιούνιο 2015 οπότε παραιτήθηκε. Είχε προαναγγείλει τον αποχώρησή του πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 στις οποίες ήταν υποψήφιος στη συμβολική τιμητική τελευταία θέση στη Θράκη. Δική του ήταν η αρχική θέση/πρόταση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ για το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας. Τον Φεβρουάριο 2019 ανταποκρίθηκε στην τιμητική πρόσκληση του Προέδρου του Κυριάκου Μητσοτάκη και είναι υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το ιστορικό Ευρωπαϊκό Κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Θέτει τώρα στη υπηρεσία της δύσκολης αυτής μάχης την αποτελεσματικότητα και μεγάλη εμπειρία χειρισμού κρίσιμων υποθέσεων και γνώσης θεμάτων, προσώπων και μηχανισμών. Το κεντρικό του μήνυμα είναι «Για μια ασφαλή Ελλάδα σε μία Ευρώπη με ανθρωπιά«. Τον περισσότερο χρόνο ζει στο κτήμα του στην Νότιο Εύβοια. Μελετά και γράφει για τον Θουκυδίδη, τον Ισοκράτη και τον Ηράκλειτο. Δηλώνει θαυμαστής του Αισχύλου. Είναι νυμφευμένος από το 1975 με την αγαπημένη του Φρανσουάζ. Έχουν δύο κόρες την Λεωνόρα και την Αριάνα και τέσσερα εγγόνια την Μελίνα, τον Λέανδρο, τον Αδριανό και τον Ανδρέα.