Γράφει ο Μιχάλης Ψύλος*
Αποκαλυπτική η εφημερίδα «Confindustria», που διατηρεί ισχυρές διασυνδέσεις με την ομώνυμη Ένωση Ιταλών Βιομηχάνων: «Η Γερμανία θα αγοράζει τώρα φυσικό αέριο από μη Ρώσους προμηθευτές σε τιμές υψηλότερες από αυτές που είναι εγγεγραμμένες στο TTF», γράφει η ιταλική εφημερίδα,καταγγέλλοντας το Βερολίνο ότι υπονομεύει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. «Μια πραγματικότητα που διαλύει ευρωπαϊκές ιδεολογίες και ψεύτικους μύθους», τονίζει η Confindustria.
Με απλά λόγια, για να σωθεί η ίδια η Γερμανία και έχοντας την οικονομική δυνατότητα ως ατμομηχανή της ΕΕ, αγοράζει αέριο με οποιοδήποτε κόστος στις διεθνείς αγορές. Σε τιμές ακόμη υψηλότερες από τις τρελές τιμές, που καταγράφονται τις τελευταίες ημέρες. Με το φυσικό αέριο να διαπραγματεύεται πλέον 10-15 φορές παραπάνω από ότι πριν από 18 μήνες. Πρόκειται για επίπεδα που δεν είναι συμβατά με την επιβίωση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, αλλά ποιος νοιάζεται στο Βερολίνο; Αρκεί να σωθεί η γερμανική βιομηχανία.
Τι είναι το TTF
Για την ιστορία από το 2003, λειτουργεί στην Ολλανδία το λεγόμενο TTF (Title Transfer Facility ή Ταμείο Μεταφοράς Τίτλων). Είναι ένα εικονικό σημείο, μια πλατφόρμα,διαπραγμάτευσης και συναλλαγών φυσικού αερίου. Είναι ο μεγαλύτερος κόμβος αερίου της Ευρώπης με βάση τον όγκο συναλλαγών. Συνεπώς, οι τιμές του φυσικού αερίου στο TTF έχουν καταστεί τα βασικά τιμολόγια αναφοράς της χονδρεμπορικής αγοράς φυσικού αερίου για όλη την υπόλοιπη Ευρώπη
Στο TTF εμπορεύονται βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα συμβόλαια φυσικής παράδοσης φυσικού αερίου και προθεσμιακά προϊόντα μελλοντικής εκπλήρωσης φυσικού αερίου (παράγωγα). Το φυσικό αέριο στο TTF διαπραγματεύεται σε ευρώ ανά μεγαβατώρα.
Με λίγα λόγια, οι Έλληνες πάροχοι πραγματοποιούν χρηματοοικονομικές συναλλαγές φυσικού αερίου σε μια κοινή πλατφόρμα με άλλους Ευρωπαίους παρόχους, οπότε έχουν όλοι κοινή τιμή.
Το TTF λειτουργεί από μια ανεξάρτητη θυγατρική της Gasunie, την Gasunie Transport Services B.V., η οποία είναι και ο διαχειριστής του συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου της Ολλανδίας. Η χρήση του TTF έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια καθώς εμπορεύεται πλέον περισσότερο από 14 φορές την ποσότητα αερίου που χρησιμοποιείται στην Ολλανδία.
Πριν από λίγες ημέρες όμως, ο Γερμανός καγκελάριος Ολαφ Σολτς απηύθυνε δραματική έκκληση για την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη σε περίπτωση ενεργειακής κρίσης. Το Βερολίνο -σε αγαστή συνεργασία με την ηγεσία της ΕΕ -ήλπιζε ότι τα κράτη μέλη θα μοιράζονται υποχρεωτικά το φυσικό αέριο με τη Γερμανία. Ευτυχώς βέβαια ξεσηκώθηκαν πολλές χώρες-κυρίως του Νότου-και δεν πέρασαν τα σχέδια αυτά.
Κροκοδείλια δάκρυα
Και τώρα φαίνεται ότι την ώρα που οι Γερμανοί αξιωματούχοι ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για ενεργειακή αλληλεγγύη από τους υπόλοιπους 26 της ΕΕ, η γερμανική κυβέρνηση, που μπορεί να το αντέξει οικονομικά, εξυπηρετεί εγωιστικά ,μόνο τα συμφέροντα των 80 εκατομμυρίων Γερμανών ψηφοφόρων. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που αφορά τους υπόλοιπους Ευρωπαίους:
Εάν η γερμανική κυβέρνηση αγοράζει ολοταχώς σε αυτές τις τιμές, σε υψηλά όλων των εποχών, σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα να αυξηθούν περαιτέρω οι τιμές.
Ο πληθωρισμός που έχουμε δει μέχρι στιγμής να απογειώνεται, μπορεί να λάβει «στρατοσφαιρική» διάσταση τους επόμενους μήνες, καθώς οι τιμές της ενέργειας ενσωματώνονται στις τιμές των τελικών προϊόντων.
Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι ένας μύθος λοιπόν,που καταρρέει όταν ξεσπούν κρίσεις και η χώρα μας το ένιωσε για τα καλά στο πετσί της με τα μνημόνια. Και στην τρέχουσα ενεργειακή κρίση, αυτός ο μύθος καταρρέει για άλλη μία φορά. Ο σώζων εαυτόν, σωθήτω.
Οι Βόρειοι απορρίπτουν τα αιτήματα των Νοτίων για ένα ευρωπαϊκό ανώτατο όριο. Για μια κοινή ενεργειακή πολιτική στην Ευρώπη που θα αντιμετωπίσει το κρύο για τα νοικοκυριά στον επερχόμενο χειμώνα,αλλά και θα βοηθήσει τις υπόλοιπες ευρωπαικές επιχειρήσεις.
Μια τελευταία παρατήρηση: Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός με τον οποίο καθορίζεται η τιμή του φυσικού αερίου,βασίζεται στην υπόθεση ότι η «αγορά» είναι πάντα σε θέση να εγγυηθεί τον εφοδιασμό και ότι το φυσικό αέριο είναι ένας πόρος που διατίθεται από τους προμηθευτές σε μια παγκόσμια αγορά σαν να είναι ένα…ζευγάρι παπούτσια. Η πραγματικότητα είναι όμως πολύ διαφορετική από αυτήν την ιδεολογία, επειδή το αέριο είναι ένας στρατηγικός πόρος που κάνει τα βιομηχανικά συστήματα και τις οικονομίες να λειτουργούν.
Δυστυχώς όμως! Αν η ιδεολογία και τα εθνικά συμφέροντα συγκρουστούν με την πραγματικότητα, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.Και τα Ευρωπαϊκά ιδεώδη, φυσικά…
psilosm@naftemporiki.gr
*Ο Μιχάλης Ψύλος είναι δηµοσιογράφος. Γεννήθηκε το 1960 στην Αθήνα και σπούδασε Γεωλογία στο Πανεπιστήµιο Πατρών. Ξεκίνησε την επαγγελµατική του σταδιοδροµία στη δηµοσιογραφία το 1982 στον Ριζοσπάστη και στη συνέχεια εργάστηκε στις εφηµερίδες Πρώτη, Νέα, Βραδυνή, Ισοτιµία, Ποντίκι, Πριν, στην Εφηµερίδα των Συντακτών και στη ?ηµοκρατία. Εργάστηκε, επίσης, στους ραδιοσταθµούς «?ίαυλος 10» των δέκα δήµων της ?υτικής Αθήνας και «Ράδιο 5» των πέντε δήµων της Β΄ Πειραιά και συνεργάστηκε µε πολλά πολιτικά περιοδικά. Από το 1991 ως το 2009 εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθµό ΑΝΤΕΝΝΑ και στο διάστηµα 2001-2009 ήταν προϊστάµενος του τµήµατος ?ιεθνών Ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθµού. Έχει πραγµατοποιήσει δεκάδες δηµοσιογραφικές αποστολές σε όλο τον κόσµο και έχει πάρει εκατοντάδες συνεντεύξεις από προσωπικότητες της διεθνούς και εσωτερικής πολιτικής σκηνής. Το 2014 κυκλοφόρησε από τον Εκδοτικό Οργανισµό Λιβάνη το πρώτο του βιβλίο µε τίτλο Από τον Ράιχενµπαχ του Όθωνα… στον Ράιχενµπαχ της Μέρκελ, µια ιστορικο-δηµοσιογραφική αναδροµή στους σχεδόν δύο αιώνες .της γερµανικής παρουσίας στην Ελλάδα. Από το 1988 εργάζεται στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ). Από το 2015 έως τις 3/9/2019 διετέλεσε πρόεδρος και γενικός διευθυντής στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ως πρόεδρος και γενικός διευθυντής του ΑΠΕ-ΜΠΕ, εξελέγη και µέλος του Προεδρείου της Ένωσης των Ευρωπαϊκών Πρακτορείων Ειδήσεων (ΕΑΝΑ), από το 2017 έως τον Ιούλιο του 2019. Είναι εκλεγµένος γενικός γραµµατέας της Ένωσης των Πρακτορείων Ειδήσεων των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Το 2018 εξελέγη επίσης, για έναν χρόνο, πρόεδρος της Ένωσης των Μεσογειακών Πρακτορείων Ειδήσεων.
(To άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)
















Leave a comment