ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΟ ΝΕΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Γράφει η Μίνα Μπουλέκου∗

Δούρειος Ίππος μπορεί να χαρακτηριστεί το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε και το οποίο καταστρατηγεί θεμελιώδεις αρχές και εργασιακά δικαιώματα που αποκτήθηκαν με αγώνες και θυσίες.

Οι μέρες που διανύουμε πέρα από τις φυσικές καταστροφές που σημάδεψαν τη χώρα μας είναι αναμφίβολα ζοφερές αν σκεφτεί κανείς ότι ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων ζει στα όρια της φτώχειας και της ανέχειας.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει μετά την μνημονιακή πολιτική που ασκήθηκε στη χώρα μας με ορίζοντα να μην έχουμε ούτε πάτο στο βαρέλι.

Σε επίπεδο πολιτικής και οικονομικής δικαιοσύνης ποιος θα μας απαντήσει;

Ποιοι άνθρωποι παραπεμφθήκαν για τις ζωές που χάθηκαν στην τραγική ιστορία των Τεμπών; Υπήρξε πολιτική ευθύνη για αυτή την τραγική απώλεια; Πόσα από τα έργα της ανάπτυξης του δικτύου του ΟΣΕ υλοποιήθηκαν;

Ποια τα μέτρα αντιπυρικής προστασίας όταν και εφέτος θρηνήσαμε την απώλεια χιλιάδων δασικών εκτάσεων, σπιτιών που έγιναν στάχτη, ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους;

Ποιοι ευθύνονται για τις κακοτεχνίες και τα έργα που δεν υλοποιήθηκαν προκειμένου να μη θαφτεί ο Θεσσαλικός Κάμπος? Ποιος μπορεί να τους παρέχει ένα ασφαλές μέλλον όταν η περιουσία τους καταστράφηκε ολοσχερώς; Ποια ελάχιστη αποζημίωση μπορεί να δοθεί σε όλους αυτούς που έχουν πληγεί οικονομικά, όταν η κρατική εξουσία ισχυροποιεί την θέση της σαν γάγγραινα που όλο μεγαλώνει ασφυκτικά;

Πώς μπορεί ο Έλληνας Πολίτης να είναι βιώσιμος όταν οι περιουσίες του απειλούνται καθημερινά; Όταν τα δάνεια του έχουν πουληθεί σε ξένα fundς και απειλούνται με πλειστηριασμούς και εξώσεις;

Και μέσα σ ’αυτό το πανδαιμόνιο που βιώνουμε έρχονται να μας αποτελειώσουν με ένα νομοσχέδιο κόλαφος όπου ο εργαζόμενος θα είναι έρμαιο του εκάστου εργοδότη.

Ένα εργασιακό νομοσχέδιο καταπέλτης που σχεδόν σε όλες του τις διατάξεις μας οδηγεί προ των πυλών σε έναν εργασιακό Μεσαίωνα.

Το νέο νομοσχέδιο θεσμοθετεί την πολλαπλή απασχόληση πέραν του 8ώρου και του ενός εργοδότη. Πως μπορεί ένας εργαζόμενος να εργάζεται έως και 13 ώρες την ημέρα; Και σε τι συνθήκες άραγε αφού κινδυνεύει η δημόσια υγεία των πολιτών μιας και το 11ωρο της ανάπαυσης καταργείται.

Ποια μπορεί να είναι τα κίνητρα όταν οι μισθοί παραμένουν ίδιοι αγγίζοντας το όριο της ανέχειας και όταν έχουμε παντού σωρηδόν αυξήσεις τιμών σε όλα τα βασικά είδη ανάγκης;

Πως μπορεί ό Έλληνας Πολίτης να ανταπεξέλθει για να ζήσει αξιοπρεπώς;

Αξιοσημείωτο είναι να αναφερθεί ότι δίνει την επιλογή στον ίδιο εργοδότη να απασχολεί τον εργαζόμενο πέραν του 8ωρου χρησιμοποιώντας διαφορετικά επιχειρηματικά ΑΦΜ .

Το εν λόγω νομοσχέδιο με βάση την υιοθέτηση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας ΕΕ (2019/1152) με τίτλο «για τους διαφανείς και προβλέψιμους όρους εργασίας στην Ε.Ε.», εμφανίζει κατ’ ουσία ελάχιστες θετικές διατάξεις και αποτελεί νομοθετικό μέσο που θα χρησιμοποιηθεί σαν όπλο για ένα νέο και μεγάλο αντεργατικό χτύπημα στην κατεύθυνση της συμπλήρωσης των αντιδραστικών διατάξεων του Ν.4808/2021, με στόχο τη γενίκευση και πλήρη κανονικοποίηση της ανεξέλεγκτης εργασιακής ευελιξίας, και της απόλυτης νομιμοποίησης και διευκόλυνσης της εργοδοτικής υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Όσον αφορά τους βιομηχανικούς κλάδους, το νομοσχέδιο καθιερώνει την υποχρεωτική 6 ήμερη απασχόληση με μονομερή επιλογή του εργοδότη, συνεπεία αυτού αναφερόμαστε σε εβδομαδιαία βάση σε πάνω από 53 ώρες απασχόλησης. Στην περίπτωση που υπάρξει δεύτερη και τρίτη απασχόληση σε άλλον εργοδότη αναφερόμαστε κατά προσέγγιση σε πάνω από 73-78 ώρες. Κατά συνέπεια αυτό το συγκεκριμένο μέτρο δρα ενάντια στην καταπολέμηση της ανεργίας και αυτό γιατί αντί να προσληφθεί επιπλέον προσωπικό το επιπλέον πλεόνασμα που θα προκύπτει θα μοιράζεται στο ήδη υπάρχον προσωπικό. Αλλά το σημαντικότερο όλων είναι ότι θα πλήξει σημαντικά την ασφάλεια και την υγεία στους χώρους εργασίας και αυτό αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή δεδομένων και των εργατικών ατυχημάτων.

Η θέσπιση των λεγομένων μηδενικών ωρών εργασίας θεωρείται ένα ακόμη αντιλαϊκό μέτρο στα εργασιακά δικαιώματα. Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης δεν αποσαφηνίζει εάν μέσα στην Ευρωπαϊκή Οδηγία υπάρχει ρητή αποδοκιμασία για τη θεσμοθέτηση της σύμβασης μηδενικών ωρών σε όσες χώρες (όπως στην Ελλάδα) η σύμβαση αυτή (μηδενικών ωρών) δεν έχει νομοθετηθεί στο εθνικό δίκαιο πριν από τη μεταφορά της οδηγίας. Η σύμβαση μηδενικών ωρών είναι «σύμβαση μηδενικών δικαιωμάτων», και αυτό γιατί δεν θα περιλαμβάνει όρους εργασίας για τον συγκεκριμένο αριθμό ωρών εργασίας και τον μισθό, ώστε να αποκτά δικαιώματα ο εργαζόμενος να αξιώσει κάτι από τον εργοδότη, ο οποίος όποτε θέλει θα τον καλεί να εργαστεί και για όσες ώρες τον χρειάζεται.

Επίσης, ενώ έχει κριθεί παράνομη η δοκιμαστική περίοδος των 12 μηνών, εντός της οποίας εάν απολυθεί ο μισθωτός δεν δικαιούται αποζημίωση, το νομοσχέδιο ορίζει βάσει της Ευρωπαϊκής Οδηγίας το 6μηνο ως δοκιμαστική περίοδο. Όμως αυτό δεν αλλάζει στο παραμικρό τη θέση του εργαζόμενου, ο οποίος θα εξακολουθήσει να μην δικαιούται αποζημίωση μέχρι την συμπλήρωση του 12μηνου εργασίας, παρά τις αντίθετες εξαγγελίες του Υπουργού.

Περαιτέρω, στο πλαίσιο δήθεν της μείωσης της γραφειοκρατίας των επιχειρήσεων μέσω της ψηφιακής κάρτας δεν θα δηλώνονται κρίσιμα στοιχεία όπως: η υπερεργασία, οι υπερωρίες, η τυχόν η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και άλλες μεταβολές του ωραρίου. Με τη ρύθμιση αυτή θα υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο το ΣΕΠΕ που θα αρκείται σε δειγματοληπτικούς ελέγχους από τα γραφεία των Επιθεωρητών Εργασίας με βάση τις καταγραφές στο ηλεκτρονικό σύστημα και όχι την πραγματική αυτοψία στους χώρους εργασίας.

Το νομοσχέδιο ποινικοποιεί την απεργία και τη συνδικαλιστική δράση, με την εισαγωγή βαρύτατου προστίμου και ποινής φυλάκισης, σε όσους ασκήσουν «ψυχολογική πίεση» ή να τους εμποδίσουν, να εισέλθουν στο χώρο εργασίας.

Ένα σοβαρότατο πλήγμα για το δημοκρατικό μας πολίτευμα και τους θεσμούς της, όταν πλέον σου αφαιρούν το δικαίωμα σου στην ελευθερία του λόγου και της έκφρασης με κυρώσεις…

Τι να περιμένει κανείς όταν όλα αυτά τα μέτρα είναι πέρα για πέρα αντιδημοκρατικά και αντισυνταγματικά;

Η δημοκρατία σε αυτή την χώρα αίρεται ακόμη μια φορά και δυστυχώς για εμάς θα υποστούμε όλη αυτή την εξαθλίωση ζώντας απαξιωτικά.

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα μας όπου γεννήθηκε η δημοκρατία και άκμασε ο αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός και που στάθηκε πνευματικός φάρος για όλον τον υπόλοιπο κόσμο, τώρα πια έγινε μια χώρα όπου οι πολίτες της έχουν κριθεί στην σκακιέρα της πολιτικής εξουσίας και έχουν καταδικασθεί σε πολιτικές που δεν τους αξίζουν να ζουν και να υφίστανται!

Ας αναλογισθούμε ο καθένας μας τις ευθύνες που του αναλογούν και θα πρέπει να αναρωτηθούμε με το χέρι στην καρδιά και όχι ως βολεμένοι αν ήρθε η ώρα της ανατροπής.

Πηγές

https://www.taxheaven.gr/news/64591/oiye-ergasiako-nomosxedio-mhdenikwn-dikaiwmatwn

https://www.taxheaven.gr/news/64569/se-diaboyleysh-to-ergasiako-nomosxedio-oles-oi-allages-analytika

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

∗ H Μίνα Μπουλέκου είναι Συγγραφέας – Αρθρογράφος, Μέλος του Ελληνικού Τμήματος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων.