Του Παναγιώτη Αλιμήση*
Η προσπάθεια των Δυτικών να υποβαθμίσουν την αυξανόμενη τουρκική γεωπολιτική επιρροή, αλλά και οι αυταπάτες της Ελλάδας σχετικά με την «καταρρέουσα» τουρκική οικονομία, παίρνουν απάντηση –δυστυχώς- από την ίδια την τουρκική πολεμική βιομηχανία. Το καθεστώς Ερντογάν, έχει θέσει ως ζήτημα ζωής και θανάτου την ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας τόσο ως μέσο οικονομικής προόδου όσο και ως εργαλείο άσκησης επιτυχημένης εξωτερικής πολιτικής.
Παρά τους σοβαρούς κλυδωνισμούς της, η οικονομία της γείτονος χώρας έχει τους μηχανισμούς ανασυγκρότησης που η Δύση και η Ελλάδα δεν έχουν: Νέο σε ηλικία ανθρώπινο δυναμικό με όρεξη για δουλειά στον πρωτογενή τομέα, ισχυρή παραγωγική βάση, εκτεταμένο εμπόριο (και λαθρεμπόριο) καθώς και πολλές εταιρίες με εξαγωγές και επενδύσεις στο εξωτερικό, οι οποίες προτάσσουν αρχικά το πατριωτικό συμφέρον (βλέπε Θράκη, Βαλκάνια). Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα… είτε μας αρέσει είτε όχι!
Η Τουρκία είναι μια χώρα πατριωτική που δεν αντιλαμβάνεται τις επενδύεις με αυστηρά οικονομίστικους ή ψευτοταξικούς όρους, αλλά ως μέσο επιβολής στους γείτονές της και -γιατί όχι;- σε παγκόσμιο επίπεδο! Ακόμα και τώρα όμως, στον ελληνικό και ελάχιστα στον ευρωπαϊκό Τύπο, εμφανίζονται καταστροφολογικά σενάρια περί κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας και… διάφορες άλλες προφητείες προς… παρηγοριά του άρρωστου.
Ο ίδιος ο Ερντογάν δήλωσε πρόσφατα με στόμφο ότι «θα δανειζόμαστε για να αναπτυχθούμε». Αυτό σημαίνει πως η τουρκική οικονομία αν ζητήσει την βοήθεια του ΔΝΤ δεν θα είναι ούτε Τρόικα ούτε οικονομικός έλεγχος και αποικία χρέους όπως συμβαίνει στην Ελλάδα… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ Η ΤΟΥΡΚΙΑ!… Άλλωστε, το 2001 όταν η Άγκυρα δανείστηκε ξανά από το ΔΝΤ, το έκανε με την μορφή απλού δανείου επενδύοντας στην συνέχεια σοβαρά και με σχέδιο. Η ανάπτυξη που είχε –ξανά δυστυχώς- η τουρκική οικονομία την δεκαετία του 2000, είναι η τρανή απόδειξη.
Η πραγματικότητα έχει ως εξής: Οι επιδόσεις της τουρκικής βιομηχανίας και ιδιαίτερα της πολεμικής, βάζουν την Άγκυρα στον χάρτη των παγκόσμιων εξαγωγών και μάλιστα με προοπτικές σοβαρού ανταγωνισμού στο μέλλον με τους παραδοσιακούς αμυντικούς κολοσσούς της Δύσης.
Η πικρή αλήθεια των αριθμών
Οι τεχνολογικές καινοτομίες και οι εξαγωγές της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας προσδίδουν στην Άγκυρα γεωπολιτικό κύρος και μια νέα δυναμική στον χώρο της άμυνας. Ειδικότερα, οι γενικές εξαγωγές του 2017 έφτασαν τα 161 δισ. δολάρια ενώ οι εξαγωγές του αμυντικού τομέα το ίδιο διάστημα άγγιξαν τα 1,8 δισ. δολάρια. Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, το πρώτο εξάμηνο του 2018 οι αμυντικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 15%, ενώ οι βιομηχανίες στρατιωτικού υλικού αναπτύσσουν αυτή την περίοδο ηλεκτρονικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας προς εξαγωγή. Τους επόμενους μήνες αναμένεται να ξεκινήσει η ναυπήγηση 4 κορβετών τύπου «ada» για λογαριασμό του Πακιστάν, ενώ η Ουκρανία φαίνεται πως έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για τα τουρκικά drones. Πλέον η Τουρκία δεν εξάγει δευτερεύον πολεμικό υλικό (γάντια, χειροβομβίδες, όλμους κ.τ.λ) αλλά ολοκληρωμένα πολεμική συστήματα. Είναι αλήθεια πως τα στατιστικά στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας προέρχονται από τουρκικές πηγές.
Μπορεί να υπάρχει ένα στοιχείο υπερβολής σε όλες τις καταγραφές των τουρκικών στατιστικών, ίσως ακόμα και σκόπιμης διόγκωσης των στρατιωτικών επιτευγμάτων από το καθεστώς Ερντογάν για καθαρά προπαγανδιστικούς λόγους. Ωστόσο αυτό που δεν αλλάζει είναι η ουσία…
*Ο Παναγιώτης Αλιμήσης είναι δημοσιογράφος και Διεθνολόγος. Σπούδασε Σύγχρονη Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Metropolitan του Λονδίνου.
Leave a comment