ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ

Συνέντευξη: Βασίλης Νικόλαος Βιτσιλόγιαννης (IG: @vassiliosvitsilogiannis)

Ο Αλέξης Γεωργούλης είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και έχει αναπτύξει σταδιοδρομία στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Από το 2019 έχει εκλεγεί Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και είναι μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού και της Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Επίσης είναι συνιδρυτής της Ομάδας Φιλίας Πολιτιστικών Δημιουργών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Πριν ξεκινήσουμε την συνέντευξη θέλω να σας πάω πίσω και να μου πείτε πως ήταν ο Αλέξης μικρός. Ήταν ένα ανήσυχο πνεύμα ή ένα παιδί το οποίο συμβιβαζόταν με τις καταστάσεις;

Από μικρό παιδί ήμουν πάρα πολύ ανήσυχος με την έννοια ότι ήθελα να ανακαλύψω τη ζωή ακόμα και αν αυτό συνέβαινε με τρόπο ριψοκίνδυνο για μένα. Δεν είχε σημασία πόσες φορές θα πέσω από το ποδήλατο. Σημασία είχε να ανακαλύψω νέους ορίζοντες και να μάθω όταν πέφτω και να ξανασηκώνομαι.

Σπουδάσατε πολιτικός μηχανικός, αλλά δεν ήταν όμως αυτό το επάγγελμα που σας κέρδισε. Κατά την πορεία των σπουδών σας αντιληφθήκατε ότι ήταν εκτός των προσδοκιών σας;

Ουσιαστικά με οδήγησε η ζωή στις επιλογές που τελικά με καθόρισαν. Ένα καλοκαίρι, όταν ήμουν πια στην Αθήνα, στο Πολυτεχνείο, έμεινα να δουλέψω. Μια φίλη μου θα έδινε εξετάσεις στο Εθνικό και μου ζήτησε να δω τα κείμενά της. Αρχισα να της κάνω παρατηρήσεις και τότε εκείνη τσαντίστηκε και μου είπε “έλα να το κάνεις εσύ τότε”. Με την αθωότητα του πρωτάρη, μπήκα στην διαδικασία και έχασα την αίσθηση του χρόνου. Μαγεύτηκα. Σαν να είχα πάει σε έναν άλλον κόσμο. Τότε ήταν που ήρθε και η πρόταση και για το “Είσαι το ταίρι μου”. Εντελώς αναπάντεχα
βρέθηκα στο επίκεντρο της προσοχής και σε έναν κόσμο μαγευτικό και εντελώς καινούργιο για μένα τότε. Από εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι αυτό τον κλάδο ήθελα να τον εξερευνήσω 100%. Στο Πολυτεχνείο ήταν ξεκάθαρο ότι τρία και τρία κάνει έξι. Στην υποκριτική πάλι μπορεί τρία και τρία μπορεί να κάνει και …μπλε… δηλαδή κατάλαβα ότι στον χώρο αυτό έχεις να εξερευνήσεις τόσα πράγματα, αρκεί να τα πιστέψεις και έτσι αποφάσισα να σπουδάσω και τα δύο, παράλληλα.

Τι είναι η υποκριτική για εσάς, είναι κατάθεση ψυχής ή απλά ένας ρόλος;

Αρχικά ήταν ένας καινούργιος σαγηνευτικός κόσμος. Ένα παιχνίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα και στη σύμβαση του σκηνικού παιχνιδιού. Τώρα πια γνωρίζω ότι ήμουν πάρα πολύ τυχερός και είμαι ευγνώμων, γιατί η ζωή οδήγησε τα βήματά μου εκεί που πραγματικά αισθάνομαι σπίτι μου. Η τέχνη είναι ο φυσικός μου χώρος, γιατί είναι εκεί όπου μπορώ να ανταμώνω με τους ανθρώπους σε μία διαφορετική διάσταση. Είναι εκεί όπου μπορούμε να συναντιόμαστε και να γεφυρώνουμε τις διαφορές μας. Αυτός είναι και ο λόγος που ασχολήθηκα με την πολιτική, για να αναδείξω
δηλαδη, τη δύναμη του πολιτισμού να μας ενώνει.

Έχετε λάβει μέρος σε αρκετές παραγωγές του εξωτερικού. Τι έχετε να θυμάστε από αυτές τις συνεργασίες και ποιους συνάδελφος σας θαυμάζετε και θα θέλατε να ξανά συνεργαστείτε;

Αυτό που με εντυπωσίασε όταν δούλεψα στις παραγωγές του εξωτερικού, ήταν η σαφής πρόθεση των ανθρώπων να επενδύσουν στον πολιτισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι στο εξωτερικό μιλάμε για πολιτιστική βιομηχανία ενώ στην Ελλάδα, έχουμε μεγάλο δρόμο ακόμα. Είναι σαν να μην πιστεύουμε στη δύναμη του πολιτισμού. Αυτό μου φαίνεται εντελώς οξύμωρο, αν σκεφτούμε ότι ο πολιτισμός γεννήθηκε εδώ στην Ελλάδα. Όσο για τους συναδέλφους, δεν θα ήθελα να ξεχωρίσω κάποιους, γιατί για διαφορετικούς λόγους, ήταν όλοι τους αξιαγάπητοι!

Το WGBH κατά τη διάρκεια προβολής της αγγλικής σειράς The Durrells σας ονόμασε ως τον George Clooney της Ελλάδος. Αυτό πόσο σας βοήθησε στην περαιτέρω καλλιτεχνική σας πορεία;

Οποιαδήποτε ταύτιση ενός ηθοποιού με τη μια ή την άλλη εικόνα, μπορεί να είναι δίκοπο μαχαίρι για το μέλλον του. Είμαι από τους ηθοποιούς που αγαπούν να μεταμορφώνονται και για αυτό πάντα προσπαθώ όσο μπορώ να εξερευνώ νέους ρόλους, διαφορετικούς χαρακτήρες και κίνητρα για τις πράξεις των ανθρώπων. Το ιδανικό θα ήταν για μένα να φτάσουν κάποτε να μην ξέρουν με ποιον να με παρομοιάσουν, ακριβώς επειδή θα έχω αναδείξει πολλές διαφορετικές διαστάσεις του ανθρώπινου ψυχισμού.

Θεωρείται ότι ενέχει δόλο κάθε μορφή κριτικής που γράφετε όσον αφορά τη δουλειά ενός καλλιτέχνη;

Γιατί να περιέχει δόλο; Αν μια κριτική είναι εμπεριστατωμένη και βασίζεται σε επιχειρήματα, κάνει ακριβώς αυτό το οποίο είναι προορισμένη να κάνει. Καλώς υπάρχουν κριτικές. Άλλωστε, οι κριτικοί κανονικά, είναι επιστήμονες
οι οποίοι έχουν σπουδάσει το αντικείμενό τους και γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται. Η κριτική δύναται να μας κάνει όλους καλύτερους. Εμάς, αλλά και το κοινό. Εάν υπάρχει κάποιου είδους εμπάθεια στο κείμενο μιας κριτικής, αυτό
προκύπτει ξεκάθαρα. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει το κοινό που διαβάζει την όποια κριτική. Θα μπει στη διαδικασία να ανιχνεύσει την όποια εμπάθεια ως τέτοια και να αντιληφθεί τον διαχωρισμό μεταξύ εμπάθειας και επιστημονικής
κριτικής; Ή θα την ενισχύσει, παρασυρόμενο στο ευρύτερο πλαίσιο ανθρωποφαγίας, το οποίο κυριαρχεί στις μέρες μας στα social media και όχι μόνο.

Σε κάθε χώρο υπάρχουν κακοί επαγγελματίες και άνθρωποι που εκμεταλλεύονται κάθε μορφή ανάγκης των άλλων ανθρώπων. Το τελευταίο διάστημα ακούστηκαν πάρα πολλά για το χώρο του θεάτρου, αλλά πέραν αυτού, θα ήθελα να μου πείτε ποιές ενέργειας θα μπορούσε να κάνει κάποιος για να αντιμετωπίσει μία τέτοια κατάσταση;

Μιας και με ρωτήσατε για την εμπειρία μου από το εξωτερικό, θα ήθελα να επισημάνω, είναι ότι στο εξωτερικό πλέον λαμβάνεται η απαραίτητη μέριμνα, με συγκεκριμένα πρωτόκολλα εργασίας, ώστε να διαφυλάσσεται η δέουσα
επαγγελματική συμπεριφορά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και όλης της παραγωγής των ταινιών, ώστε να προστατεύονται όλες τις πλευρές από τυχόν περιστατικά παρενόχλησης και κατάχρησης εξουσίας συνολικά. Αυτές
οι καλές πρακτικές πιστεύω πρέπει να εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη και γι’ αυτό έχω αναδείξει το θέμα στο Ευρωκοινοβούλιο και μετά από πάρα πολλές προσπάθειες, επιτέλους κινητοποιήθηκε η Επιτροπή Cult (Πολιτισμού) του Ευρωκοινοβουλίου και περιμένουμε ανταλλαγή απόψεων για το θέμα με συμμετοχή και της Κοινωνίας των Πολιτών, εντός του 2022. Από εκεί και πέρα, μέχρι να φτάσουμε εκεί θεωρώ πως αυτό που μπορεί να κάνει κανείς είναι να φέρει το θέμα στην επιφάνεια. Με αργά και με σταθερά βήματα, αν και δυστυχώς επώδυνα, θα καταφέρουμε να προοδεύσουμε συνολικά και ο κλάδος του πολιτισμού θα αποτελέσει παράδειγμα για το
σύνολο της κοινωνίας μας.

Αν σας ρωτούσα ποια μορφή υποκριτικής θα επιλέγατε ποιά θα ήταν αυτή;

Το καθένα έχει τη χάρη του και όλα τα αγαπάω το ίδιο. Αυτή τη στιγμή συγκεκριμένα και επειδή μετά το χτύπημα της πανδημίας έχουμε αναπόφευκτα χάσει την επαφή μεταξύ μας, θα ήθελα πραγματικά μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου να κάνω θέατρο. Γιατί αυτό μας φέρνει πραγματικά κοντά και γιατί η μαγεία της κάθε στιγμής, στην επαφή μεταξύ σκηνής και πλατείας είναι μοναδικής και αξεπέραστης αξίας μέσα μου.

Ποιο ήταν το κίνητρο σας να ασχοληθείτε με την πολιτική;

Στην Ευρωβουλή μπήκα με το όνειρο και την επιθυμία να προσφέρω μέσα από τη δική μου σχέση με την τέχνη και τον πολιτισμό, όσοι με ψήφισαν ήξεραν ποιος είμαι και τι δουλειά έκανα. Ανέκαθεν θεωρούσα ότι ο πολιτισμός είναι από τους πιο βασικούς πυλώνες μιας κοινωνίας. Οι άνθρωποι ενώσανε τις δυνάμεις τους και δημιουργήσανε κοινωνίες για επιβιώσουν στον πλανήτη και δημιούργησαν πολιτισμό για να παραμείνουν ενωμένοι και οι κοινωνίες σε συνοχή. Πριν εμπλακώ με την πολιτική είχα την αίσθηση ότι ο πολιτισμός σε πολιτικό επίπεδο αδικείται, είναι σαν να μην έχουμε κατανοήσει πραγματικά ποια είναι η αξία του και τι μπορεί να προσφέρει στο σύνολο. Γι’αυτό έδωσα μία υπόσχεση τόσο στον εαυτό μου όσο και στον κόσμο ότι μέχρι και την τελευταία μου ημέρα στην πολιτική, θα ενισχύω και θα αναδεικνύω την αξία του πολιτισμού.

Λόγω της ιδιότητα σας έχετε ένα βαρύ καθημερινό πρόγραμμα. Πως μπορείτε να το διαχειριστείτε και υπάρχει ελεύθερος χρόνος για προσωπική ζωή;

Να σας πω την αλήθεια δεν γνωρίζω έναν άνθρωπο που να μην έχει βαρύ καθημερινό πρόγραμμα στις μέρες μας. Με αγάπη και αμοιβαία κατανόηση, μπορεί να βρεθεί χώρος και χρόνος για τα πάντα. Άλλωστε, όπως λένε, αν θέλεις πραγματικά κάτι θα βρεις τον τρόπο. Αν όχι, θα βρεις δικαιολογίες.

Πολλοί πιστεύουν ότι ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να είναι πολιτικός, γιατί έρχεται σε αντιπαράθεση ο ξύλινος και πολλές φορές ψεύτικος λόγος της πολιτικής με τον ανθρώπινο και διδακτικό λόγω του ηθοποιού. Εσείς τι πιστεύετε;

Ήρθε η ώρα λοιπόν ο πολιτικός λόγος να γίνει πιο ανθρώπινος. Εγώ εκεί αποσκοπώ. Είναι δύσκολο αυτό το έργο. Γιατί είναι εντελώς καινούργια πρόταση και μπορεί να φοβίζει, αφού δεν είναι κάτι γνώριμο. Από τη μια πλευρά, ο κόσμος έχει συνηθίσει να θεωρεί ως σωστό πολιτικό, αυτόν με το κοστούμι και τον ξύλινο λόγο. Από την άλλη πλευρά, αυτόν τον πολιτικό τον κατηγορεί για όσα όλοι γνωρίζουμε. Τις καινούργιες προτάσεις όμως και πάλι τις κατηγορεί. Δεν με πειράζει αν δέχομαι χτυπήματα για τις αντισυμβατικές επιλογές μου. Ξέρω ότι είναι αυτό που χρειαζόμαστε ως κοινωνία. Μια πολιτική που θα συμφιλιώνει αντί να συγκρούεται και θα αναζητά τρόπους έξω από την πεπατημένη για να ενωνόμαστε και να προοδεύουμε όλοι μαζί, χωρίς να μένει κανένας πίσω. Ας ανοίξει λοιπόν επιτέλους και αυτό το στερεότυπο και ας μπουν στην πολιτική και νέες φωνές, ανθρώπων, που όπως κι εγώ, δεν θέλουν να συγκρουστούν, αλλά θέλουν να λειτουργήσουν ενωτικά, ο καθένας προσωπικά για το σύνολο… για το “εμείς”.

Ποιά είναι τα επόμενα επαγγελματικά σχέδια;

Για την ώρα δίνω τον καλύτερό μου εαυτό στην αποστολή που μου έχουν αναθέσει. Αυτό που τώρα με ενδιαφέρει είναι να έλθω σε επαφή με τον κόσμο και να επικοινωνήσω το όραμά μου και τη δουλειά μου, για το πώς ο πολιτισμός μας ενώνει, το οποίο όπως σας είπα είναι και ο λόγος που ασχολήθηκα με την πολιτική.

Αν σας έλεγαν να εγκαταλείψετε την πολιτική ποιό θα να ήταν το ζητούμενο για να αλλάξετε άποψη;

Η πολιτική συνδέεται με την πόλη. Όλα είναι πολιτική. Ο τρόπος ζωής μας είναι πολιτική. Το θέατρο είναι πολιτική. Ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπό του, δεν μπορεί παρά να συμμετέχει στην πολιτική. Η πολιτική λοιπόν δεν είναι κάτι που μπορεί να εγκαταλείψει κανείς. Εκτός αν πάει να ζήσει μόνος, κάπου ερημικά, που να σας πω την αλήθεια γνωρίζω προσωπικά έναν τέτοιο άνθρωπο, ο οποίο και πάλι ασχολείται με την πολιτική μέσα από όσους τον επισκέπτονται και συνομιλούν μαζί του. Δεν ξέρω πώς μπορείς να εγκαταλείψεις την πολιτική…

Έχετε μάθει μέσα από τις εμπειρίες της ζωής να αντιμετωπίζεται διαφορετικά τις καταστάσεις σήμερα από ότι στο παρελθόν;

Όσο ζούμε μαθαίνουμε που λέει και ο ποιητής. Προσπαθώ πάντα να εξελίσσομαι και να μαθαίνω μέσα από τις εμπειρίες, τα λάθη και την καλοπροαίρετη κριτική.

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *