ΑΠΟΨΕΙΣ
ΠΟΙΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;

Γράφει ο Παντέλης Σαββίδης*

Κύριο θέμα της ιστοσελίδας “Ανιχνεύσεις web tv” σήμερα είναι ένα κείμενο της Le Figaro το οποίο μετέφρασε ο συνάδελφός μου Ευάγγελος Νιάνιος και αναφέρεται στη σύγκρουση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου με τα εθνικά δικαστήρια ως προς την τελική ισχύ των αποφάσεων.

Αποφάσεις που προκάλεσαν τέτοια σύγκρουση έλαβαν τα Ανώτατα Δικαστήρια της Γερμανίας και της Πολωνίας.

Η βάση του σκεπτικού των εθνικών δικαστηρίων είναι ότι δεν υπάρχει ευρωπαϊκός λαός και ότι τα εθνικά κοινοβούλια, όπως η Bundestag, παραμένουν το νευραλγικό κέντρο της συλλογικής διαδικασίας καθορισμού προτύπων.

Στο θέμα, απο νομικής πλευράς, θα πρέπει να διαβάσουμε τις απόψεις ειδικών επιστημόνων. Αλλά πολιτικά, αν το δει κανείς, το γενικό πνεύμα της Ε.Ε. είναι, στο μέλλον, κάποια στιγμή, να υπάρξει Ένωση των κρατών. Γι αυτό και ο τίτλος της είναι Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένωση με κυριαρχία κρατών δεν υφίσταται.

Η ευρωπαϊκή προσπάθεια αποβλέπει στη δημιουργία ενός κοινού σπιτιού με χαρακτηριστικά υπερεθνικής πολιτειακής υπόστασης.

‘Οπως λέει στο ενδιαφέρον βιβλίο του “Ελλάδα, Βιογραφία ενός σύγχρονου έθνους” ο Ρόντερικ Μπήτον, οι Έλληνες απο της δημιουργίας του κράτους τους επεδίωξαν τον προσανατολισμό του στη Δύση. Με δυσκολίες και όχι με μεγάλη πλειοψηφία αλλά πάντα, απο της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους η χώρα ήταν προσανατολισμένη στη Δύση. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, με τη φράση “η Ελλάδα ανήκει στη Δύση”, απλώς, επανέλαβε μια διαπίστωση 150 χρόνια μετά.

Ο δεδομένος αυτός προσανατολισμός κρίθηκε με ποταμούς αίματος, τουλάχιστον, δύο φορές. Μιά το 1822 με τους Εμφύλιους του Αγώνα και μια το 1948. Επετεύχθη, όμως.

Όσοι εκ των Ελλήνων δεν βλέπουν τα όρια της νεοελληνκής σύνθεσης Αρχαίας Ελλάδας και Βυζαντίου στην ιδεολογία του αθηναϊκού μικροελλαδισμού, θεωρούν πως η οικουμενική αντίληψη που κατέχει τον λαό αυτό απο της εμφανίσεώς του μπορεί να επιτευχθεί σε μια Ενωμένη Ευρώπη.

Και ερχόμαστε, τώρα, στην Ευρώπη και τις διαμάχες της. Τόσο το Ανώτατο Γερμανικό Δικαστήριο όσο και το αντίστοιχο Πολωνικό αντέδρασαν σε αποφάσεις υπερεθνικών οργάνων στην μεν μία περίπτωση να συνάψει δάνειο η ΕΚΤ για να αντιμετωπίσουν τα κράτη μέλη την κρίση μετά τον κορονοϊό, (το σκεπτικό ήταν πως αν δεν μπορέσουν να πληρώσουν το δάνειο μικρότερες χώρες θα αναγκαστούν να το κάνουν οι πλουσιότερες, άρα εθνικής αφετηρίας για το Γερμανικό Δικαστήριο), στην δε δεύτερη το Πολωνικό Ανώτατο Δικαστήριο αρνήθηκε να ανταποκριθεί στις διαταγές του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), το οποίο απαιτούσε την απόσυρση μιας αμφιλεγόμενης μεταρρύθμισης του Πολωνικού δικαστικού συστήματος.

Που βρίσκεται, λοιπόν, το πρόβλημα;

Το πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι τα Ανώτατα Εθνικά Δικαστήρια αντιδρούν σε θέματα που κρίνουν ότι βλάπτουν την εθνική τους υπόθεση.

Υπάρχει μεγάλο μέρος ευρωπαίων που δικαιολογεί αυτές τις αποφάσεις. Είναι όλοι όσοι πιστεύουν πως με την ευρωπαϊκή ενοποίηση και την εξασθένιση της εθνικής κυριαρχίας υπονομεύεται η εθνική παράδοση και η εθνική υπόσταση. Είναι, όμως, έτσι;

Υπάρχει η δυνατότητα διαμόρφωσης μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα διασφαλίζει βασικές ανάγκες των εθνικών κρατών με την ομοσπονδοποίησή της και θα επιτρέπει την δράση τους με τις εθνικές τους ιδιαιτερότητες. Απλώς, το διεθνές υποκείμενο θα είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα σημερινά κράτη θα λειτουργούν ως δημοκρατίες αυτής της Ένωσης.

Για να επιτευχθεί αυτό, όμως, χρειάζεται η Ε.Ε. να αναπτύξει πρώτα τρείς τομείς. Να έχει κοινά σύνορα και στρατό που θα τα υπερασπίζεται, να έχει κοινή εξωτερική πολιτική και κοινή οικονομία.

Αν δεν διασφαλιστούν αυτά δεν μπορεί η Ένωση να απαιτεί απο τα κράτη να ανοίξουν τα σύνορα τους ή να μην εξοπλίζονται. Διότι υπάρχουν κράτη των οποίων η υπόσταση απειλείται απο τέτοιες πολιτικές.

Ας διασφαλιστεί, πρώτα η ακεραιότητά τους και οι προϋποθέσεις ευημερίας τους και μετά θα υπαγορευθούν οι άλλες εσωτερικές πολιτικές. Απο τους ΛΟΑΤΚΙ ως την οργάνωση των Δικαστηρίων. Διαφορετικά το αδιέξοδο και οι συγκρούσεις είναι ορατές.

*Ο Παντελής Σαββίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Εδώ και δεκατρία χρόνια είναι ο παρουσιαστής της εβδομαδιαίας εκπομπής “Ανιχνεύσεις” που προβαλλόταν στην ΕΤ3

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Πηγή: Anixneuseis.gr

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *