ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ;

Γράφει ο  Γιώργος Ρακκάς*

Σκέψεις σχετικά με την απόφαση του να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή.«Χρειαζόμαστε μια Νέα Αλλαγή. Για τους πολίτες και τη χώρα» δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Α. Παπανδρέου ανακοινώνοντας την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Ο κ. Παπανδρέου όπως αναμενόταν είπε ακόμη πως η Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη χρειάζεται να ξαναγίνει μεγάλη, για να συμπορευτεί όπως τόνισε με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη και τον κόσμο, που επανέρχονται δυναμικά.

Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου στοιχίζεται με εκείνο το κομμάτι του αμερικανικού κατεστημένου που επιμένει για την αναγκαιότητα παραμονής της Τουρκίας στο στρατόπεδο της Δύσης και θέλει να δει τον ελληνικό πολιτικό κόσμο να ευθυγραμμίζεται με τις απαιτούμενες υποχωρήσεις που απαιτείται για κάτι τέτοιο.

Στοχεύει να μεταβάλει το ΠΑΣΟΚ σε παραμάγαζο του ΣΥΡΙΖΑ, προς συγκρότηση μιας νατοϊκής αριστεράς που θα υλοποιήσει την ατζέντα του αμερικανικού βαθέως κράτους (swamp = βάλτου του Στέιτ Ντηπάρτμεντ) 

Η μόνη σοσιαλδημοκρατία που μπορεί να υπάρξει στην εποχή μας, είναι μια πατριωτική σοσιαλδημοκρατία που θα ανασυγκροτήσει την εθνική κοινότητα, καθώς και την ενότητα του κοινωνικού ιστού ―αποκαθιστώντας κατά συνέπεια την λειτουργία της δημοκρατίας μέσα στην παγκοσμιοποίηση. Κάτι που απαιτεί πολιτικές υπέρ των μεσαίων και κατώτερων τάξεων, έμφαση στην επανατοπικοποίηση της παραγωγής, ανασυγκρότηση της Παιδείας, και ―προφανώς― αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης, του μεταναστευτικού αδιεξόδου και της τουρκικής επεκτατικότητας.

Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, ακριβώς σε αυτά τα κρίσιμα πεδία της εθνικής ατζέντας έχει θέσεις ακριβώς αντίθετες από εκείνες που ζητάει η εποχή: Εκφράζει έναν δικαιωματιστικό ελιτισμό που στοχοποιεί ως «αξιοθρήνητα ρατσιστικό» το προφίλ του ψηφοφόρου που έβγαλε τον πατέρα του και το ιστορικό ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, αποτελεί εμβληματική φιγούρα της εθνοαποδόμησης και της υποχωρητικότητας έναντι των Τούρκων, επίσης, του οικονομικού παρασιτισμού που χρεοκόπησε την Ελλάδα.

Είναι ο democrat μιας εκδοχής παγκοσμιοκρατικού προοδευτισμού που θεωρούνταν αρκετά της μόδας τέλη του 1990 αρχές του 2000, και που πλέον έχει σκάσει σαν φούσκα.

*Ο Γιώργος Ρακκάς γεννήθηκε το 1981 στην Κάτω Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Αποφοίτησε από το 2ο Πειραματικό Λύκειο Θεσσαλονίκης (τώρα 28ο Λύκειο) και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο ΑΠΘ, και Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, απ’ όπου έλαβε και το διδακτορικό του πάνω στο φαινόμενο της μετανάστευσης στην Ελλάδα (2018). Απασχολείται από τα 18 του, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, σε διάφορες θέσεις, υπεύθυνος σύνταξης & ύλης περιοδικών, επιμελητής εκδόσεων, βιβλιοϋπάλληλος, μεταφραστής, εργάτης σε αγιογραφήσεις ναών. Σήμερα διαχειρίζεται το τμήμα ανταλλακτικών της οικογενειακής επιχείρησης μοτοσυκλετών. Από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις κυκλοφορούν 2 βιβλία του (Οικόπεδο και Αποικία [2014], Σύγχρονες Βαβέλ [2018]), έχει συμμετάσχει με δοκίμια και σε αρκετούς συλλογικούς τόμους, και έχει μεταφράσει επίσης τρείς τίτλους πολιτικής επιστήμης και κοινωνιολογίας (Κοινωνιολογία της Παγκοσμιοποίησης [2010], Τα Μονοπάτια του Κεφαλαίου: Δύση και Ανατολή… [2014], Η Γέννεση του Εμπορίου στην Αρχαιά Αθήνα [2018]). Αρθογραφεί από το 1999, για το περιοδικό Άρδην, από το 2004 για εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, περιοδικά, ιστοσελίδες κ.λπ. Μέλος του κινήματος Άρδην από το 1998. Δραστηριοποιείται στην πόλη της Θεσσαλονίκης από τα 16 του σε κοινωνικές, περιβαλλοντικές, πατριωτικές και πολιτιστικές πρωτοβουλίες, πάντα ανεξάρτητες και αντιμέτωπες με την κομματοκρατία και την επιμονή της στην τυφλή διχαστική έριδα. Παρακολούθησε τις διεργασίες πολλών διεθνών πρωτοβουλιών  για την αντιμετώπιση της παγκοσμιοκρατίας και των πολέμων της (Πράγα 2000, Φλωρεντία 2003, Βομβάη 2004, Παρίσι 2005, Λίβανος 2009). Από την ενηλικίωσή του, συμμετέχει σε όλες τις κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας και αυτοδιάθεσης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, και της πραγματικής δημοκρατίας -με τελευταίες εκείνες των πάνδημων συλλαλητηρίων ενάντια στην κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 2014, ως επικεφαλής της δημοτικής κίνησης Μένουμε Θεσσαλονίκη, και παρέδωσε την έδρα του στα τέλη του 2016, υλοποιώντας την δέσμευση της κίνησης για εναλλαγή των προσώπων στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου.

Με πληροφορίες από:  Huffingtonpost.gr

21 Οκτωβρίου 2021

 

(To άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντακτη)

Πηγή: Ardin-Rixi.gr

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *