Όταν μιλάμε για την οικογενειακή ζωή, μιλάμε για ένα καταφύγιο που μέσα του βρίσκουμε την αγάπη, την φροντίδα και την στήριξη, σε σχέση με τις δυσκολίες μιας καθημερινότητας που συχνά μας πνίγει.
Και αυτά, δεν τα βρίσκουμε μόνο μέσα στην σχέση ανάμεσα στους συζύγους, αλλά και μέσα από τις σχέσεις που χτίζουν τα παιδιά με τους γονείς.
Και η εποχή μας είναι τέτοια, που οι δυο γονείς, μπορούν ισάξια να φροντίζουν τα παιδιά τους και ακόμα περισσότερο, μπορούν να απολαμβάνουν την αγάπη και την τρυφερότητα των παιδιών τους.
Και ένας πολύ ιδιαίτερος τέτοιος δεσμός, είναι αυτός που αναπτύσσεται ανάμεσα στην κόρη και τον μπαμπά της. Ένας δεσμός καθοριστικός για την ζωή του παιδιού μεγαλώνοντας..
Ο μπαμπάς είναι πάντα έτοιμος να μας προστατέψει. Είτε πρόκειται για τους “κακούς” του σχολείου είτε πρόκειται για τα “τέρατα” των ονείρων μας!
Δεν φοβάται να κάνει τρομακτικά πράγματα για να χαρούμε.. όπως το να μας φτιάχνουν κοτσιδάκια!!
Έχει πάντα χώρο για σένα στην αγκαλιά του
Μπορεί και μικραίνει τις ανάγκες του για το κοριτσάκι του
Ξέρει ακριβώς τι μας αρέσει!!
Και γι’αυτό δεν μας αρέσει ποτέ να τους αποχωριζόμαστε
Αλλά απολαμβάνουμε το παιχνίδι μαζί τους..
Κι είναι ένα παιχνίδι χωρίς όρια… όριο είναι μόνο ο ουρανός
Μπορεί να κάνει οτιδήποτε του ζητήσουμε… όσο ακραίο κι αν είναι..
Και δεν διστάζει να… τσαλακωθεί για χάρη της κόρης του.. ή να τσαλακώσει..
Όλη του η ζωή, περνάει με την αγωνία για την ασφάλεια και την φροντίδα της
Ο δεσμός ανάμεσα στον πατέρα και την κόρη, είναι ένας αδιάρρηκτος δεσμός. Είναι μια σχέση που ορίζει την κόρη σαν άνθρωπο και σαν προσωπικότητα και το κυριότερο, ορίζει και τις σχέσεις της στο μέλλον.
Εκείνος, είναι το καταφύγιο, η σταθερά και η δύναμή της.
Κι εκείνη, είναι η έννοια, η φροντίδα, η δύναμη και η αδυναμία του.
Leave a comment