Breaking News
EΡΧΕΤΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΪΒΑΝ: ΠΕΝΤΕ ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΙΝΕΖΙΚΟΙ ΟΜΙΛΟΙ ΑΠΟΣΥΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ – ΥΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΥΡΩΣΕΩΝ…
”ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΟΡΓΗΣ” ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΛΟΓΩ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ – «Η ΧΩΡΑ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΒΙΑΙΕΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑΡΑΧΕΣ»
ΤΟΥΡΚΙΑ: ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΘΛΙΨΕΩΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ
ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ: AΓΝΩΣΤΟΣ ΑΝΟΙΞΕ ΠΥΡ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΣΕΤΙΝΑ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 11 ΝΕΚΡΟΙ
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΑΚΑΡ-ΤΣΑΒΟΥΣΟΓΛΟΥ: ΑΒΑΣΙΜΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΙΞΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ: ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΕΡΑΤΟΕΙΔΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΔΕΡΜΑ ΧΟΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥΣ
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ “ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ”
ΜΑΖΗΣ: Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ ΤΟ ΓΕΩΤΡΥΠΑΝΟ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ -Ο ΆΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ ΕΞΗΓΕΙ ΤΟΥΣ 3 ΛΟΓΟΥΣ
ΗΠΑ: ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕΧΘΗΚΕ Ο ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΡΟΥΣΝΤΙ, ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ
ΕΥΡΩΠΗ
ΓΙΑΤΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΡΙΑΚΟΥ ΦΟΡΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ ΤΗΣ ΕΕ

Η ΕΕ πλησιάζει όλο και πιο κοντά στην εφαρμογή ενός μηχανισμού προσαρμογής των συνόρων άνθρακα (CBAM), αλλά η πρόταση είναι πολύπλοκη και υπερβολικά φιλόδοξη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δικαιολογεί μια πιο συνεργατική μέθοδο για την αύξηση της κλιματικής φιλοδοξίας σε τρίτες χώρες, γράφουν οι Karsten Neuhoff και Andreas Goldthau.

Ο Karsten Neuhoff είναι επικεφαλής της έρευνας για το κλίμα στο Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών και καθηγητής Οικονομικών στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Ο Andreas Goldthau είναι διευθυντής στη Σχολή Δημόσιας Πολιτικής Willy Brandt, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ερφούρτης και επικεφαλής ερευνητικής ομάδας στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών Βιωσιμότητας στο Πότσδαμ.

Ο μηχανισμός προσαρμογής των συνόρων άνθρακα της ΕΕ (CBAM) έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις σχετικά με την ευρωπαϊκή εκπροσώπηση στη διεθνή πολιτική για το κλίμα. Αιτία είναι το γεγονός ότι το κύριο εργαλείο της πολιτικής της ΕΕ για το κλίμα – μια τιμή άνθρακα με βάση το ΣΕΔΕ – αυξάνει το κόστος της ενεργοβόρας παραγωγής στο εσωτερικό, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η μετεγκατάσταση της βιομηχανίας στο εξωτερικό.

Για να αποφευχθεί μια τέτοια διαρροή άνθρακα, στις ενεργοβόρες βιομηχανίες έχουν χορηγηθεί μέχρι σήμερα δωρεάν δικαιώματα. Ωστόσο, αυτό αμβλύνει σε μεγάλο βαθμό το κίνητρο της τιμής άνθρακα για καθαρότερη παραγωγή.

Η λύση: μια εισφορά άνθρακα στα σύνορα που ισοδυναμεί με την τιμή του CO2 στην ΕΕ, εξισώνοντας τους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των εγχώριων και των εισαγόμενων προϊόντων, γεγονός που επιτρέπει στην τιμολόγηση του διοξειδίου του άνθρακα να προωθήσει τη βιομηχανική μετάβαση.

Επιπλέον, το CBAM θέτει επίσης κίνητρο για τις τρίτες χώρες να θεσπίσουν καθεστώτα τιμολόγησης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για να αποφύγουν μειονεκτήματα για την εξαγωγική τους βιομηχανία.

Οι πρακτικές λεπτομέρειες αυτής της σχεδιαστικής επιλογής δεν είναι ασήμαντες.

Οι παρατηρητές επεσήμαναν ζητήματα συμβατότητας με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ). Επιπλέον, ορισμένες βιομηχανίες της ΕΕ θα εξακολουθήσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση.

Ενώ οι εισαγωγές αντιμετωπίζουν πράγματι επιβάρυνση στο επίπεδο του εγχώριου κόστους μείωσης των εκπομπών CO2, οι ευρωπαϊκές εξαγωγές δεν θα τύχουν απαλλαγής από την τιμολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Στο εξωτερικό, θα ανταγωνίζονται συγκρίσιμα προϊόντα που παράγονται με πολύ χαμηλότερο κόστος.

Αυτό εγείρει το φάσμα της βιομηχανίας με εξαγωγικό προσανατολισμό, η οποία τελικά θα μεταφέρει την παραγωγή και, ως εκ τούτου, τις εκπομπές, ανεξάρτητα από το καθεστώς της ΕΕ για τα σύνορα άνθρακα.

Το διοικητικό κόστος της παρακολούθησης των εκπομπών σε επίπεδο προϊόντος είναι επίσης σημαντικό. Η ανίχνευση της συγκεκριμένης έντασης άνθρακα κατά μήκος ιδιαίτερα πολύπλοκων αλυσίδων εφοδιασμού απαιτεί δυσανάλογες προσπάθειες ελέγχου.

Σε αυτό το πλαίσιο, επί του παρόντος προβλέπεται προσαρμογή των συνόρων άνθρακα μόνο για τα βασικά υλικά και τα προϊόντα βασικών υλικών, συμπεριλαμβανομένου του χάλυβα, του τσιμέντου και των λιπασμάτων. Τα χημικά προϊόντα, αναμφισβήτητα προϊόντα υψηλής ενεργειακής έντασης, θεωρούνται υπερβολικά πολύπλοκα και, ως εκ τούτου, εξαιρούνται.

Οι παγκόσμιες εμπορικές ροές μπορεί απλώς να μετατοπιστούν: τα φιλικά προς το κλίμα προϊόντα καταλήγουν να αποστέλλονται στην ΕΕ, ενώ τα πιο βρώμικα βρίσκουν το δρόμο τους σε μέρη χωρίς καθεστώς συνόρων άνθρακα. Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα ισχυρό για τις έμμεσες (σχετικές με την ηλεκτρική ενέργεια) εκπομπές – ένας λόγος για τον οποίο το αλουμίνιο δεν καλύπτεται επίσης από το CBAM.

Υπό το πρίσμα αυτών των προκλήσεων, η ΕΕ έχει επιλέξει μια δεκαετή σταδιακή εισαγωγή του φόρου στα σύνορα άνθρακα από το 2026 και μετά, κάτι που βρίσκεται επί του παρόντος υπό διαπραγμάτευση μεταξύ των χωρών της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αυτό εγκυμονεί τον κίνδυνο να αναβληθεί συνολικά η αποτελεσματική τιμολόγηση του CO2 και η βιομηχανική μετάβαση.

Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία που δικαιολογεί την επανεξέταση του προβλεπόμενου CBAM. Αυτό συμβαίνει για τρεις λόγους.

Πρώτον, ο χάλυβας, το τσιμέντο ή τα λιπάσματα που καταναλώνονται στην Ευρώπη προέρχονται κυρίως από τη Ρωσία, την Ουκρανία και την Τουρκία. Το εμπόριο με τη Ρωσία έχει μειωθεί και μάλλον για πάντα. Η Τουρκία μπορεί να χρειαστεί για να αντισταθμίσει τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της Μόσχας. Η Ουκρανία χρειάζεται συνεργασία, οικονομική σταθεροποίηση και βιομηχανική ανασυγκρότηση.

Δεύτερον, οι αναδυόμενες χώρες καθυστερούν όσον αφορά τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Το γεγονός αυτό οδηγεί στο προσκήνιο τις βαθιά ριζωμένες επιφυλάξεις των χωρών αυτών κατά των εμπορικών μέτρων, εάν χρησιμοποιούνται για μη εμπορικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από το αν σχετίζονται με κλιματικούς στόχους ή γεωπολιτικές ραδιουργίες. Μια συμπεριφορά για την οποία θα ήταν φτηνό να τις κατηγορήσει κανείς, δεδομένου του ιστορικού των πλούσιων χωρών στη χρήση εμπορικών μέτρων για την αντιστάθμιση της δικής τους βιομηχανίας εις βάρος των χωρών του Παγκόσμιου Νότου.

Τέλος, ο σχεδιασμός ενός CBAM για να εξαναγκάσει την Ινδία, τη Βραζιλία, την Ινδονησία ή τη Νότια Αφρική να υιοθετήσουν εγχώρια μοντέλα τιμολόγησης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα μπορεί απλώς να μιλήσει για την αυξανόμενη φήμη της εισφοράς ως συγκεκαλυμμένου «πράσινου προστατευτισμού».

Καθώς η αποσύνδεση μεταξύ της Δύσης, της Κίνας και της Ρωσίας βρίσκεται σε εξέλιξη, η Ευρώπη θα πρέπει να κρατήσει τις αναδυόμενες οικονομίες στο πλευρό της για να υποστηρίξει μια φιλόδοξη ατζέντα για το κλίμα. Πρέπει να επιλέξει τα μέσα της με σύνεση.

Για να είμαστε ξεκάθαροι: για να λειτουργήσει η τιμή του άνθρακα και να μειωθούν οι βιομηχανικές εκπομπές της ΕΕ θα χρειαστεί μια προσαρμογή στα σύνορα με τον άνθρακα. Ωστόσο, οι Βρυξέλλες θα πρέπει να αφήσουν την ιδέα του σχεδιασμού ενός CBAM για τη διάδοση της τιμολόγησης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αντίθετα, θα πρέπει να αφεθεί στους εμπορικούς εταίρους να επιλέξουν τα μέσα που θεωρούν καταλληλότερα για την απαλλαγή των οικονομιών τους από τις ανθρακούχες εκπομπές. Για την υποστήριξη των τελευταίων, η ΕΕ μπορεί και πρέπει να κάνει απτές και φιλόδοξες προσφορές.

Η χρηματοδότηση του κλίματος που εδράζεται σε διμερή συνεργασία, όπως αυτή που αναπτύσσεται σήμερα με τη Νότια Αφρική ή την Ινδία, έχει κεντρικό ρόλο σε αυτή τη στήριξη.

Τα έσοδα του CBAM μπορούν να ανακατευθυνθούν για να βοηθήσουν τις αναδυόμενες οικονομίες να πρασινίσουν τη βιομηχανική τους βάση. Στην Ουκρανία, θα πρέπει να στηρίξουν ένα πράσινο σχέδιο Μάρσαλ και να υποστηρίξουν την πορεία της προς μια μεταπολεμική οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Ο δρόμος προς τα εμπρός είναι μια προσαρμογή στον άνθρακα με βάση τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, γνωστή και ως συνεισφορά στο κλίμα. Αντί να ακολουθηθεί ο μακρύς και δύσβατος δρόμος της μέτρησης των εκπομπών CO2 στη χώρα προέλευσης, η συνεισφορά στο κλίμα θα βασίζεται σε τυποποιημένες τιμές έντασης εκπομπών – που θα εφαρμόζονται εξίσου σε εγχώρια και εισαγόμενα υλικά όπως ο χάλυβας, το τσιμέντο ή το πλαστικό.

Με αυτόν τον τρόπο, καλύπτει επίσης τα βασικά υλικά ως μέρος των μεταποιημένων προϊόντων. Αυτό που ακούγεται περίπλοκο είναι, στην πραγματικότητα, μια ήδη κοινή πρακτική για άλλα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (π.χ. αλκοόλ, καπνός, ενέργεια). Ο φόρος μπορεί να καταργηθεί όταν τα υλικά εξάγονται, επίσης ως μέρος των μεταποιημένων προϊόντων.

Ένα CBAM με βάση τη συνεισφορά στο κλίμα θέτει ένα σαφές κίνητρο για κλιματικά ουδέτερη παραγωγή. Ο τομέας των βασικών υλικών εξακολουθεί να υπόκειται στην εμπορία εκπομπών, αλλά θα συνεχίσει να διαθέτει δωρεάν δικαιώματα για τη μεταβατική περίοδο προς την κλιματική ουδετερότητα.

Ωστόσο, τα τελευταία θα χορηγούνται μόνο σε εταιρείες που θεσπίζουν αξιόπιστες και ισχυρές στρατηγικές προς την κατεύθυνση της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές. Το αποτέλεσμα: η τιμή του CO2 στην ΕΕ παραμένει ένας αποτελεσματικός, κεντρικός μοχλός μείωσης των εκπομπών στην ΕΕ χωρίς κίνδυνο διαρροής άνθρακα και η βιομηχανία απαλλάσσεται από διπλές επιβαρύνσεις.

Στο πλαίσιο της εκτίμησης των επιπτώσεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέτασε ήδη ένα CBAM με βάση τον ειδικό φόρο κατανάλωσης ως πιθανή επιλογή σχεδιασμού. Θα πρέπει τώρα να την επιλέξει στο πλαίσιο της διπλωματίας συνεργασίας για την Πράσινη Συμφωνία.

Η ΕΕ μπορεί να ασκήσει ηγεσία μέσω της σταθερής υποστήριξης των φιλόδοξων τρίτων χωρών και να αφήσει στις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους να χρησιμοποιήσουν το πιο υποσχόμενο μέσο – είτε πρόκειται για τιμολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα είτε για άλλο.

Από Andreas Goldthau and Karsten Neuhoff | EurActiv.com | Μεταφρασμένο από Σπύρος Σιδέρης

Photo:«Η ΕΕ μπορεί να ασκήσει ηγεσία μέσω της σταθερής υποστήριξης των φιλόδοξων τρίτων χωρών και να αφήσει στις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους να χρησιμοποιήσουν το πιο υποσχόμενο μέσο – είτε πρόκειται για τιμολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα είτε για άλλο». [Shutterstock / Maxim Shmakov]

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ Όλες οι θέσεις σε αυτή τη στήλη αποτελούν απόψεις των συντακτών, όχι της EURACTIV.gr

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *