Ενώ οι πιέσεις προς τη γερμανική κυβέρνηση αυξάνονται για να εντείνει τη στρατιωτική της υποστήριξη και να παραδώσει σύγχρονα άρματα μάχης στην Ουκρανία, η γειτονική Γαλλία έχει μείνει σε μεγάλο βαθμό ανενόχλητη για τη δική της διστακτικότητα.

Εκτός από τις διαφορές στην εγχώρια πολιτική πίεση, οι εμπειρογνώμονες και οι πολιτικοί κάνουν τα στραβά μάτια για τη Γαλλία, παρά τη σχετικά ισχνή υποστήριξή της, γεγονός που σχετίζεται λιγότερο με την κυβέρνηση στο Παρίσι και περισσότερο με την πρόσφατη στροφή του Βερολίνου στην εξωτερική πολιτική.

Τους τελευταίους μήνες, η Γερμανία βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος διεθνώς αλλά και στο εσωτερικό της χώρας για την άρνησή της να παραδώσει άρματα μάχης στην Ουκρανία.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Ντμίτρο Κουλέμπα επέκρινε πρόσφατα τα «απογοητευτικά μηνύματα» που προέρχονται από το Βερολίνο, το οποίο δεν είναι έτοιμο να προμηθεύσει τα πολυπόθητα γερμανικά άρματα μάχης, όπως τα Leopard ή τα Marder.

Ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερες επικρίσεις από το εσωτερικό του συνασπισμού του, με τους εταίρους του Πράσινους και Φιλελεύθερους να τον καλούν να εγκρίνει την παράδοση των αρμάτων μάχης.

Σε μια τεταμένη κοινοβουλευτική συνεδρίαση την Πέμπτη, οι κυβερνητικοί εταίροι του Σολτς έκαναν σαφές ότι περιμένουν από αυτόν να εντείνει τις προμήθειες όπλων στην Ουκρανία σε μια περίοδο που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σημείο καμπής στον πόλεμο.

Αν και είναι δύσκολο να εκτιμηθεί πόση στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική υποστήριξη έλαβε στην πραγματικότητα η Ουκρανία από τη Γαλλία, δεδομένου ότι ορισμένες ευρωπαϊκές παραδόσεις είναι απόρρητες, μια έκθεση του Ινστιτούτου για την Παγκόσμια Οικονομία εκτιμά ότι η Γερμανία έχει δαπανήσει ή δεσμευτεί να δαπανήσει τρεις φορές περισσότερα σε σύγκριση με τη γείτονά της.

Είναι το Zeitenwende, ηλίθιε

Σύμφωνα με Γερμανούς εμπειρογνώμονες και πολιτικούς, το γεγονός ότι η Γαλλία απέφυγε μια παρόμοια μοίρα έχει να κάνει λιγότερο με το ότι το Παρίσι είναι πιο φιλόδοξο στις προσπάθειές του να στηρίξει την Ουκρανία, και περισσότερο με τον πρόσφατο αναπροσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής της Γερμανίας και των σχέσεών της με τη Ρωσία, που ονομάστηκε σημείο καμπής [Zeitenwende].

Ο πόλεμος στην Ουκρανία οδήγησε σε πλήρη επανεξέταση του γερμανικού δόγματος στη διεθνή ασφάλεια, το οποίο καθορίστηκε από μια πιο διστακτική προσέγγιση, ιδίως όσον αφορά τις παραδόσεις όπλων.

«Η διεθνής πίεση, καθώς και οι συζητήσεις στο πλαίσιο του συνασπισμού, θα πρέπει να εκλαμβάνονται θετικά, διότι ο νέος ρόλος της Γερμανίας ως σημαντικού παίκτη στη σκηνή της πολιτικής ασφάλειας πρέπει ακόμη να εσωτερικευτεί κατά καιρούς, προκειμένου να γεμίσει αξιόπιστα με ζωή η διακηρυγμένη στροφή», δήλωσε στη EURACTIV ο εκπρόσωπος αμυντικής πολιτικής της κοινοβουλευτικής ομάδας του FDP, Αλεξάντερ Μούλερ.

Στην περίπτωση της Γαλλίας, ωστόσο, το ξέσπασμα του πολέμου δεν ταρακούνησε με τον ίδιο τρόπο τη στρατιωτική κουλτούρα.

«Η Γαλλία έχει μακρά παράδοση στις λιγότερο ρυθμιζόμενες εξαγωγές όπλων και στις εκστρατευτικές επιχειρήσεις. Επιπλέον, η γειτονική μας χώρα έχει έναν πολύ πιο γεωστρατηγικό προσανατολισμό στη συζήτηση για την εξωτερική πολιτική από ό,τι εμείς στη Γερμανία», δήλωσε στη EURACTIV ο σοσιαλδημοκράτης Γιοχάνες Αρλτ, μέλος της επιτροπής άμυνας της γερμανικής Βουλής.

«Το γαλλικό κοινό είναι πολύ πιο εξοικειωμένο με τις στρατιωτικές εμπλοκές των δικών τους ενόπλων δυνάμεων», πρόσθεσε ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός.

Αυτή η επιχειρηματολογία υιοθετείται συχνά και στη Γαλλία.

Σύμφωνα με τον Τόμας Γκασιλούντ, πρόεδρο της Επιτροπής Άμυνας στη γαλλική Εθνοσυνέλευση, ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους το Βερολίνο φαίνεται να βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης σχετικά με τις παραδόσεις αρμάτων μάχης είναι ότι «οι Γάλλοι έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ασφάλειά τους».

Πρόσθεσε ότι αυτό θα επέτρεπε στη Γαλλία να δράσει ταχύτερα τις πρώτες ημέρες του πολέμου.

«Οι Γάλλοι αντέδρασαν πολύ γρήγορα και παρέδωσαν ό,τι χρειαζόταν. Τα 18 πυροβόλα Caesar, για παράδειγμα, είχαν ήδη αναπτυχθεί. Οι Γερμανοί, από την άλλη πλευρά, έκαναν έμμεσες μεταφορές εξοπλισμού, γεγονός που προφανώς επιβράδυνε τον ρυθμό των γερμανικών παραδόσεων», δήλωσε ο Γκασιλούντ στη EURACTIV.

Εσωτερικές πιέσεις

Ωστόσο, ο διαφορετικός βαθμός δημόσιας και πολιτικής πίεσης στη Γαλλία και τη Γερμανία είναι επίσης αποτέλεσμα των πολύ διαφορετικών πολιτικών σχημάτων.

Ο ηγέτης της ριζοσπαστικής αριστεράς Ζαν-Λυκ Μελανσόν και τα ακροδεξιά κόμματα, που κέρδισαν πάνω από το 50% των ψήφων στις τελευταίες γαλλικές βουλευτικές εκλογές, επικρίνουν τις αποστολές όπλων στην Ουκρανία.

Στη Γερμανία, από την άλλη πλευρά, υπάρχει μια ευρεία συναίνεση μεταξύ των φορέων χάραξης πολιτικής ότι οι παραδόσεις όπλων είναι απαραίτητες, με τους Πράσινους, το φιλελεύθερο FDP και το συντηρητικό CDU/CSU να πιέζουν για την αποστολή αρμάτων μάχης.

«Προσωπικά, έχω την εντύπωση ότι η πίεση σε αυτή τη συζήτηση είναι στην πραγματικότητα τόσο υψηλή επειδή έχουμε ένα ευρύ φάσμα απόψεων στη συζήτηση στη Γερμανία», δήλωσε ο σοσιαλδημοκράτης Arlt.

Μόλις την Πέμπτη, το CDU/CSU κατέθεσε πρόταση στη γερμανική Μπούντεσταγκ που περιελάμβανε την έγκριση της εξαγωγής αρμάτων μάχης, οχημάτων μάχης πεζικού και τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς από βιομηχανικά αποθέματα στην Ουκρανία.

«Η Bundeswehr και οι γερμανικές εταιρείες όπλων έχουν μέχρι στιγμής επιτραπεί να μεταφέρουν πολύ λιγότερα όπλα στην Ουκρανία από όσα θα μπορούσαν εξαιτίας της διστακτικής στάσης της γερμανικής κυβέρνησης», δήλωσε στη EURACTIV εκπρόσωπος του CDU για την εξωτερική πολιτική.

(Oliver Noyan, Davide Basso | EURACTIV.de, EURACTIV.fr)

Από Davide Basso and Oliver Noyan | EurActiv.de and EurActiv.fr

Photo: Εμπειρογνώμονες και πολιτικοί κάνουν τα στραβά μάτια για τη Γαλλία, παρά τη σχετικά ισχνή υποστήριξή της, γεγονός που σχετίζεται λιγότερο με την κυβέρνηση στο Παρίσι και περισσότερο με την πρόσφατη στροφή του Βερολίνου στην εξωτερική πολιτική.