Breaking News
ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ: “MAKING THINGS BETTER”
23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ: ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΠΥΡΚΑΓΙA ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤEΑ
ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: 346 ΝΕΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 210 ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ – 77 ΟΙ ΔΙΑΣΩΛΗΝΩΜΕΝΟΙ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΚΑΜΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΕΝΩΜΕΝΗ ΔΥΣΗ: ΠΩΣ Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΟΥΣ
Η ΑΕΝΑΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ: ΟΥΤΕ Ο ΤΡΑΜΠ ΟΥΤΕ Ο ΜΠΑΙΝΤΕΝ ΣΚΟΠΕΥΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ
ΚIΝΑ: 18 ΧΡOΝΙΑ ΦΥΛAΚΙΣΗ ΣΕ ΜΕΓΙΣΤAΝΑ ΤΟΥ REAL ESTATE ΚΑΙ ΓΝΩΣΤO ΕΠΙΚΡΙΤH ΤΟΥ ΣΙ ΤΖΙΝΠΙΝΓΚ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ
«ΘAΛΑΣΣΑ» Ο ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΑΜΠΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ «ΙΑΝΟ» – Η ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
HANDELSBLATT: ΓΙΑΤI Η Ε.Ε ΔΕΝ ΚΑΤΑΦEΡΝΕΙ ΝΑ ΜΙΛHΣΕΙ ΜΕ ΓΛΩΣΣΑ ΙΣΧΥΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
ΞΕΠEΡΑΣΑΝ ΤΙΣ 100 ΟΙ ΚΑΤΑΛHΨΕΙΣ – ΤΑ ΚΛΕΙΣΤA ΣΧΟΛΕIΑ ΚΑΙ ΤΜHΜΑΤΑ ΛOΓΩ ΚΡΟΥΣΜAΤΩΝ
ΤΟ ΑΔΙEΞΟΔΟ ΤΣIΠΡΑ ΚΑΙ Ο ΚIΝΔΥΝΟΣ ΕΠΑΝAΠΑΥΣΗΣ ΣΤΟ ΜEΓΑΡΟ ΜΑΞIΜΟΥ
ΤΑ ΔΙΑΛΥΣΑΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΗ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΛΑΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΕΡΑΡ ΝΤΕΠΑΡΤΙΕ
ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΦΗΓΗΜΑ
ΤΡΑΠΕΖΕΣ: ΑΝΟΙΞΕ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗ 800 ΕΚΑΤ. ΣΕ ΜΜΕ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΕΠΙΧ ΙΙ
ΠΑΡΑΛΥΕΙ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ: 2.500 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
«ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ» ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε, ΔΥΣΦΟΡΙΑ ΜΕ ΠΟΜΠΕΟ ΚΑΙ ΧΑΜΑ ΜΕ ΚΑΪΡΟ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΑΛ. ΜΑΛΛΙΑΣ: ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ

Του Αλέξανδρου Μαλλιά*

«Δεν φοβόμαστε, υπερασπιζόμαστε το συμφέρον μας και δεν ζητάμε την έγκριση κανενός», υπογραμμίζει ο πρέσβης επί τιμή Αλέξανδρος Μαλλιάς, σχολιάζοντας την υπογραφή της συμφωνίας με την Αίγυπτο, την επόμενη ημέρα και τα σενάρια για έναρξη ερευνών από την Άγκυρα και ένα θερμό επεισόδιο.

«Όταν ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος μεταβαίνει εκτάκτως στο Κάιρο για την υπογραφή μιας τόσο σημαντικής συμφωνίας με την Αίγυπτο, ασφαλώς και δεν θα ζητήσει την προέγκριση του Βερολίνου, της Ουάσιγκτον, του Παρισιού, έστω και αν είχε τον απαιτούμενο χρόνο», σημειώνει με νόημα ο κ. Μαλλιάς, προσθέτοντας ότι «αν χρειαστεί, είμαστε έτοιμοι για την σύγκρουση με τους γείτονες, με μεγάλη αυτοπεποίθηση και δύναμη». 

Σχετικά με την στάση της Γερμανίας αναφέρεται στον αποκλεισμό της Ελλάδας από την σύνοδο του Ιανουαρίου για την Λιβύη, λέγοντας ότι δημιούργησε ένα άσχημο σε βάρος μας τετελεσμένο, προσθέτοντας ότι το Βερολίνο φέρει κι αυτό το δικό του μερίδιο ευθύνης για όσα εξελίσσονται σήμερα όσον αφορά τις προκλήσεις κατά Ελλάδας- Κύπρου, τις οποίες πυροδότησε το τουρκο-λιβυικό μνημόνιο. Χαρακτηρίζει ιστορική την συμφωνία με την Αίγυπτο, καθώς εξυπηρετεί τόσο το δικό μας, όσο και το συμφέρον του Καϊρου, στην πλέον κρίσιμη συγκυρία για την διαμόρφωση  των νέων συνθηκών ισορροπίας, ανταγωνισμού, συνεργασίας και συμμαχιών στην ευρύτερη περιοχή της Ευρω-Μεσογείου και Μέσης Ανατολής.

 

Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη

Κρίνοντας από την αντίδραση της Τουρκίας στην συμφωνία της Ελλάδας με την Αίγυπτο είναι πολύ πιθανό τις αμέσως προσεχείς ημέρες και εβδομάδες, αυτή να επιχειρήσει κλιμάκωση της έντασης, επιδιώκοντας ακόμη και ένα θερμό επεισόδιο. Ποια η γνώμη σας;

Ας μην εγκλωβιστούμε  στην λογική του  «θερμού επεισοδίου». Η Τουρκία έχει δείξει και επανειλημμένα αποδείξει ότι δεν την ενδιαφέρει η σταθερότητα, η ειρήνη και η καλή γειτονία. Είναι χώρα που ως πολιτική έχει να δημιουργεί εχθρούς. Εχθροί της Τουρκίας χαρακτηρίζονται οι πολιτικοί αντίπαλοι του κυρίου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο εσωτερικό, εχθροί της Τουρκίας και οι γείτονές της. Σχεδόν στο σύνολό τους…Πώς, γιατί ; Θυμίζω λοιπόν ότι από το 1974, η Τουρκία παράνομα κατέχει το 40% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ σήμερα «σταθμεύουν» 35.000 στρατεύματα κατοχής, με βαρύ επιθετικό εξοπλισμό τα τελευταία χρόνια .Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ( Συμβούλιο της Ευρώπης ) είχε προ πολλών  ετών με μία  Έκθεση –καταπέλτη καταδικάσει τις «ωμότητες» των τούρκων  στρατιωτών. Η επίκαιρη  σήμερα ειδικά αυτή έκθεση δεν αξιοποιείται πλέον. Επίσης είναι σε οιονεί εμπόλεμη κατάσταση με την Αρμενία. Η Τουρκία εισβάλλει ή βομβαρδίζει κατά το δοκούν, παραβιάζοντας και αυτή με τη σειρά της την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της  Συρίας ενώ ταυτόχρονα εδώ και 30 χρόνια τακτικά επιχειρεί στο Ιράκ.

Θεώρησα χρήσιμη την εισαγωγή αυτή. Η θέση μου σε σχέση με τη συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα είναι γνωστή και σταθερή και καταγεγραμμένη εδώ  και χρόνια. Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για μία ισορροπία στις σχέσεις της με την Ελλάδα που να βασίζεται στο Δίκαιο. Δεν ενδιαφέρεται για την εξεύρεση νέου υψηλότερου σημείου ισορροπίας των σχέσεων μας που θα βασίζονται στις Διεθνείς Συμβάσεις και Συνθήκες, στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ(Απόφαση Σ.Α. 395 /25 Αυγούστου 1976 για το Αιγαίο).

Επίσης, το πλαίσιο των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο οικειοθελώς δέχθηκε τον Οκτώβριο του 2005 προκειμένου να αρχίσει η ενταξιακή  διαδικασία, δηλαδή το Ενωσιακό πλαίσιο, σήμερα είναι κλινικά νεκρό. Έχει δρομολογηθεί από την Γερμανία κυρίως, η προεργασία αντικατάστασης του με μια Τελωνειακή Ένωση. Δεν γνωρίζω σε ποια έκταση η τελική πρόταση θα προβλέπει την  ενισχυμένη  πολιτική συνεργασία στην ασφάλεια και εξωτερική  πολιτική. Δύο τομείς που αποτελούν σήμερα την «Αχίλλειο πτέρνα» της  Ένωσης, ακόμη και έναντι της Τουρκίας… Σημειωτέον, ότι παρά τις όποιες θετικές πλευρές αναμφίβολα έχει η λεγόμενη Συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας για το μεταναστευτικό/προσφυγικό, εντούτοις έδωσε μεγάλα περιθώρια επέμβασης της Τουρκίας στην εσωτερική πολιτική των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής  Ένωσης.

Εδώ και καιρό  ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπονομεύει την Συνθήκη της Λωζάνης. Στόχος της  Άγκυρας δεν είναι η  ειλικρινής συνεννόηση με την Αθήνα, αλλά η υποταγή της Ελλάδος  στους όρους και στους κανόνες παιχνιδιού της Τουρκίας, επειδή όπως μας λέγουν «έγινε περιφερειακή δύναμη». Κυρίως έξω από το Ευρωπαϊκό και Δικαιακό πλαίσιο.  Όσα  συμβαίνουν και θα συμβούν στο μέλλον με τελικό  ορίζοντα το 2023, στόχο έχουν να  τροποποιήσουν στην πράξη σύμφωνα με τις επιδιώξεις της  Άγκυρας  τους όρους της Συνθήκης της Λωζάνης. Η πρόσφατη απόφαση για την Αγία Σοφία έχει μακροπρόθεσμο χαρακτήρα και εντάσσεται στο πλαίσιο  των ριζικών μεταβολών που εδώ και χρόνια  παρατηρούμε στην γειτονική μας χώρα.

Δεν έχουν χαρακτήρα απλά εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας και δεν απευθύνονται στην ούτως ή άλλως μεγάλη πολιτική δεξαμενή  του κυρίου Ερντογάν. Άρα, η Τουρκία σήμερα επιδιώκει να ακυρώσει  έναντι της Ελλάδος πολιτικά την Συνθήκη της Λωζάνης και να την αντικαταστήσει με  διμερείς εθιμικούς (άγραφους και άτυπους )  ή συμβατικούς (γραπτούς) κανόνες συμβίωσης που θα διέπουν τις σχέσεις  εφεξής. Η πρόκληση  ενός επεισοδίου  και στρατιωτικής σύγκρουσης με την Ελλάδα  παραμένει πάντοτε μία σοβαρή επιλογή. Όταν η Τουρκία προκαλεί την υβριδική επίθεση κατά  των χερσαίων συνόρων της Ελλάδος στο  Έβρο και καθημερινά παίζει με την φωτιά στο Αιγαίο δεν απαιτείται ιδιαίτερη σοφία… Εμείς θέλουμε και επιδιώκουμε μόνο  την ειρήνη. Αν όμως χρειαστεί  είμαστε έτοιμοι για την σύγκρουση. Απόλυτα έτοιμοι και με μεγάλη τώρα αυτοπεποίθηση και δύναμη.

 

Ενόψει και των κρίσιμων εβδομάδων που ακολουθούν, πως να εκλάβουμε την σιωπή της Ευρώπης, όπως και της προεδρεύουσας Γερμανίας ως προς την συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου ; Το ρωτώ με δεδομένο και τον προ ημερών ισχυρισμό Ερντογάν ότι με γερμανική διαμεσολάβηση είχε υπάρξει συμφωνία με την Ελλάδα για αποφυγή μονομερών ενεργειών -όπως φυσικά τις αντιλαμβάνεται η τουρκική πλευρά- την οποία και η χώρα μας δεν τήρησε. Δεν χρήζουν όλ’ αυτά κάποιων εξηγήσεων από την γερμανική πλευρά, ώστε να διαλυθούν οι όποιες «παρεξηγήσεις»;

Η Ευρωπαϊκή  Ένωση παρά τις αδυναμίες της παραμένει το  «ασφαλές καταφύγιο» της Ελλάδος και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μην ξεχνάμε ότι δεν έχει περάσει ούτε μήνας από την ιστορική – για την κοινωνία ,την σταθερότητα ,την ανάπτυξη  και την νέα γενιά -απόφαση ενίσχυσης των κρατών-μελών με πρωτοφανούς ύψους χρηματοδοτικές ενέσεις. Η Ελλάδα είναι κατ’ εξοχήν ωφελημένη.  Μην το ξεχνάμε αυτό. Ειδικά στους  τομείς  εξωτερικής πολιτικής και  πολιτικής  ασφάλειας, η  διαδικασία  διαμόρφωσης κοινής θέσης και λήψης αποφάσεων  είναι ένας συνεχής μαραθώνιος χωρίς εμφανές  σημείο κατάληξης.

Έχω την αίσθηση ότι σήμερα η Τουρκία προτιμά να συνδιαλέγεται με ορισμένα κράτη –μέλη, κυρίως δε με την Γερμανία, αποφεύγοντας τους θεσμικούς  εκπροσώπους της Ένωσης (Επιτροπή κλπ). Σε σχέση με την Αίγυπτο τώρα. Η Γερμανία  θεώρησε σκόπιμο και χρήσιμο για την δική της πολιτική στην Ευρώπη – έξι μήνες πριν αναλάβει την Προεδρία της  Ένωσης- να αποκλείσει  την Ελλάδα τον Ιανουάριο από το κρίσιμο Συνέδριο του Βερολίνου για την Λιβύη. Οι σοβαροφανείς εξηγήσεις του Βερολίνου δεν ήταν πειστικές. Η πολύπειρη καγκελάριος γνώριζε ότι τα συμφέροντα της Ελλάδος είχαν πληγεί από το διπλό τουρκο-λιβυκό σύμφωνο του Νοεμβρίου 2019  ( ΑΟΖ -Στρατιωτική συνεργασία).

Προτίμησε εντούτοις να αποκλείσει την Ελλάδα στο Βερολίνο δημιουργώντας ένα άσχημο σε βάρος μας τετελεσμένο. Έφερε την Ελλάδα σε υποδεέστερη διαπραγματευτική έναντι της Λιβύης θέση. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Συνεπώς η Γερμανία  έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης για τα όσα εξελίσσονται σήμερα με αφορμή τις προκλήσεις και την αυθαιρεσία κατά Κύπρου και Ελλάδος  που προκάλεσαν η κυβέρνηση  της Λιβύης και η Τουρκία. Να σταθώ και σε ένα άλλο σημείο. Σήμερα οι σχέσεις της Γερμανίας με τις ΗΠΑ  βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλό σημείο. Σε ένα από τα χαμηλότερα σημεία μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών ακριβώς πριν 30 χρόνια.  Η προσωπική απόφαση του Προέδρου Τραμπ να αποσύρει αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις από τη Γερμανία αποδυναμώνει την Γερμανική  θέση έναντι της Μόσχας. Η Γερμανία ακόμη και σήμερα  χρειάζεται την ομπρέλα αποτροπής του ΝΑΤΟ. Τα πράγματα είναι πολύ περίπλοκα για να δώσουμε ευκαιριακές ή αποσπασματικές απαντήσεις.

Όταν ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος εκτάκτως μεταβαίνει στο Κάϊρο  για την υπογραφή μία τόσο σημαντικής συμφωνίας με την Αίγυπτο –χώρα πυλώνας  και κλειδί των εξελίξεων στην Βόρειο Αφρική  και στην Μέση  Ανατολή  -ασφαλώς δεν θα ζητήσει την προέγκριση  του Βερολίνου, της Ουάσινγκτον, του Παρισιού, της Άγκυρας ή της Μόσχας. Έστω και να είχε τον απαιτούμενο χρόνο…

Αναμφίβολα επενδύουμε στην εξαίρετη σχέση μας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία  της  Γερμανίας αναγνωρίζοντας συνάμα τον θεμελιώδη ηγετικό ρόλο  της στην Ευρωπαϊκή ¨Ένωση. Δεν ενεργούμε βάσει διαδικασίας προέγκρισης  για τα συμφέροντα  μας.  Δρούμε πάντοτε  κατ’ εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Άλλωστε η φίλη και σύμμαχος Γερμανία ουδέποτε –δικαίως- θα δεχόταν ή ίδια  να  ενεργεί για την προώθηση των δικών της συμφερόντων κατά  τρόπο που να θυμίζει τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών (1919).

 

Σε αυτό το δύσκολο και μακρύ δρόμο που έχει μπροστά της η Ελλάδα, πόσο έχει ενισχυθεί σε διπλωματικό επίπεδο μετά και την συμφωνία την Αίγυπτο ;  Τι σημαίνει δηλαδή ότι για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, τα συμφέροντα της Ελλάδας ταυτίζονται με αυτά του Καιρου απέναντι σε εκείνα της Τουρκίας;

Με όλο το σεβασμό που έχω στην ανεξαρτησία της Βουλής και τις αναγκαίες για την λειτουργία της δημοκρατίας πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων μας, ως πολίτης υποβάλλω με ταπεινότητα την έκκληση  να δρομολογηθεί με ταχείς ρυθμούς η κυρωτική διαδικασία. Έχουμε ένα ατυχές προηγούμενο με την μη συζήτηση και κύρωση  από την Βουλή της Συμφωνίας με την Αλβανία για την ΑΟΖ ( 2009 ). Ανεξαρτήτως την υπαναχώρησης των Τιράνων. Δεν υπάρχει τέλεια διεθνής Συμφωνία.

Η Συμφωνία με την Αίγυπτο αξιολογείται στη δεδομένη χρονική στιγμή –όχι με δεδομένα του 2006 ή 2016- στο  συγκεκριμένο διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον , με δεδομένη την σύγκρουση συμφερόντων στην Μεσόγειο  των πέντε Μονίμων Μελών του Συμβουλίου  Ασφαλείας. Με δεδομένη  επίσης την ριζική εντός δέκα μηνών ανατροπή των τετελεσμένων που  επιχείρησε να δημιουργήσει η Συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης. Τα τριμερή ή τετραμερή σχήματα πολιτικής συνεργασίας τώρα –μόλις τώρα –αποκτούν πρόσθετο ειδικό βάρος.

Η Συμφωνία με την Αίγυπτο έχει καταλυτική σημασία για την επόμενη μέρα. Θα ήταν άδικο κάποιοι να την αξιολογούν με προσωπικά κίνητρα. Είναι εθνική υπόθεση. Υπό τις σημερινές συνθήκες και τις δυνατότητες που υπάρχουν είναι μία απόλυτα χρήσιμη και κρίσιμη για την προώθηση των συμφερόντων μας συμφωνία. Εξυπηρετεί ταυτόχρονα και το συμφέρον της Αιγύπτου. Στην πλέον λεπτή  για την διαμόρφωση  των νέων συνθηκών  ισορροπίας , ανταγωνισμού, συνεργασίας και συμμαχιών  στην ευρύτερη περιοχή της Ευρω-Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Έχουμε  αλήθεια συνειδητοποιήσει τι σημαίνει αυτό ; Να γιατί συμφωνώ με τον χαρακτηρισμό της ως ιστορικής.

*Ο Αλέξανδρος Μαλλιάς είναι πρέσβης επί τιμή. Κατάγεται από την ορεινή Γορτυνία. Ο παππούς του ήταν από τη Δημητσάνα και η γιαγιά του από τη Στεμνίτσα. Η μητέρα του Ασημίνα (Λούλα), μεγάλωσε στην Πάτρα. Ήταν δασκάλα για 40 περίπου χρόνια. Η γιαγιά του ήταν πρόσφυγας. Ο πατέρας του μεγάλωσε στο γκριζόχρωμο περιβάλλον των προσφυγικών καταυλισμών στις Τζιτζιφιές. Από το 1950 ζει στο Χαλάνδρι. Τελείωσε τα δημόσια σχολεία της Φιλοθέης. Πτυχιούχος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών έλαβε και Πιστοποιητικό Σπουδών από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Στα φοιτητικά του χρόνια επί δικτατορίας πήρε μέρος στις κινητοποιήσεις για ελεύθερες εκλογές στα πανεπιστήμια. Τον Μάρτιο του 1972 υπέγραψε την προσφυγή στο Πρωτοδικείο Αθηνών των «42» φοιτητών κατά του διορισμένου φοιτητικού συμβουλίου. Εντάχθηκε στη «Δημοκρατική Άμυνα». Εργάσθηκε 1970-1972 στο Γραφείο Πληροφοριών στην Αθήνα της (τότε) Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Μπολιάστηκε με τρόπο καταλυτικό με την ευρωπαϊκή ταυτότητα και συνείδηση. Ταυτόχρονα, ο τότε διευθυντής του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» Γιάννης Μαρίνος του έδωσε την ευκαιρία να αρθρογραφεί τακτικά. Το 1973 του αφαιρέθηκε το διαβατήριο. Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας εργάστηκε για ένα περίπου χρόνο στο Γραφείο Τύπου Γενεύης. Το 1976 πρώτευσε στις εξετάσεις για την διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Υπηρέτησε την πατρίδα ως Διπλωμάτης υπό 11 κυβερνήσεις και 15 Υπουργούς Εξωτερικών. Κανόνας του ήταν αυτό που γράφει ο Καζαντζάκης στην Ασκητική «Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη. Αν δε σωθεί εγώ φταίω». Η θέση αυτή ήταν ο οδηγός του. Αυτό είναι και το νόημα ζωής ενός κρατικού λειτουργού, ενός  διπλωμάτη. Ασχολήθηκε συστηματικά με τα Βαλκανικά θέματα από το 1991 συνεχώς μέχρι σήμερα. Σαν διπλωμάτης υπηρέτησε στο Συμβούλιο της Ευρώπης( 1978-19820, Επιτετραμμένος στη Λιβύη( 1983-1984),στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη( 1987-1988), στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στον ΟΗΕ (Νέα Υόρκη,1989-1993), Διπλωματικός Σύμβουλος του Υπέξ Μιχάλη  Παπακωνσταντίνου (καλοκαίρι 1993)’ Εν συνεχεία Επικεφαλής στην Ευρωπαϊκή Αποστολή Παρατηρητών γιά Βουλγαρία και πΓΔΜ. Πρώτος Διπλωματικός Αντιπρόσωπος Ελλάδος στην πΓΔΜ ( 1995-1999), Πρέσβης στην Αλβανία(1999-2000), και Διευθυντής Βαλκανικών Υποθέσεων( 2000-2005). Με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών Πέτρου Μολυβιάτη τοποθετήθηκε επί πρωθυπουργίας του Κώστα Καραμανλή Πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον (2005-2009). Το καλοκαίρι του 2009 επιστρέφοντας από την Ουάσιγκτων ορίστηκε Σύμβουλος για Βαλκανικά θέματα της Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη. Στη θέση αυτή παρέμεινε μετά την κυβερνητική αλλαγή του Οκτωβρίου 2009 μέχρι τον Δεκέμβριο, οπότε και αποχώρησε με αξιοπρέπεια από το ΥΠΕΞ την ημέρα της συνταξιοδότησής του. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δοκίμια στον ελληνικό, βαλκανικό και διεθνή τύπο. Επίσης είναι τακτικός σχολιαστής για θέματα εξωτερικής πολιτικής σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Μετέχει τακτικά σε διεθνή συνέδρια. Προσκαλείται για διαλέξεις και ομιλίες σε ξένα πανεπιστήμια και ινστιτούτα ερευνών. Είναι διπλωματικός αρθρογράφος στο μηνιαίο περιοδικό «Άμυνα και Διπλωματία» και μετέχει της επιστημονικής επιτροπής του περιοδικού ‘’Foreign Affairs’’ (ελληνική έκδοση). Επισκέπτης -Εισηγητής στο «Δίπλωμα για τις Διαπραγματεύσεις» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Μεταπτυχιακό Σεμινάριο ‘’Ασφάλεια και Συνεργασία στη Μεσόγειο’’ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (στην Κόρινθο).Διδάσκει τακτικά στα Σεμινάρια του NEW YORK COLLEGE. Ειδικός Σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ. Κατά την θητεία του ως πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον τιμήθηκε με πολλές σημαντικές διακρίσεις. Τον Ιανουάριο του 2007 βραβεύτηκε στην Ουάσιγκτων με το Διεθνές Βραβείο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ινφογνώμων το βιβλίο του «Η Άλλη Κρίση- Η Μαρτυρία Ενός Πρέσβη». Τον πρόλογο έγραψε ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός. Τον Μάρτιο του 2014 δημοσίευσε το δοκίμιο με τίτλο «Το ελληνικό ζήτημα: Για μια άλλη Ελλάδα σε μια διαφορετική Ευρώπη» στο περιοδικό FOREIGN AFFAIRS. Το Νοέμβριο του 2016 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Οράματα και Χίμαιρες – διαδρομές ενός διπλωμάτη» (410 σελίδες), από τις Εκδόσεις Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ. Τον πρόλογο έχει γράψει ο Καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος.Ήδη κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση. Τον Αύγουστο του 2017 κυκλοφόρησε το τρίτο του βιβλίο-δοκίμιο με θέμα ‘’Στον αστερισμό του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ- Η Νέα Τουρκία και Εμείς’’ (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης).Τον πρόλογο έγραψε ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου. Κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση. Τον Νοέμβριο του 2017 επιμελήθηκε την έκδοση του συλλογικού βιβλίου με τίτλο «Ελλάδα και Αλβανία» (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης). Τον Σεπτέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία- Η Αυτοψία της Δύσκολης Συμφωνίας των Πρεσπών» (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης) με πρόλογο του Ευάγγελου Βενιζέλου. Σταθερή του επιδίωξη είναι να γίνει και στην Ελλάδα η επανάσταση του αυτονόητου. Να θεσμοθετηθεί και να γίνει πράξη η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων στα μεγάλα, στα σημαντικά, στα Εθνικά. Πολιτικοποιημένος από τα νιάτα του προτιμούσε να μείνει εκτός κομμάτων. Τον Απρίλη του 2014 εντάχθηκε στο νέο ( τότε) ΠΟΤΑΜΙ. Ήταν υποψήφιος Ευρωβουλευτής στις Εκλογές του 2014 και υποψήφιος Επικρατείας στις Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 .Υπεύθυνος Εξωτερικής Πολιτικής στο ΠΟΤΑΜΙ από τον Οκτώβριο 2014 μέχρι τον Ιούνιο 2015 οπότε παραιτήθηκε. Είχε προαναγγείλει τον αποχώρησή του πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 στις οποίες ήταν υποψήφιος στη συμβολική τιμητική τελευταία θέση στη Θράκη. Δική του ήταν η αρχική θέση/πρόταση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ για το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας. Τον Φεβρουάριο 2019 ανταποκρίθηκε στην τιμητική πρόσκληση του Προέδρου του Κυριάκου Μητσοτάκη και είναι υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το ιστορικό Ευρωπαϊκό Κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Θέτει τώρα στη υπηρεσία της δύσκολης αυτής μάχης την αποτελεσματικότητα και μεγάλη εμπειρία χειρισμού κρίσιμων υποθέσεων και γνώσης θεμάτων, προσώπων και μηχανισμών. Το κεντρικό του μήνυμα είναι «Για μια ασφαλή Ελλάδα σε μία Ευρώπη με ανθρωπιά«. Τον περισσότερο χρόνο ζει στο κτήμα του στην Νότιο Εύβοια. Μελετά και γράφει για τον Θουκυδίδη, τον Ισοκράτη και τον Ηράκλειτο. Δηλώνει θαυμαστής του Αισχύλου. Είναι νυμφευμένος από το 1975 με την αγαπημένη του Φρανσουάζ. Έχουν δύο κόρες την Λεωνόρα και την Αριάνα και τέσσερα εγγόνια την Μελίνα, τον Λέανδρο, τον Αδριανό και τον Ανδρέα.

 

 

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις τoυ συντάκτη)

Πηγή:Liberal.gr

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *