Αρκετοί αγωνιστές της Επανάστασης του 1821, αντί να ανταμειφθούν από την πατρίδα με τιμές για την προσφορά τους στον Αγώνα, δέχτηκαν ύβρεις, διασύρθηκαν με απαράδεκτες κατηγορίες, φυλακίστηκαν, δολοφονήθηκαν, και ορισμένοι κατάντησαν ζητιάνοι στας δυσμάς του βίου τους για να επιβιώσουν… Ποιοι; Οι ήρωες που απελευθέρωσαν την Ελλάδα από την τουρκική σκλαβιά…
Άδοξο τέλος, παρά το ένδοξο παρελθόν τους, έμελλε να έχουν πολλοί ήρωες του 1821. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης συνελήφθη μετά τη Mάχη στο Δραγατσάνι από τους Αυστριακούς, κλείστηκε στα υγρά μπουντρούμια και αποφυλακίστηκε με κλονισμένη την υγεία. Πέθανε επτά χρόνια μετά (19-1-1828), μόλις 36 ετών, εγκαταλελειμμένος στη Βιέννη! Το απαράδεκτο για το ελληνικό κράτος είναι πως όταν μεταφέρθηκαν σχεδόν έναν αιώνα μετά τα οστά του, σε μικρό κιβώτιο, από το Ιάσιο στην Ελλάδα, έμειναν για μία διετία στα αζήτητα του τελωνείου του Αεροδρομίου Αθηνών! Τα οστά του βρίσκονται θαμμένα στην αυλή παρεκκλησίου στο Πεδίον Άρεως.
Ο αδελφός του Δημήτριος Υψηλάντης διασύρθηκε και κατηγορήθηκε επειδή διαφώνησε για έναν συμβιβασμό με τους Οθωμανούς, από ανεγκέφαλους, που με Ψήφισμα τον καθαίρεσαν και τον υποβίβασαν σε πολίτη β’ τάξεως! Ευτυχώς, ένα χρόνο μετά, (20-3-1827), ο Σουλιώτης στρατηγός Κίτσος Τζαβέλας πέτυχε στη Συνέλευση, ακύρωση του ατιμωτικού αυτού Ψηφίσματος.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης φυλακίσθηκε δύο φορές. Την πρώτη στο Ναύπλιο με τον γιο του Πάνο, στις αντιπαραθέσεις πολιτικών –στρατιωτικών, και τη δεύτερη στο Παλαμήδι, το 1833, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, μαζί με τον Δημήτριο Πλαπούτα, γιατί διαφώνησαν με την πολιτική της αντιβασιλείας. Στις 25-5-1834 καταδικάστηκε σε θάνατο παρά τις διαφωνίες των Τερτσέτη – Πολυζωίδη. Έλαβε χάρη μετά την ενηλικίωση του Όθωνα το 1835 και του απονεμήθηκε ο βαθμός του στρατηγού.
Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, που ξόδεψε την περιουσία της στον Αγώνα, επειδή αντέδρασε και ζήτησε να αποφυλακισθεί ο Κολοκοτρώνης, κρίθηκε επικίνδυνη, συνελήφθη, φυλακίστηκε και εξορίστηκε στις Σπέτσες. Δολοφονήθηκε από τους συμπεθέρους της Κουτσαίους, χωρίς να αναζητηθούν οι δράστες. Η Μαντώ Μαυρογένους, που διέθεσε τα πλοία της στον αγώνα, απογοητευμένη από τον ατυχή έρωτά της με το Δημήτριο Υψηλάντη και καταδιωκόμενη από τον Ιωάννη Κωλέττη, πέθανε στη Μύκονο πάμπτωχη, παραγκωνισμένη και λησμονημένη από την πατρίδα που ελευθέρωσε.
Ο Νικηταράς Τουρκοφάγος («που ‘χε στα πόδια του φτερά και στην καρδιά ατσάλι») συνελήφθη το 1839 από την κυβέρνηση και καταδικάστηκε σε 18 μήνες φυλακή, γιατί τάχα το ρωσόφιλο κόμμα στο οποίο ανήκε, επεδίωκε αντικατάσταση του Όθωνα με κάποιον Ρώσο πρίγκιπα. Εξέτισε την ποινή στις Φυλακές Αιγίνης και αποφυλακίστηκε με κλονισμένη υγεία και σχεδόν ολική τύφλωση από τα βασανιστήρια. Αντί για σύνταξη, του χορηγήθηκε «άδεια επαιτείας» στο Ναό της Ευαγγελίστριας στον Πειραιά, «εκάστην Παρασκευή»…
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος συλλαμβάνεται στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου με εντολή της κυβέρνησης Κωλέττη – Κουντουριώτη από το πρωτοπαλίκαρό του Γιάννη Γκούρα, μεταφέρεται στη Μονή Αγίου Σεραφείμ στον Ελικώνα και μετά στο φρούριο των Αθηνών, προπηλακιζόμενος και λιθοβολούμενος. Στις 5-6-1825, με διαταγή του Γκούρα, τρεις άνδρες του τον θανατώνουν ύστερα από βασανιστήρια και τον πετούν στο λιθόστρωτο του ναού της Απτέρου Νίκης, για να θεωρηθεί ότι κατέπεσε επιχειρώντας να δραπετεύσει! Τι σοφίζονταν οι απάνθρωποι…
Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ηγετική μορφή του Αγώνα, φυλακίστηκε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, στο Ναύπλιο, όταν ξέσπασε στη Μάνη ανταρσία από τον αδελφό του Τζαννή Μαυρομιχάλη. Ζήτησε τότε να πάει στη Μάνη να καθησυχάσει τα πράγματα, δεν του επετράπη, και όταν επιχείρησε να διαφύγει με αγγλικό πλοίο, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Αποφυλακίσθηκε το 1832, μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια από τους γιους του, με ηθικούς αυτουργούς τους Αγγλογάλλους, στις 27-9-1831.
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, το 1824, κατηγορήθηκε και διασύρθηκε από τον Μαυροκορδάτο, ότι τάχα υποσχέθηκε εγγράφως στον Ομέρ Βρυώνη να του παραδώσει Μεσολόγγι και Αιτωλικό. Κρίθηκε ένοχος εσχάτης προδοσίας, κατέφυγε αργότερα στο Ναύπλιο, όπου η κυβέρνηση τον αποκατέστησε πλήρως. Τραυματίσθηκε θανάσιμα το 1827 πολεμώντας τους Τούρκους στο Κερατσίνι, και υπήρξε έντονη φημολογία ότι τον σκότωσε ελληνικό βόλι, χωρίς να έχει αποδειχθεί.
Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης καταδικάστηκε το 1852 σε θάνατο με την κατηγορία ότι σχεδίαζε τη δολοφονία του Όθωνα. Δυο χρόνια μετά αφέθηκε ελεύθερος και ονομάστηκε το 1864 στρατηγός από τον βασιλιά Γεώργιο Α’.
Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»
Πηγή: Vradini.gr
Leave a comment