ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΟΙ NEW YORK TIMES Ή, ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΨΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ;

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης*

Απο τότε που δημιουργήθηκε ο πρώτος πυρήνας του νεοελληνικού κράτους το ζητούμενο ήταν πως θα διαμορφωθούν οι θεσμοί που θα υποστηρίξουν την λειτουργία του.

Στην πορεία του υπήρξαν, δόξα τω θεώ, αρκετές αντιλήψεις για τον προσανατολισμό του. Δυτικό, ανατολικό ή η καθ ημάς ερμηνεία των γεωγραφικών χώρων. Το σημειώνω αυτό διότι αναλόγως του γεωγραφικού προσανατολισμού του, επηρεάζονταν και η μορφή και το περιεχόμενο των θεσμών του.

Ήταν, μάλιστα, έντονες οι αντιπαραθέσεις. Στις πιο κρίσιμες στιγμές, κυριάρχησε ο δυτικός προσανατολισμός.

Οι δυτικοί θεσμοί, όμως, δεν ταίριαζαν απολύτως σε έναν λαό που είχε έντονα χαρακτηριστικά της καθ ημάς Ανατολής και είχε επηρεασθεί απο την ώσμωσή του με ανατολικους λαούς.

Αυτό ήταν το πρώτο πρόβλημα στη σύλληψη και τη λειτουργία των δυτικών θεσμών στη χώρα.

Το δεύτερο, μεγάλο πρόβλημα, ήταν η νοοτροπία των κυβερνώντων. Ήθελαν την επίφαση των δυτικών θεσμών, όχι, όμως, με το περιεχόμενό τους και, κυρίως, την λειτουργία τους.

Αυτό το πρόβλημα ταλανίζει την χώρα ως σήμερα.

Για να καταλάβετε τι λέω, η ΕΥΠ ως μυστική υπηρεσία, ως θεσμός, δηλαδή, είναι αναγκαία για την χώρα. Αντί, όμως, οι κυβερνήσεις να την διαμορφώσουν με τρόπο που να επιτελεί αποτελεσματικά την λειτουργία της και, παράλληλα να σέβεται τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, την κατέστησαν εξάρτημα του εκάστοτε πρωθυπουργού.

Σε μια εκπομπή της διαδικτυακής τηλεόρασης Ανιχνεύσεις web tv ο ειδικός επιστήμονας Κώστας Πικραμένος εξήγησε αναλυτικά που χωλαίνει η υπηρεσία. Απο την ανάλυση προκύπτει πως τα προβληματικά σημεία έχουν εύκολες λύσεις αλλά δεν θέλησε η πολιτική εξουσία να τις δώσει; Γιατί; Διότι θέλει τους θεσμούς να χωλαίνουν και να βρίσκονται διαρκώς στην υπηρεσία της, όχι στην υπηρεσία του κράτους και της κοινωνίας.

Το πρόβλημα επιδεινώνεται και η λύση του αναβάλλεται ή καθίσταται αδύνατη απο την λαϊκή υποστήριξη των κομμάτων αντι της εύρυθμης λειτουργίας των θεσμών. Και το γεγονός αυτό δεν δίνει, απλώς, άλλοθι στις κυβερνήσεις και τους πρωθυπουργούς. Αλλά τους δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τον λαϊκό παράγοντα ως το μακρύ χέρι τους για να επιβάλλουν την εξουσία τους και να διατηρήσουν τους θεσμούς παρωχημένους. Μέχρι, φυσικά, να γίνουν τόσο δυσλειτουργικοί που κάποιος απο έξω θα τους πει, φθάνει, ως εδώ.

Το δημοσίευμα των New York Times με τον απολύτως περιφρονητικό και επικίνδυνο για τη χώρα τίτλο “Η σήψη στην καρδιά της Ελλάδας είναι, πλέον, ξεκάθαρη” επισημαίνει-κακά τα ψέμματα- μια αλήθεια. Με αφορμή τις υποκλοπές, στο νου όλων έρχονται όλες οι θεσμικές ανεπάρκειες του συστήματος και, κυρίως, η βαθιά διαφθορά η οποία δεν εξέλιπε επειδή δεν συζητείται δημοσίως.

Σοβαρό θεσμικό πρόβλημα είναι, επίσης, η χειραγώγηση των Μέσων Ενημέρωσης. Μια χειραγώγηση που δεν επιτρέπει τη λειτουργία θεσμικών αντιβάρων στην απόλυτη πρωθυπουργική εξουσία.

Η απολυτότητα της πρωθυπουργικής εξουσίας έχει καταστήσει τις κοινοβουλευτικής ομάδες στρατιωτάκια του κόμματος και μια παράξενη συμπεριφορά της δικαιοσύνης, σε συνδυασμό με ένα εξαρτημένο απο την πολιτική εξουσία σύστημα λειτουργίας της, την έχει καταστήσει και αυτήν παρακολούθημα της εκτελεστικής.

Το θεσμικό πρόβλημα αν και δεν απασχολεί την κουρασμένη κοινή γνώμη είναι πολύ σοβαρό. Δεν πρόκειται, απλώς, για την ποιότητα της δημοκρατίας που και αυτή είναι ένα τεράστιο ζήτημα. Πρόκειται για έντονα σημεία παρακμής.

Αυτήν την πορεία προς την παρακμή η ελληνική κοινωνία πρέπει να ανακόψει. Διαφορετικά, το μέλλον της θα είναι δυσοίωνο.

Όταν η στήλη αυτή πρότεινε στον πρωθυπουργό να αναλάβει τις ευθύνες του και να πάει σε εκλογές, δεν το έκανε για να τον υπονομεύσει. Ούτε υπάρχει κάτι που να υποχρεώνει τον πρωθυπουργό να πάει σε εκλογές. Θα ήταν μια δική του επιλογή για να δείξει και ο ίδιος και να επιβάλλει και η κοινωνία ότι φαινόμενα σαν και αυτό που απασχολούν, εσχάτως, την δημοσιότητα είναι σοβαρά. Αυτός θα ήταν ο συμβολισμός αλλά και η ουσία της προσφυγής στις κάλπες.

Εμείς, ως πολίτες πρέπει να στηρίξουμε τους θεσμούς. Οι εξουσίες, λόγω της αλαζονείας που τους δημιουργεί η άσκησή τους, τείνουν να τους περιφρονήσουν. Αν εμείς συμφωνήσουμε σε αυτό με την εξουσία, στο τέλος θα την πληρώσουμε όλοι μαζί.

Η ευθύνη του κ. Μητσοτάκη είναι μεγάλη διότι ήρθε στην εξουσία ευαγγελιζόμενος και αυτός ένα νέο κράτος. Βλέπουμε τα ίδια.

Μήπως ήρθε η ώρα να ζητήσουμε κάθαρση; Αλλά η απαίτηση για κάθαρση προϋποθέτει αποστασιοποίηση απο την πολιτική εξουσία.

Δυστυχώς, φοβάμαι πως τίποτε δεν αλλάξει στο τέλος και αυτού του δρόμου. ‘Αλλημια ευκαιρία θα πάει χαμένη. Διότι δεν υπάρχει λαϊκό αίτημα. Και η ελευθερία δεν χαρίζεται. καταχτιέται.

*Ο Παντελής Σαββίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Εδώ και δεκατρία χρόνια είναι ο παρουσιαστής της εβδομαδιαίας εκπομπής “Ανιχνεύσεις” που προβαλλόταν στην ΕΤ3. Η εκπομπή ασχολείται με ζητήματα των Βαλκανίων, ευρωπαϊκών πολιτικών ζητημάτων και διεθνών σχέσεων. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Μπότση για την άρτια ενημέρωση των πολιτών της Βορείου Ελλάδας σε ότι αφορά το εγχώριο πολιτικό και βαλκανικό γίγνεσθαι ^[2]Διετέλεσε επίσης διευθυντής της εφημερίδας Μακεδονία.