Η ΤΑΚΤΙΚΗ της Άγκυρας είναι ξεκάθαρη σε όλους. Πρόκειται για μια πολιτική, η οποία στηρίζεται στον επεκτατισμό. Αυτή είναι μια  διαχρονική πολιτική, που δεν αλλάζει. Είναι μια πολιτική, που αναβαθμίζει τις επιδιώξεις και διευρύνει τις διεκδικήσεις. Κυρίως από το 1974 και εντεύθεν, οι διεκδικήσεις, παράλογες και παράνομες, έχουν πολλαπλασιαστεί. Δεν έχουν όρια οι επεκτατικές βλέψεις της κατοχικής δύναμης. Δεν έχουν τέλος οι αξιώσεις της. Και αυτές δεν περιορίζονται στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και σε άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής. 

ΤΟ ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση είναι να αντιμετωπιστεί η τουρκική στάση. Κι αυτό δεν θα γίνει συζητώντας τις αξιώσεις της Άγκυρας, αλλά με πρωτοβουλίες με τις οποίες να καθορίζεται εν πολλοίς το πλαίσιο των συζητήσεων, η ατζέντα. Μια ατζέντα, που καθορίζει το διεθνές δίκαιο και μόνο. Όσο η κατοχική δύναμη παραμένει ανενόχλητη τόσο θα αποθρασύνεται. Αυτό γίνεται για δεκαετίες και παρακολουθούμε τα αποτελέσματα. Προφανώς και η αποθράσυνση της Άγκυρας δεν οφείλεται μόνο στις κατευναστικές πολιτικές της ελληνικής πλευράς, αλλά και σε ισχυρούς διεθνείς παίκτες. Η ανεκτικότητα της διεθνούς κοινότητας, δυστυχώς, έχει δημιουργήσει ένα κράτος-τρομοκράτη και ενίσχυσε την πολιτική αλαζονεία της Άγκυρας και του ηγέτη της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η τουρκική επιθετικότητα δεν αντιμετωπίζεται με κατευνασμό. Αυτό είναι σίγουρο. 

Mε πλληροφορίες από: Φιλελεύθερος