Του John Raine

Τα καθεστώτα Τεχεράνης και  Μόσχας μοιράζονται ένα καθοριστικό αφήγημα αντίστασης σε ΗΠΑ- ΝΑΤΟ.Οι σχέσεις Ιράν και Ρωσίας είναι συναλλακτικές και τεταμένες. Το Ιράν μοιράζεται τόσα λίγα ιδεολογικά με τη Ρωσία τώρα όσο μοιραζόταν με τη Σοβιετική Ένωση.

Τα μακροπρόθεσμα οράματά τους για τη Μέση Ανατολή είναι ασυμβίβαστα. Ακόμη και στη Συρία, όπου συνεργάστηκαν για να σώσουν τον Άσαντ, το Ιράν και η Ρωσία έχουν έκτοτε ανταγωνιστεί για να διαμορφώσουν τον προσανατολισμό του καθεστώτος, να δημιουργήσουν επιρροή στις υπηρεσίες ασφαλείας και τις ένοπλες δυνάμεις, και να διεκδικήσουν τον έλεγχο των ορυκτών πόρων της χώρας. Η Ρωσία και το Ιράν διαφέρουν επίσης ως προς τη στάση τους απέναντι στο Ισραήλ.

Ακόμη κι αν τα μακροπρόθεσμα οράματά τους δεν ευθυγραμμίζονται για την ώρα, το Ιράν και η Ρωσία μπορούν παρόλα αυτά να αισθάνονται ότι έχουν αρκετούς λόγους να ταυτιστούν σε σχέση με την Ουκρανία.

Τα καθεστώτα στην Τεχεράνη και τη Μόσχα μοιράζονται τώρα ένα καθοριστικό αφήγημα αντίστασης στις ΗΠΑ (και το ΝΑΤΟ). Η τακτική συνεργασία σε ένα στρατιωτικό θέατρο, έχει μορφή. Λειτούργησε στη Συρία. Και είναι και οι δύο βετεράνοι στη διαχείριση των κυρώσεων. Ωστόσο, η στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη του Ιράν προς τη Ρωσία φαίνεται απίθανο να αντιστρέψει τις οπισθοδρομήσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία σε αυτό το στάδιο.

Για το Ιράν, η επιδίωξη αυτής της στρατηγικής με τη Ρωσία έχει ρίσκα. Πρώτον, θα μπορούσε να αναζωπυρώσει το εγχώριο αντί-ρωσικό λόμπι στο Ιράν σε μια εποχή που η συνοχή του καθεστώτος έχει σημασία, μεσούσης της εσωτερικής αναταραχής. Δεύτερον, θα κοστίσει στο Ιράν την υποστήριξη που έχει στην Ευρώπη για την έξοδο από το καθεστώς κυρώσεων. Διατυπώνοντας προσεκτικά τις δηλώσεις της για τη Ρωσία, η ιρανική ηγεσία μπορεί να σκοπεύει να στείλει ένα διακριτικό μήνυμα στη Δύση και στο εσωτερικό της κοινό.

Οι κυρώσεις στο Ιράν ήταν γενικώς ανεπαρκείς και έχουν αποτύχει να το αποτρέψουν από το να πολεμήσει μέσω proxies ή από το να προωθήσει το πυραυλικό του πρόγραμμα. η διακοπή, φυσική ή εικονική, των δυνατοτήτων του Ιράν ήταν πιο αποτελεσματική, αλλά η διάθεση για αστάθεια στο Ισραήλ και στον Κόλπο, είναι περιορισμένη.

Αυτό δεν θα πρέπει να αποτρέψει τους δυτικούς παράγοντες από το να υπενθυμίσουν στο Ιράν ότι η συνεχής στήριξη στον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν, όπως και η τρομοκρατία, θα έρθει με κόστος. Ωστόσο, η αποτελεσματική εφαρμογή αυτών των δαπανών θα είναι μία πρόκληση.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ

Πηγή: Infognomonpolitics.gr

Share on Facebook

Tweet