Του Κώστα Λαβδα*

Η απόφαση επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια προετοιμάζει το έδαφος για οριστική διευθέτηση των ορίων στο Ιόνιο Πέλαγος. 

Δηλαδή για την άσκηση δικαιωμάτων τα οποία η Ελλάδα επί σειρά ετών είχε αφήσει να εξαρτώνται από διαπραγματεύσεις με κυβερνήσεις, κάποιες εκ των οποίων αποδείχθηκαν μαριονέτες του καθεστώτος Ερντογάν παρά τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες και ελπίδες τους.

Στη σημερινή συγκυρία κάθε απόφαση που αναδεικνύει πρωτοβουλίες της Αθήνας είναι καλύτερη από μια μη απόφαση. Επί σειρά ετών γνωρίζαμε τόσο τα πλεονεκτήματα, όσο και τα μειονεκτήματα μιας τέτοια πρωτοβουλίας. 

Στα μειονεκτήματα προφανώς συμπεριλαμβάνεται η δυνατότητα ερμηνείας μιας τέτοιας απόφασης ως υποκρύπτουσα την παραδοχή ότι το Αιγαίο είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση και άρα η Άγκυρα έχει σοβαρά επιχειρήματα όταν αντιδρά. Στα μειονεκτήματα επίσης περιλαμβάνεται ότι μια τέτοια ενέργεια γίνεται τμηματικά, είτε λόγω φόβου, είτε λόγω σπασμωδικής αντίδρασης. 

Αντιπαρέρχομαι ωστόσο το ψευδοεπιχείρημα ότι μια τέτοια απόφαση ενδέχεται να οφείλεται σε κινήσεις εντυπωσιασμού για εσωτερική κατανάλωση. 

Εν προκειμένω  βρισκόμαστε σε μια πραγματικά κρίσιμη και ειδική συγκυρία από την οποία, όπως και αν εξέλθει η Ελλάδα, θα πρέπει να έχει κατοχυρώσει ορισμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο. 

Με βάση τα παρακάτω δεδομένα, δηλαδή  : 

α. Τις πρακτικές, αλλά προφανώς όχι νόμιμες συνέπειες του τουρκολιβυκού μνημονίου

β. Την ορθότατη κίνηση με Ιταλία και Αίγυπτο

γ. Την χλιαρή αντίδραση της ΕΕ στην απροκάλυπτη προσπάθεια ψαλιδίσματος των εξωτερικών θαλασσίων της ορίων

δ. Τη γνήσια δυσκολία με την οποία αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ την παρούσα συγκυρία (καθώς, καλώς ή κακώς επιθυμούν να κρατήσουν την Άγκυρα κοντά τους), 

Η πρωτοβουλία για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο αποτελεί σήμερα πρωτίστως μια θετική απόφαση που εγγράφεται στο πλαίσιο συνεπούς επίδειξης της ελληνικής αποφασιστικότητας εντός πάντα της διεθνούς νομιμότητας.

Εν κατακλείδι, οφείλουμε να αναλογιστούμε την σημασία μιας τέτοιας απόφασης σε βάθος χρόνου και να συνυπολογίσουμε την ειδική συγκυρία στις εξωτερικές σχέσεις που βιώνει η τρίτη ελληνική Δημοκρατία ενόψει των κρίσιμων εξελίξεων μέσα στους επόμενους μήνες.

*O Κώστας Α. Λάβδας είναι Καθηγητής Ευρωπαϊκής και Συγκριτικής Πολιτικής και Διευθυντής του Τομέα Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην Ελλάδα, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, Senior Research Fellow στη London School of Economics, Καθηγητής στην Έδρα Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών «Κωνσταντίνος Καραμανλής» στη Fletcher School of Law and Diplomacy του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστώνης, Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών και Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού του Πανεπιστημίου Κρήτης, Καθηγητής και Επισκέπτης Καθηγητής σε αμερικανικά και βρετανικά πανεπιστήμια, διδάσκων στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (Αθήνα), τακτικό μέλος Δ.Σ. πολλών οργανισμών, ιδρυμάτων και οργανώσεων (π.χ. Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας, Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών, Ευρωπαϊκή Έκφραση, κ.α.). Συγγραφέας πλήθους βιβλίων, άρθρων σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά (όπως European Journal of Political Research, West European Politics, Journal of Political and Military Sociology, Politics, κ.α.) και κεφαλαίων σε συλλογικούς τόμους στα πεδία της ευρωπαϊκής πολιτικής, της συγκριτικής εξωτερικής πολιτικής και της εφαρμοσμένης πολιτικής θεωρίας. Έχει συντονίσει και συμμετάσχει σε πλήθος ευρωπαϊκών και ελληνικών ερευνητικών προγραμμάτων και έχει διατελέσει κριτής (referee) σε κορυφαία επιστημονικά περιοδικά πολιτικής επιστήμης και ευρωπαϊκών σπουδών (όπως Political Studies, Governance, Journal of European Integration, European Journal of Political Theory, West European Politics, Ethnic and Racial Studies, κ.α.)

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Πηγή: Liberal.gr

Share on Facebook

Tweet