Ανάμεσα στους δείκτες, που διαπιστώνουν τη δήθεν αναπτυξιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας, αναφέρεται και το ανερχόμενο διαχρονικά ποσό, που περιέρχεται στο ελληνικό δημόσιο, από την πώληση, σε αλλοδαπούς, γης και διαμερισμάτων ανά την ελληνική επικράτεια. Το ποσό αυτό εμφανίζει, για το 2023, αύξηση 40%, έναντι του αντίστοιχου περυσινού και ανέρχεται ήδη σε σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ευρώ (489 εκατομμύρια). Όμως, υπάρχει και σκοτεινή όψη πίσω από τα συγκεκριμένα έσοδα.
Διότι, από όσο γνωρίζω, δεν προηγείται καμιάς μορφής έλεγχος σχετικά με την εθνικότητα και τα λοιπά στοιχεία της προσωπικότητας αυτών που σπεύδουν να αποκτήσουν “πόδι” στην Ελλάδα. Αλλά, ούτε και τίθεται κάποιο όριο στις αγορές αυτές, από ξένους, που απλώς αντιμετωπίζονται με ενθουσιασμό από το ελληνικό κράτος. Σίγουρα, αυτές οι πωλήσεις ελληνικού εδάφους σε αλλοδαπούς εξασφαλίζουν έσοδα, από τα οποία έχει μεγάλη ανάγκη η χρεοκοπημένη πατρίδα μας.
Ωστόσο, επιβάλλεται να σκεφτούμε τι, ακριβώς, σημαίνουν αυτές, και ποιες εμφανέστατες απειλές περικλείουν. Οι πωλήσεις αυτές ανήκουν στο γενικότερο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μας, που τόσο παραπειστικά εμφανίζεται ως επένδυση, και σαφέστατα περιορίζουν την εθνική εδαφική μας κυριαρχία και ακεραιότητα.
Να προσθέσω στο σημείο αυτό, και την ακόλουθη σχετική “λεπτομέρεια”: Δηλαδή, ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα, παράλληλα με τη γενικότερη αυτή τάση του άκρατου ξεπουλήματος της εθνικής μας γης, πολυάριθμα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης αγοράζουν σε ολοένα αυξανόμενο αριθμό και φυσικά για «ένα κομμάτι ψωμί» εγκαταλελειμμένα από Έλληνες, σπίτια και χωράφια στην περιοχή.
Παντοιοτρόπως, βέβαια, ενισχυτικές αυτών των αγορών, όπως είναι (ή θα έπρεπε να είναι) γνωστό, τυγχάνουν και οι δραστηριότητες του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, που κάθε άλλο παρά νόμιμες και ακίνδυνες θα μπορούσαν να θεωρηθούν. Αλλά, όμως, το ελληνικό κράτος ουδόλως φαίνεται να ανησυχεί. Ίσως, επειδή, ειδικά η περιοχή της Θράκης, παγίως εκλαμβάνεται, “ευρισκόμενη πολύ μακριά από την Αθήνα”.
Κάτω από αυτές τις άκρως απειλητικές συνθήκες, που εγκυμονούν εθνικά δράματα, διερωτώμαι πως μπορεί να δικαιολογηθεί η θριαμβολογία της κυβέρνησης, όταν αναγγέλλει αύξηση των δημοσίων εσόδων από την πώληση εθνικού εδάφους. Και απορώ, ακόμη, το πως ουσιαστικά απουσιάζουν αντιδράσεις από όλους εμάς. Αλλά, κυρίως αδυνατώ να αντιληφθώ, ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι λόγοι για τους οποίους αρνούμαστε να διεκδικήσουμε τα πολύπλευρα δικαιώματα μας, αυτά που θα μας εξασφάλιζαν αξιοπρεπή βιωσιμότητα, και αντιθέτως τα αφήνουμε σε χειμερία νάρκη, έχοντας προτιμήσει την κατρακύλα στο κατώτατο και το πιο εξαθλιωτικό σκαλοπάτι της ύπαρξής μας, το “ξεπούλημα της Γη μας”.
*Η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη A. Σπουδές.Μετά την αποφοίτησή της από τo Γυμνάσιο Σχολή Βαλαγιάννη έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Άριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την οποία τελείωσε με άριστα. Με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της Σορβόννης, από όπου έλαβε δύο διπλώματα ανωτέρων σπουδών, στις οικονομικές επιστήμες καθώς και το κρατικό διδακτορικό της δίπλωμα με άριστα και έπαινο. Πρόεδρος της διατριβής της ήταν ο γνωστός οικονομολόγος καθηγητής και ακαδημαικός Εμίλ Ζάμ (Emile James), και η διατριβή της δημοσιεύθηκε με δαπάνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και δημοσιεύθηκε γαλλικά στη σειρά SEDES. Συμπλήρωσε τις οικονομικές της σπουδές στη Λόντον Σκούλ οφ Εκονομικς (London School of Economics) και έκανε έρευνα στα Πανεπιστήμια London School of Economics, στο Πανεπιστήμιο του Berkeley (ΗΠΑ), και στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας (Fiesole)B. Γάμος+Ιδρυμα Αμέσως μετά το τέλος των σπουδών της, το 1959, παντρεύτηκε, στο Λονδίνο τον καθηγητή Δημήτριο Ι. Δελιβάνη, που υπήρξε και καθηγητής της στο ΑΠΘ. Το 1965 απέκτησαν την κόρη τους Ελένη. Το 1997 έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Δελιβάνης. Στη μνήμη η σύζυγός του Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη ίδρυσε το Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη, δωρίζοντας ένα κεντρικό ακίνητο των Αθηνών, στο ΑΠΘ και ειδικότερα στη Βιβλιοθήκη Δημητρίου Δελιβάνη. Το Ίδρυμα, που αυτοχρηματοδοτείται πλήρως, έχει έκτοτε στο ενεργητικό πλήθος πνευματικών δραστηριοτήτων: διενέργεια ημερίδων οικονομικού περιεχομένου, εισηγήσεις σε διεθνή συνέδρια, συγγραφή άρθρων και βιβλίων, υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές (κάθε δύο χρόνια οι δραστηριότητες του Ιδρύματος δημοσιεύονται σε ειδικό τεύχος) Γ. Σταδιοδρομία *Υφηγήτρια στο ΑΠΘ (1960-* Καθηγήτρια και Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (πρ. ΑΒΣΘ) .Επί Πρυτανείας της και με τον Στέλιο Παπαθεμελή, όταν Υφυπουργό Παιδείας, πραγματοποιήθηκε το όνειρο πολλών «φοιτητικών γενεών», που έκαναν τις σπουδές τους χωρίς κτίριο, και αναγέρθηκε επιτέλους το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Επί της Πρυτανείας της, επίσης, και με δικές της προσπάθειες, η Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης έγινε Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. *Σύμβουλος στον ΟΟΣΑ Παρισιού, στο Υπουργείο Συντονισμού, στην ΥΠΑΒΕ (Υπηρεσία Περιφερειακής Ανάπτυξης Βορείου Ελλάδος). *Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Οικονομολόγων Γαλλικής Γλώσσας (AIELF) * Αντιπρόεδρος της Ένωσης Γαλλόφωνων Οικονομολόγων για συνεργασία και ανάπτυξη (CEDIMES) * Πρόεδρος της Ένωσης Επίτιμων Διδακτόρων του Πανεπιστημίου Valahia της Ρουμανίας, πρόεδρος του «Ιδρύματος Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη». Δ. Διακρίσεις*υποτροφία του ΝΑΤΟ, στο Πανεπιστήμιο του Berkeley, για τη συγγραφή μελέτης με τίτλο: The Pressure on the Dollar,Sijthoff–Leyden, «Atlantic Series» (1964). * πρώτη Ελληνίδα πρύτανης, και εκλέχτηκε τρεις φορές στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας της Θεσσαλονίκης (1974, 1984, 1985) *προσκλήθηκε από το State Department για επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ (1979) *βραβεύτηκε με Α βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τη μελέτη της «Η περιφερειακή ανάπτυξη της Ελλάδας στα πλαίσια της ΕΟΚ» (1984) *τιμήθηκε με πέντε Επίτιμα Διδακτορικά, από τα Πανεπιστήμια Δημόκριτος (Θράκη), Valahia (Ρουμανία), Kainar (Almaty–Kazakhstan), Barnaoul–Altai στη ρωσική Σιβηρία και Annaba (Αλγερία) * τιμήθηκε με τέσσερα χρυσά μετάλλια της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, για την κοινωνική της δράση (1985-88) *επελέγη ως Jean Monnet Fellow, για έρευνα και διδασκαλία, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας (1983-84) * στις 11.12.2006, σε πανηγυρική τελετή, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας της επέδωσε δύο Τόμους επιστημονικών μελετών που γράφτηκαν προς τιμή της *με διάταγμα του προέδρου της Γαλλίας Nicolas Sarcozy της 17ης Ιουλίου 2008 της απονεμήθηκε το μεγάλο γαλλικό παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής για την επιστημονική της συνεργασία με τη Γαλλία * το 2010 εκλέχτηκε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρουμανίας. Ε. Προσκλήσεις για μαθήματα και διαλέξεις Έχει προσκληθεί για διαλέξεις, μαθήματα και έρευνα από τα Πανεπιστήμια της Ουάσιγκτον, Ν.Υόρκης, Παρισιού Ρώμης, Βόννης, Μασσαλίας, Φλωρεντίας, Τεργέστης, Σόφιας, Μπρατισλάβας, Βαρσοβίας, Κρακοβίας, Μελβούρνης, Buenos Aires, Κόρντομπα, Rio de Janeiro, Ν. Κορέας, Port de Prince, Υaoude, Αλμάτυ (Καζακστάν), Ριγέκα (Κροατία), Fribourg(Ελβετία), Targoviste (Ρουμανία). Έλαβε μέρος ως εισηγήτρια, διοργανώτρια και πρόεδρος σε αναρίθμητα διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και ανά την υφήλιο .ΣΤ. Ερευνητικό έργο και δημοσιεύσεις Της ανατέθηκε ερευνητικό έργο από την ΥΠΑΒΕ, το CNRS του Παρισιού, το ΕΚΚΕ, τον ΟΟΣΑ Παρισιού, το ΝΑΤΟ, το ΙΜΧΑ, το ΚΕΠΕ, τον ΕΟΜΜΕΧ, το Ευρωπαϊκό Παν/κό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, το Παν/μιο Μακεδονίας. Το δημοσιευμένο έργο της ανέρχεται σε 50 συγγράμματα, μελέτες, μονογραφίες και έρευνες, και σε πάνω από 650 επιστημονικά άρθρα στα ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, ρουμανικά και ρωσικά, και έχει τιμηθεί με πρώτα βραβεία, επαίνους και σωρεία βιβλιοκρισιών και αναφορών. Μερικά από τα τελευταία της βιβλία (2001-2014) είναι τα ακόλουθα:* Συνωμοτική Παγκοσμιοποίηση, Eκδόσεις Παπαζήση & Ίδρυμα Δελιβάνη, A’ Έκδοση, Aθήνα 2001 και B’ Έκδοση, 2002 « Mondializarea Conspiratoare», Editura Eficient, Bucurest 2002 (μετάφραση από τα γαλλικά στα ρουμανικά) Β’Έκδοση * “Mondialisation Conspiratrice”, L’ Harmattan, Paris 2002(μετάφραση από τα ελληνικά της Christine Cooreman) * “Mondialisation Conspiratrice, μετάφραση στα ρωσικά από την Άρτεμη Καλογήρου και δημοσίευση * «Τα παιδιά της παγκοσμιοποίησης: τρομοκρατία και φασισμός», Παπαζήσης: Αθήνα 2004 * «Η τύχη του ευρώ, μετά την κηδεία του Συμφώνου Σταθερότητας», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Κορνηλία Σφακιανάκη: Θεσσαλονίκη 2004 * «Τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας», Το Οικονομικό: Αθήνα 2005 * «Μεταρρυθμίσεις, Το ολοκαύτωμα των εργαζομένων στην Ευρώπη», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Λιβάνη, Αθήνα 2007 * 100 χρόνια από τη γέννηση ΔΔ, Θεσσαλονίκη 2009 * “H Φονική κρίση και η ελληνική τραγωδία», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Λιβάνη, Αθήνα 2010 * «Αντι-μνημονιακά», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Κορνηλία Σφακιανάκη, Θεσσαλονίκη 2010 *Ολη η αλήθεια για χρέη και ελλείμματα και πως θα σωθούμε», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Ιανό;, Αθήνα 2010 και Β Έκδοση 2012 * «Η εν ψυχρώ δολοφονία της Ελλάδας (και η διέξοδος: επιστροφή στη δραχμή), Ίδρυμα Δελιβάνη και ΙΑΝΟΣ, 2015
Mε πληροφορίες από: Slpress.gr
(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)
Πηγή: Infognomonpolitics.gr
















Leave a comment