Γράφει η Δρ Τζέιν Μπέρμπανκ* Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία φαίνεται εκ πρώτης όψεως μια ακατανόητη ενέργεια. Είναι, άραγε, οι κατεστραμμένες πόλεις και οι αιμόφυρτοι άμαχοι το νέο πρόσωπο που η Ρωσία επιδεικνύει στην παγκόσμια κοινότητα; Τι οδήγησε τη Μόσχα να επιλέξει να μεταβληθεί σε διεθνή παρία; Δύο παράγοντες δικαιολογούν ίσως την εξέλιξη.
«Έφυγε» ο τελευταίος τιμονιέρης της Σοβιετικής Ένωσης – Η καθοριστική συμβολή του στον πυρηνικό αφοπλισμό, στην εξομάλυνση των αμερικανοσοβιετικών σχέσεων, αλλά και στη χαλάρωση του καταπιεστικού σοβιετικού καθεστώτοςΠλήρης ημερών και πολιτικών συγκινήσεων, έφυγε χθες από τη ζωή στα 91 του χρόνια ο τελευταίος ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ρίχνοντας οριστικά αυλαία στην ιστορική φάση του […]
Του Hal Brands* Οι πόλεμοι οι οποίοι προκαλούνται από αποφάσεις ανθρώπων μπορεί ταυτόχρονα να αποτελούν προϊόντα βαθιών ιστορικών διεργασιών. Ως απόδειξη του παραπάνω συλλογισμού, δείτε τις μάχες στην Ουκρανία. Η συγκεκριμένη σύγκρουση είναι πράξη του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, ενός ηγέτη αποφασισμένου να επαναβεβαιώσει το μεγαλείο της Ρωσίας καταστρέφοντας μια ανεξάρτητη Ουκρανία. Ωστόσο, είναι επίσης μέρος μιας […]
Πριν από λίγες μέρες συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, φέρνοντας το τέλος στον Ψυχρό Πόλεμο καθώς και τη γέννηση μιας νέας αβέβαιης παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Μεταξύ των χωρών που έμειναν αναζητώντας μια θέση σε αυτόν τον μετασοβιετικό κόσμο ήταν και η Τουρκία.
Του Κώστα Ράπτη Πριν από τριάντα χρόνια ακριβώς, στις 26 Δεκεμβρίου 1991, η μία από τις δύο υπερδυνάμεις που συμπρωταγωνιστούσαν μεταπολεμικά στον Ψυχρό Πόλεμο έπαυε να υπάρχει ως πολιτική και νομική οντότητα. Με απόφαση που είχαν συνυπογράψει αιφνιδιαστικά οι ηγέτες των τριών ισχυρότερων από τις 15 Δημοκρατίες που τη συναποτελούσαν (ήτοι της Ρωσίας του Μπορίς […]
Tου Γιούλι Ανατόλιεβιτς Νισνέβιτς* Στο σημερινό πολιτικό σύστημα της Ρωσίας κυριαρχούν οι φατρίες που προέρχονται από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Ο Πούτιν είναι ο άνθρωπος που ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ αυτών των φατριών και κρατάει σε ισορροπία το σύστημα ισχύος και διαφόρων συμφερόντων. Είναι, ουσιαστικά, η ενσάρκωση, η προσωποποίηση ενός φατριαστικού συστήματος ελίτ, σημειώνει στο […]
Κατά την περίοδο του αποκαλούμενου «Πολέμου Φθοράς» του 1967-1970, η ισραηλινή πολεμική αεροπορία (IAF) έπληξε μεγάλο αριθμό στόχων στην αιγυπτιακή επικράτεια, διατηρώντας την «παράδοση» της αεροπορικής υπεροχής που είχε αρχίσει κατά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών: Στις αρχές του 1970, οι Ισραηλινοί είχαν τον έλεγχο των ουρανών, καθώς οι Αιγύπτιοι δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν […]
Του Γιάννη Στεφανίδη* Πριν από τρία τέταρτα του αιώνα, οι ηττημένες γερμανικές δυνάμεις συνθηκολογούσαν με τους Συμμάχους. Έκτοτε, η 8η Μαΐου γιορτάζεται ευρέως ως «ημέρα της νίκης στην Ευρώπη»· μιας νίκης ποτισμένης με το αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων, στην πλειονότητά τους αμάχων· μιας νίκης που δεν σήμανε αυτονόητα την επικράτηση της ειρήνης ή της δημοκρατίας.
Το πιο εντυπωσιακό κομμάτι της παρέλασης για την 74η επέτειο της Ημέρα της Νίκης των Σοβιετικών επί της Ναζιστικής Γερμανίας δεν θα πραγματοποιηθεί, αφού οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες θα κρατήσουν καθηλωμένα τα αεροσκάφη και ελικόπτερα της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας.
