(Analyst Team) Το 2008 χρεοκόπησαν οι εμπορικές τράπεζες και υπερχρεώθηκαν τα κράτη για να τις διασώσουν, ενώ αμέσως μετά υπερχρεώθηκαν οι κεντρικές τράπεζες για να διασώσουν τα κράτη, με αποτέλεσμα να είναι σήμερα οι πάντες υπερχρεωμένοι – οπότε εύλογα μαίνονται οι οικονομικοί, ενεργειακοί, χρηματοπιστωτικοί και νομισματικοί πόλεμοι, με κίνδυνο να οδηγηθούμε σε έναν παγκόσμιο στρατιωτικό.
Νέο ιστορικό χαμηλό σημείωσε η τουρκική λίρα στην ισοτιμία της έναντι του δολαρίου, με το που άνοιξαν τα χρηματιστήρια της Ασίας και του Ειρηνικού.
Ένα ζεύγος αεροσκαφών F-22 Raptor της USAF, προσγειώθηκαν χθες στην 110 Πτέρυγα Μάχης (110ΠΜ), στην Αεροπορική Βάση της Λάρισας.
Η Ελλάδα ρίχνει μια σανίδα σωτηρίας στον Μπασάρ αλ Ασαντ, επαναφέροντας τις εισαγωγές φωσφορικού άλατος από ορυχεία κοντά στην Παλμύρα, γράφει το Politico.
Tης Μαρίας Κάργα* Οι σχέσεις των κρατών υπήρξαν ανέκαθεν αντικείμενο επιστημονικής προσέγγισης και έρευνας, αφού επηρεάζουν και επηρεάζονται από ποικίλους παράγοντες της καθημερινότητάς μας. Ένα συνονθύλευμα ποικίλων ιστορικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτισμικών παραγόντων καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται οι σχέσεις των κρατών.
Η έγχρωμη επανάσταση (ορισμένες φορές αναφερόμενη και ως επανάσταση των χρωμάτων) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται ευρέως από τα παγκόσμια μέσα μαζικής ενημέρωσης για να περιγράψει διάφορα συναφή κινήματα που αναπτύχθηκαν σε αρκετές χώρες στην πρώην Σοβιετική Ένωση και τα Βαλκάνια στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο όρος έχει επίσης εφαρμοστεί σε διάφορες επαναστάσεις […]
Η χρονική στιγμή για την επίλυση του ζητήματος του Κοσόβου είναι κατάλληλη όσο ποτέ άλλοτε, εκτιμά ο ΥΠΕΞ της Σερβίας Ivica Dačić και τάσσεται υπέρ του συμβιβασμού που θα συμπεριλαμβάνει ακόμη και την ανταλλαγή εδαφών.
Του Βασίλη Κοψαχείλη* Στην αγγλόφωνη ηλεκτρονική έκδοση της τουρκικής εφημερίδας Sabah Daily, δημοσιεύθηκε την περασμένη Δευτέρα (6 Αυγούστου) ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που υπογράφεται από τον Yahya Bostan με τίτλο σε ελεύθερη μετάφραση «Ένας οδηγός αποκλιμάκωσης της Τουρκο-Αμερικανικής κρίσης».
Ο Ρώσος πρωθυπουργός μίλησε για “Βόρεια Κύπρο” θέλοντας να δείξει στους νατοϊκούς ότι η εμμονή τους να καλέσουν τη Γεωργία να γίνει μέλος της Συμμαχίας είναι λάθος. Είναι κατανοητός ο θυμός της Μόσχας και ακατανόητη η εμμονή της Δύσης στην αντιρωσική υστερία που την χαρακτηρίζει. Όμως η Ρωσία δεν μπορεί να βάζει τους πάντες στο […]
Του Ιωάννη Μπαλτζώη * Οι εξελίξεις στη Συρία είναι ραγδαίες, αποσαφηνίζουν το τοπίο και αποκαλύπτουν τους σχεδιασμούς και τις επί μέρους συμφωνίες των δυνάμεων με ισχυρή προβολή ισχύος που κατοχυρώνουν τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Συμφέροντα που διασφαλίζονται είτε αμέσως και δη φανερά, είτε εμμέσως δια αντιπροσώπων και δια μυστικών συμφωνιών, που θα αποκαλυφθούν στην […]
Της Νατάσας Στασινού Η κλιμακούμενη ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας, με ανταλλαγή προειδοποιήσεων, επιβολή κυρώσεων και αντιποίνων πρωταγωνιστεί αυτό το διάστημα στη διεθνή ειδησεογραφία. Στο μικροσκόπιο τα κίνητρα του Τραμπ, οι πιθανές επιπλοκές για το ΝΑΤΟ, το οικονομικό παιχνίδι, αλλά και ο ρωσικός παράγοντας.
“Μέτρα απελπισίας εξετάζονται στην Τουρκία, ενώ συζητείται διάσωση από το ΔΝΤ και πιθανή υιοθέτηση ελέγχων κεφαλαίων (capital controls)”, εκτιμά το Bloomberg.
Ο αμερικανός πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα επισκέφθηκε τη Χιροσίμα τον Μάιο του 2016. Ήταν η πρώτη επίσκεψη αμερικανού προέδρου εν ενεργεία στην πόλη
Μια μυστηριώδης οργάνωση ανταρτών που φέρεται να αποτελείται από πολίτες και στρατιωτικούς ανέλαβε σήμερα την ευθύνη για την απόπειρα δολοφονίας του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο.
Του Finian Cunningham (Strategic Culture, Zero Hedge) [Η κατωτέρω διεξοδική ανάλυση των λόγων που κινούν τον μαινόμενο παροξυσμό υστερίας του πολιτικού κατεστημένου και των εξαρτημένων ΜΜΕ, στις ΗΠΑ και σε χώρες της στενής επιρροής τους, εναντίον των προέδρων Πούτιν και Τραμπ, ιδιαίτερα μετά την συνάντηση του Ελσίνκι, και των αιτίων υπαρξιακής κρίσης του συστήματος, η […]
Του Philip Stephens Η διάλυση των παραδοσιακών συμμαχιών των ΗΠΑ θα βγάλει κερδισμένη την Κίνα στη μεταξύ τους κόντρα. Η αλλαγή στάσης από την Ευρώπη. Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι του Πεκίνου και η φιλοδοξία για παγκόσμια κυριαρχία.
