Του Λαμπρου Τζουμη* Προβληματισμό δημιουργεί το σκηνικό πολέμου που έχει στήσει η Τουρκία, στην κυπριακή ΑΟΖ, με τις συνεχείς Navtex και την παρεμπόδιση τoυ ιταλικού γεωτρύπανου να προχωρήσει σε προγραμματισμένες γεωτρήσεις. Στόχος και πάγια επιδίωξη της Άγκυρας, όπως διατυπώθηκε από τον Αχμέτ Νταβούτογλου στο βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος, η Διεθνής Θέση της Τουρκίας»,
Περίπου 5000 άνθρωποι συμμετείχαν σε συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε απόψε στο κέντρο των Σκοπίων, με κύριο αίτημα να μην υπάρξει καμία αλλαγή στην ονομασία της χώρας, όπως και την άμεση διακοπή των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του θέματος του ονόματος, που διεξάγονται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, στη Ν.Υόρκη.
Ερωτήματα για την «καρδιά της Ασφάλειας του Κράτους και των πολιτών» που δεν είναι άλλη από την Διεύθυνση ΓΕΕΘΑ/Ε΄ΚΛ, προκύπτουν από κάποιες ενέργειές της, που παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού πρόκειται για την ασπίδα του σκληρού πυρήνα του Κράτους.
Του Αλεξανδρου Νικλαν* Τα παρακάτω είναι στοιχεία όσον αφορά την κατάσταση με την πΓΔΜ και μερικές προσωπικές σκέψεις όσον αφορά το θέμα, πάντα, φυσικά, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα (Φεβρουάριος 2018) .
Της Ούτση Χρύσα* Έχετε σπουδάσει εγκληματολογία. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο και πολυσύνθετο κλάδο. Θα μπορούσατε να μας δώσετε έναν ορισμό της;
O Αλβανός ΥπEξ ανακοίνωσε την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει την ειδική σφραγίδα της Χάγης “Apostille” στα έγγραφα των Αλβανών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα και σύμφωνα με τον ίδιο η απόφαση αυτή θα έχει άμεση ισχύ.
Tου Δημήτρη Σκουτέρη Το «θαύμα» της οικονομικής μεγέθυνσης της Τουρκίας, που την έβαλε στους G20, δεν είναι και τόσο θαυμαστό. Ή τουλάχιστον δεν έχει τις διαστάσεις που ο Ερντογάν «πουλάει» στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Και είναι το σημείο που ο Σουλτάνος πονάει περισσότερο. Ας του μεγεθύνουμε τον πόνο. Οι απανταχού Έλληνες ας ξεκινήσουμε εκστρατεία […]
Του Αλκιβιάδη Κεφαλά Οι στόχοι της Άγκυρας και η απίστευτη ελαφρότητα του πολιτικού συστήματος της μίζας και της διαπλοκής
Του Κωνσταντίνου Γρίβα* Οι παράγοντες που καθιστούν όλο και πιο πιθανή μια σύρραξη Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η εξαιρετικά προβληματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα και το γεγονός ότι η Τουρκία έχει ήδη ανοικτά δύο μέτωπα, στο Κουρδιστάν και τη Συρία, θα προσέδιδαν θεατρικό χαρακτήρα στις εντεινόμενες τουρκικές […]
Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* Ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου, το ΝΑΤΟ όπως είναι παγκοσμίως γνωστό, είναι μία Πολιτική και Στρατιωτική Συμμαχία της οποίας η Χώρας μας είναι μέλος από το 1952. Η σημαντική στρατιωτική διάσταση του ΝΑΤΟ βασίζεται στην ενοποιημένη Δομή Διοικήσεως, στην Δομή Δυνάμεων και φυσικά στις διατιθέμενες στρατιωτικές δυνατότητες που συνεισφέρουν τα έθνη (όπως χαρακτηρίζονται […]
“Θέλει πόλεμο η Τουρκία”; Το ερώτημα ακούγεται πολύ συχνά τις τελευταίες εβδομάδες. Όχι τελείως αδικαιολόγητα. Για να μην λέει ο καθένας την άποψή του, χρησιμοποιώντας μόνο το ένστικτο, ας ακούσουμε τι έχουν να πουν οι ειδικοί. Οι επιστήμονες που παρακολουθούν την κατάσταση, τη μελετούν και την αναλύουν.
Της Νεφέλης Λυγερού Με μία επίθεση γοητείας και μετριοπάθειας, ο Ζόραν Ζάεφ επιχειρεί να κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων, ώστε να στρέψει τις διεθνείς πιέσεις στην Αθήνα. Επί της ουσίας, όμως, η στάση των Σκοπίων έχει σκληρύνει.
Με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία βρέθηκε με μια αδύναμη οικονομία, από την οποία έλειπε εκείνο που την χαρακτήριζε προπολεμικά, η βαριά βιομηχανία.
Του Παναγιώτη Κονδύλη O πόλεμος αποτελεί συνέχεια της πολιτικής υπό δύο θεμελιώδεις έννοιες. Όταν ο όρoς «πολιτική» εκλαμβάνεται με την αντικειμενική του σημασία, για να χαρακτηρίσει τη διαμορφωμένη μέσα στον χρόνο ιστορικοκοινωνική φυσιογνωμία ενός συλλογικού πολιτικού υποκειμένου, τότε o πόλεμος συνεχίζει την πολιτική υπό την έννοια ότι αποτυπώνει εκ των πραγμάτων, και ανεξάρτητα από τα […]
Του Νεκτάριου Δαπέργολα Διδάκτορος Ιστορίας Εδώ και χρόνια ο τόπος μας βουλιάζει ολοένα και πιο βαθιά μες στην απόγνωση. Δεκάδες κυβερνήσεις ήρθαν και έφυγαν, υποθηκεύοντας υλικά το μέλλον της χώρας και κυρίως υλοποιώντας μεθοδικά το βασικό έργο τους, δηλαδή την πνευματική διάλυση αυτού του λαού, μέσα από το επί δεκαετίες συστηματικό ξεχαρβάλωμα των αξιών του, […]
Ενώ η κατάσταση στην Αθήνα άρχισε κάπως να ηρεμεί μετά τις 2 Φεβρουαρίου 1996, η ελληνική κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη κινδύνευσε να βρεθεί ενώπιον νέου επεισόδιου, που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κρίση, παρόμοια με αυτή των Ιμίων.
