Γράφει ο Andreas Kluth* Νά ‘μαστε λοιπόν ξανά. Ο κορονοϊός έχει μεταλλαχθεί, όπως γνωρίζαμε έτσι κι αλλιώς ότι θα συνέβαινε – και η νέα μετάλλαξη, η οποία ονομάζεται Όμικρον, εξαπλώνεται γοργά. Να φοβόμαστε λοιπόν ή να είμαστε αισιόδοξοι; Πρέπει να αλλάξουμε τη συμπεριφορά και τα σχέδιά μας ή να συνεχίσουμε όπως πριν;
Όλο και πιο συχνά, ακούμε ανθρώπους να ισχυρίζονται πως έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν αδικαιολόγητα συμπτώματα, τα οποία δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν που οφείλονται και από που προέρχονται.
Σημαντική αύξηση των επιπέδων του στρες, της μοναξιάς και του θυμού σημειώθηκε στα 2/3 των ανθρώπων από την Ελλάδα, οι οποίοι συμμετείχαν σε παγκόσμια μελέτη για τις ψυχικές επιπτώσεις της πανδημίας, και μάλιστα η αύξηση αυτή ήταν διπλάσια ή τριπλάσια σε σύγκριση με άλλες χώρες.
Οι μήνες της αυτο-απομόνωσης και της κοινωνικής απόστασης έχουν αφήσει τα σημάδια τους. Οι παράγοντες του στρες που βιώσαμε κατά τη διάρκεια της καραντίνας σχετίζονται με αυξημένη ευπάθεια στους ιούς του ανώτερου αναπνευστικού και ίσως και στον κορονοϊό.
Οι καταπιεστικές συνθήκες εργασίας των συντονιστών που προσλαμβάνονται από συνεργάτες της δημοφιλούς πλατφόρμας απέχει έτη φωτός από τις συναρπαστικές δουλειές της Σίλικον Βάλεϊ
Της Μαρίνας Μόσχα* «Η ψυχική μας υγεία χρειάζεται και …ψυχική ηρεμία» ,Ποιος είπε οτι η δουλειά δεν μπορεί να είναι ευχάριστη και διασκεδαστική;
