Γράφει ο Αθανάσιος Ε .Δρούγος*
Στο έντονα αρνητικό, απαράδεκτο και προκλητικό διάγγελμά του ο Πούτιν απέδειξε ότι επτά μήνες μετά την εισβολή στην Ουκρανία ζει σε εντελώς παράλληλο κόσμο, ενώ επεσήμανε για μία ακόμα φορά ότι δεν μπλοφάρει(!) αναφορικά με την πάρα πολύ πιθανή πλέον πρώτη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων.
Εντονα φλερτάρει με τη συγκεκριμένη εξωφρενική και παράλογη επιλογή, η οποία στο βάθος του μυαλού του είναι παρούσα και δεν μπορεί να αποκλειστεί.Είναι ευτυχής ο προβληματικός Πούτιν στο να ρισκάρει έναν πυρηνικό πόλεμο για να αποφύγει ή να παραδεχτεί τη διαφαινόμενη ήττα; Ο Πούτιν έχει αγκυλώσει τον εαυτό του σε μια γωνία της Ουκρανίας. Και πιστός στην κομπλεξική και εμμονική του θέση, ο Ρώσος πρόεδρος είναι έτοιμος να κλιμακώσει την αντιπαράθεση, ίσως και μέχρι το χείλος του πυρηνικού πολέμου, αντί να παραδεχτεί την εμφανέστατη ήττα. Επτά μήνες αφότου ο Πούτιν άρχισε την εισβολή του στην Ουκρανία, τα ρωσικά στρατεύματα απωθήθηκαν πρόσφατα στην περιοχή του Χάρκοβο και οι ουκρανικές δυνάμεις προχωρούν προς το Λουγκάνσκ, ενώ συμπιέζουν τα στρατεύματά του και τις γραμμές ανεφοδιασμού στη νότια περιοχή της Χερσώνας. Δεν είναι αδύνατο πλέον η Ρωσία να χάσει εδάφη που κατείχε από το 2014, αν οι δυνάμεις του Πούτιν δεν μπορέσουν να συγκρατήσουν την αντεπίθεση της Ουκρανίας.Αντιμέτωπος με την ταπείνωση, ο Πούτιν εξέδωσε χθες μέσω μιας νέας απειλής που είναι η διεξαγωγή απατεωνικού χαρακτήρα χαλκευμένων «δημοψηφισμάτων» στις περιοχές Ντόνετσκ, Λουγκάνσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει στην προσάρτησή τους από τη Ρωσία στις επόμενες εβδομάδες. Στο μυαλό του παραπαίοντα ηγέτη της Ρωσίας, αυτό θα μετέτρεπε την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» στην Ουκρανία σε αμυντικό πόλεμο στη Ρωσία, ανοίγοντας το «παράθυρο» της μερικής ή και πλήρους(αργότερα) κινητοποίησης/επιστράτευσης, κήρυξης πολέμου ή ακόμη και πυρηνικής επίθεσης. Γνωστοί κομισάριοι του Πούτιν στα ελεγχόμενα ΜΜΕ, όπως η ανεκδιήγητη Μαργαρίτα Σιμονιάν (η αρχισυντάκτρια του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού RT και καθημερινή προπαγανδίστρια) δήλωσε χθες βράδυ: «Κρίνοντας από το τι συμβαίνει και τι πρόκειται να συμβεί, αυτή η εβδομάδα σηματοδοτεί είτε το κατώφλι της νίκης μας είτε το κατώφλι ενός πυρηνικού πολέμου. Δεν μπορώ να δω καμία τρίτη επιλογή»(!).
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το σχέδιο της Ρωσίας – η διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων της ντροπής για την προσάρτηση ουκρανικών εδαφών και η απειλή μιας μαζικής στρατιωτικής κλιμάκωσης, είναι απλώς εκβιασμός. Οι Ουκρανοί έσπευσαν να το αναγνωρίσουν ως προσπάθεια να σταματήσουν την αντεπίθεση. «Η Ουκρανία έχει κάθε δικαίωμα να απελευθερώσει τα εδάφη της και θα συνεχίσει να τα απελευθερώνει ό,τι και να πει η Ρωσία», δήλωσε χθες βράδυ ο Ντμίτρο Κουλέμπα, ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών.
Αλλά από τον Φεβρουάριο έγινε σαφές ότι λίγοι καταλαβαίνουν πραγματικά το βάθος της μανίας του Κρεμλίνου για την Ουκρανία ή την προθυμία του Πούτιν να σπαταλήσει τις ζωές και την ευημερία των Ρώσων, καθώς και τη δική του κληρονομιά, προκειμένου να ασκήσει τη θέλησή του πάνω στο γείτονά του (το έχω γράψει και επισημάνει κατ’ επανάληψη από τις σελίδες της εφημερίδας). Η στρατηγική του Κρεμλίνου είναι γεμάτη κινδύνους. Νέες προσαρτήσεις θα μπορούσαν να υπονομεύσουν περαιτέρω τον ρωσικό έλεγχο σε εδάφη όπως η Κριμαία, πείθοντας την Ουκρανία και τη Δύση ότι η Μόσχα εκπέμπει κενές απειλές και μειώνοντας το δισταγμό για την ανακατάληψη εδαφών που έχουν προσαρτηθεί παράνομα από τη Ρωσία.
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ
«Νίκη ή κλιμάκωση» το δόγμα του Ρώσου προέδρου
Είναι λοιπόν η τελευταία απειλή ένα τελεσίγραφο για να σωθεί η Ρωσία από την ήττα; Ή, μήπως, η Ρωσία είναι έτοιμη να προχωρήσει μέχρι τέλους; Και τα δύο είναι ίσως αληθινά. Αν η Ουκρανία και οι Δυτικοί υποστηρικτές κλείσουν τα μάτια (κάτι που είναι απίθανο), ο Πούτιν θα είναι χαρούμενος, λένε οι αναλυτές. Αν όχι, θα υποστηρίξει ότι τα επερχόμενα δεν είναι δικό μας λάθος (πιστεύει το Κρεμλίνο). Ενας Ρώσος πολιτικός αναλυτής που ζει εδώ και χρόνια στις Κάτω Χώρες μου έγραψε: «Οι ενέργειες της Μόσχας γίνονται είτε για να τερματιστεί ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό είτε, αν αυτό δεν λειτουργήσει, να ρίξει την ευθύνη για αυτό σε άλλους ανθρώπους και να μετατρέψει τη ρωσική εισβολή μιας γειτονικής χώρας σε αμυντικό πόλεμο».
Η Μόσχα ελπίζει ότι αυτή η διάκριση θα καταστήσει τη σύγκρουση πιο νόμιμη στα μάτια των απλών Ρώσων, αφήνοντας το Κρεμλίνο ελεύθερο να λάβει όποιες αποφάσεις και να λάβει όσα μέτρα κρίνει απαραίτητα. Ο δόλιος Πούτιν μερικές φορές αποκαλείται ειδικός(!) στη στρατηγική της «κλιμάκωσης προς αποκλιμάκωση», δηλαδή αποτροπή της σύγκρουσης απειλώντας με μαζικά αντίποινα. Ομως ο Πούτιν δεν φαίνεται να θέλει να αποκλιμακώσει. Μια πιο εύστοχη περιγραφή της στρατηγικής του μπορεί να είναι «νίκη ή κλιμάκωση». Συνεπώς η πυρηνική επιλογή -αν δεν ανατραπεί ο Ρώσος δικτάτορας- καθίσταται πλέον ενισχυμένα ορατή.
*O Αθανάσιος Ε Δρούγος είναι Διεθνολόγος – Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Με πληροφορίες από: Eleftherostypos.gr
(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)
Πηγή: Eleftherostypos.gr
Leave a comment