Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης*

Το σοβαρότερο έγγραφο του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία, είναι η ετήσια Έκθεση, η οποία δεν αποτελεί νομοθεσία, αλλά περιέχει τις θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου συνολικά. Τις προάλλες, η Έκθεση, όπως την διαμόρφωσε ο Ισπανός Ευρωβουλευτής-εισηγητής, τέθηκε για ψήφιση στην Επιτροπή Εξωτερικών και εγκρίθηκε, ενώ η τελική ψηφοφορία θα γίνει σε προσεχή ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου. Στην Έκθεση περιλαμβάνονται αρκετές ορθές αναφορές για Κύπρο-Ελλάδα, που διάφοροι Ευρωβουλευτές, οι οποίοι είμαστε μέλη στην Επιτροπή Εξωτερικών, έχουμε προωθήσει.

Ωστόσο, άρχισε ήδη ο δημόσιος διαγκωνισμός μεταξύ μας για το ποιος έχει συμβάλει περισσότερο στο «γώνιασμα» της Τουρκίας. Εκείνο όμως για το οποίο επικρατεί πλήρης «σιωπή», είναι οι σοβαρές απαλείψεις και παραλείψεις, που εγχώριοι Ευρωβουλευτές ανέχτηκαν ή προώθησαν με πρωτοβουλία τους, είτε υπακούοντας στα κόμματά τους. Θα περιοριστούμε σε δύο μόνο ατοπήματα που παρακάμπτουν το Κυπριακό ως πρόβλημα εισβολής – κατοχής με ωμή παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου,  για τα οποία ατοπήματα επικρατεί σκόπιμη «σιωπή» και προφανώς αποδοχή.

Που «χάθηκε» το κοινοτικό κεκτημένο; 

Τα δύο κορυφαία όργανα της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των αρχηγών των 27 κρατών-μελών και η Ευρωπαϊκή Κομισιόν, τα οποία ζυγίζουν κάθε τους λέξη στις γραπτές αναφορές/εκθέσεις τους για τον ρόλο της Τουρκίας, υποδεικνύουν ότι η όποια λύση στην Κύπρο θα πρέπει να περιλαμβάνει τηνεφαρμογή του ευρωπαϊκού κοινοτικού κεκτημένου (EU acquis), δηλαδή  την εφαρμογή όλης της νομοθεσίας της ΕΕ (Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, Συνθήκες, νομοθεσία, Δικαστικές Αποφάσεις, πολιτικές τς ΕΕ όπως εξελίσσονται). Ίδια αναφορά για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κοινοτικού κεκτημένου (EU acquis) περιλαμβάνεται και στα ομόφωνα Συμπεράσματα των 27 του Ευρ. Συμβουλίου.  Αυτή η τόσο καθοριστική αναφορά, την οποίαν μόνος περιέλαβα στις τροπολογίες που υποβλήθηκαν και φέτος, απαλείφθηκε με την συναίνεση εγχώριων Ευρωβουλευτών. Μάλιστα, στο τέλος κάποιοι υπερψήφισαν και την Έκθεση. Εν ολίγοις, η Κομισιόν στην πρόσφατη Έκθεση της για την Τουρκία καθώς και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο – και καθένας αντιλαμβάνεται την πολιτική δυσκολία-, απαιτούν όπως η όποια  λύση στην Κύπρο εφαρμόζει το κοινοτικό κεκτημένο, το οποίο όμως το Ευρωκοινοβούλιο … παρακάμπτει.    

Εθνικό «ξεκαθάρισμα» περιουσιών 

Ένα άλλο σοβαρό ατόπημα που περιλαμβάνεται στην Έκθεση είναι η δέσμευση στις λεγόμενες συγκλίσεις για το Κυπριακό, οι οποίες προνοούν, μεταξύ άλλων, το εξής: Ο παράνομος χρήστης να έχει τον πρώτο λόγο για ελληνοκυπριακές ιδιοκτησίες που θα περιλαμβάνονται στην περιοχή υπό το «τουρκοκυπριακό κρατίδιο». Ο παράνομος χρήστης στα κατεχόμενα κι όχι ο νόμιμος ιδιοκτήτης! Αυτή ειδικά η σύγκλιση βρίσκεται σε κάθετη σύγκρουση με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, ο οποίος κατοχυρώνει τον σεβασμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Θα είναι ενδιαφέρον αν οι κομματικές ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, που ζητούν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να δεσμευτεί εκ των προτέρων στην αποδοχή των συγκλίσεων, να εξηγήσουν πώς μπορούν να στερούν το αναφαίρετο δικαίωμα ιδιοκτησίας (άρθρο 17 στον δεσμευτικό Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) από πολίτες της ΕΕ.

Προφανώς, κάθε φορά που ένας κομματικός αρχηγός αναφέρεται σε … «αρχές και αξίες της ΕΕ»αλλά ταυτοχρόνως ζητά  «σεβασμό στις διαπραγματευτικές συγκλίσεις» στο Κυπριακό, δεν το κάνει από άγνοια, αλλά για παραπλάνηση.

*Ο Κώστας Μαυρίδης είναι Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Το άρθρο εκφράζει προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις.

Share on Facebook

Tweet