Του Δημήτριου Ρωμανόυ* Η θέση της Ελλάδος στο μεταβαλλόμενο διεθνές πολιτικό σκηνικό του 20ου αιώνα Η αυγή του 20ου αιώνος βρήκε το ελληνικό κράτος σε κατάσταση αποσυντονισμού. Επικρατούσε ήδη αναβρασμός, απότοκο των οικονομικών δυσκολιών που προκάλεσε η έλευση του Δ.Ο.Ε (Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου) μετά τον ατυχή για την Ελλάδα ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, του […]
Ο ρωσοτουρκικός πόλεμος 1828-1829, ξέσπασε μετά την Ναυμαχία του Ναβαρίνου (20 Οκτωβρίου 1927). Η άρνηση του σουλτάνου Μαχμούτ Β’ να δεχθεί τα τετελεσμένα οδήγησε σε γενική σύρραξη με την Ρωσία. Ο σουλτάνος προχώρησε στο κλείσιμο των Δαρδανελίων για τα ρωσικά πλοία και ανακάλεσε τη Σύμβαση του Άκκερμαν (1826). Τον Ιούνιο του 1828 οι κύριες ρωσικές […]
Οι γυναίκες οι οποίες παραβρέθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής, στον ενταφιασμό του Κυρίου, δηλαδή η Μαρία η Μαγδαληνή και οι υπόλοιπες, όταν επέστρεψαν από το Γολγοθά στην πόλη, ετοίμασαν αρώματα και μύρα για να αλείψουν το σώμα του Ιησού· και την επομένη μέρα απείχαν από κάθε δραστηριότητα λόγω της αργίας του Σαββάτου.
Η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα ξεκίνησε στις 6 Απριλίου του 1941 και παρά την ισχυρή και εντυπωσιακή αντίσταση των Ελλήνων και των στρατευμάτων τους, η υποχώρηση ήρθε 4 μέρες αργότερα . Η παράδοση έγινε στις 9 Απριλίου.
Οι μάχες στα οχυρά της Γραμμής Μεταξά μεταξύ των Γερμανικών Δυνάμεων και των Ελλήνων υπερασπιστών ήταν θρυλικές. Έχει σημασία να δούμε πως την βλέπουν οι ξένοι. Το δημοσίευμα του warhistoryonline.com δίνει μια εικόνα:
Το Σάββατο 16 Ιουλίου 1054, λίγο πριν τη θεία Λειτουργία στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης, τρεις ξένοι μπήκαν στο Ιερό Βήμα και απέθεσαν στην Αγία Τράπεζα ένα έγγραφο και απομακρύνθηκαν. Όταν έφτασαν στον νάρθηκα φώναξαν με δυνατή φωνή: “Videat Deus et judicet” (βλέπει ο Θεός και κρίνει) και έφυγαν.
Ο Όσιος Ιωσήφ, του οποίου τη μνήμη πανηγυρίζει σήμερα 3 Απριλίου η Εκλησία, γεννήθηκε στη Σικελία, το έτος 816 μ.Χ., από ενάρετους και ευσεβείς γονείς, τον Πλουτίνο και την Αγάθη. Τα περί της ζωής και της δράσεώς του τα γνωρίζουμε από τον βίο που συνέταξε ο μαθητής και διάδοχός του στη μονή του, Θεοφάνης, συμπληρωματικά […]
Toυ Παναγιώτη Γέροντα* Σκοπός του παρόντος πονήματος είναι η εξέταση της εικόνας της οθωμανικής Ανατολής μέσα από την δειγματοληπτική θεώρηση απόψεων Ευρωπαίων περιηγητών, κυρίως Βρετανών, στα τέλη του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα κάτω από το πρίσμα της μέτρησης του Χρόνου. Σκοπός είναι δηλαδή να καταδειχθούν κάποιες απόψεις περιηγητών για τον οθωμανικό τρόπο […]
Του Σωτηρη Σκουλουδη Με μια τεράστια έκπληξη βρέθηκε ο υποψήφιος διδάκτωρ του Ευρωπαϊκού Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας και Κατάρτισης, Σταύρος Μαυρογένης, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στα νησιά Μπαρμπάντος της Καραϊβικής, ερευνώντας το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.
Τρία χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του Μεσολογγίου από τους Κιουταχή και Ομέρ Βρυώνη, ο Σουλτάνος επανήλθε με νέο σχέδιο. Ανέθεσε και πάλι στον νικητή της Μάχης του Πέτα, Κιουταχή, να καταλάβει την πόλη, συνδυάζοντας αυτή τη φορά την επιχείρηση με την εκστρατεία του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Με μια πανίσχυρη στρατιά 20.000 ανδρών, ο Κιουταχής ξεκίνησε από τα […]
Του: Βαγγέλη Στεργιόπουλου Στο ερώτημα που διαβάζετε ανωτέρω είναι, εκ προοιμίου, εξαιρετικά δυσχερές να δοθεί μια απάντηση ολοκληρωμένη, πολλώ δε μάλλον στον ούτως ή άλλως περιορισμένο χώρο που προσφέρει ένα άρθρο το οποίο προορίζεται για δημοσίευση σε μια διαδικτυακή πύλη.
Η ιστορική αφετηρία της Άρτας χάνεται στα βάθη των αιώνων. Απ’ τα ομηρικά ακόμη χρόνια ο τόπος αυτός κατοικούνταν στα πεδινά από Δρύοπες και στα ορεινά απ’ τους τραχείς Αθαμάνες. Στη θέση της σημερινής κάτω πόλης υπήρχε συνοικισμός με το όνομα Αμβρακία. Μετά το συστηματικό αποικισμό που έκαναν οι Κορίνθιοι στην Αμβρακία το 625 π.Χ., […]
Του Γιώργου Καραμπελιά* Στη μακρά περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι Έλληνες δεν έπαψαν ποτέ να αντιστέκονται και να οραματίζονται την απελευθέρωσή τους από τους Οθωμανούς. Τωόντι, αμέσως μετά την Άλωση, αρχίζει και η αντίσταση εναντίον των Οθωμανών, σε επιμαχία με τους Ενετούς ή τους Ισπανούς, μέχρι τον 17ο αιώνα, και εν συνεχεία τους Ρώσους. Από τον Κροκόνδειλο […]
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης αποτέλεσε αναμφίβολα μια απο τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Επανάστασης του 1821. Ο Καραϊσκάκης ήταν νόθο παιδί. Για το λόγο αυτό πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια καθώς ζούσε μόνος, χωρίς τους γονείς του. Ως προσωπικότητα ήταν φιλόνικος, βλάσφημος και βωμολόχος, χαρακτηριστικά που απέκτησε από αυτά τα δύσκολα παιδικά του χρόνια. Από την παιδική […]
Η κυπριακή συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 παραμένει ένα από τα σχετικά άγνωστα κεφάλαια της νεότερης κυπριακής ιστορίας για το ευρύ κοινό. Λείπει, ακόμη, μια συστηματική εργασία που θα εντοπίσει και θα αξιοποιήσει τον όγκο των διάσπαρτων αρχειακών πηγών, ώστε να φωτιστούν πλήρως όλες οι πτυχές του ζητήματος.
Η Φιλική Εταιρεία ήταν μια κρυφή συνωμοτική ομάδα. Ως τέτοια, λοιπόν, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιεί τους κλασικούς τρόπους επικοινωνίας μεταξύ των μελών της. Ο κίνδυνος να αποκαλυφθούν στους Τούρκους ήταν μεγάλος.
