Του David Whineray Θα μπορούσε να βοηθήσει ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας (ESC) να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα θέματα αναφορικά με την έλλειψη πολιτικής βούλησης και στρατιωτικής ικανότητας της Ευρώπης; Ποιες χώρες θα παρευρισκόταν σε ένα τέτοιο συμβούλιο και πώς θα σχετιζόταν με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Συμφωνούν οι Ευρωπαίοι στο ποιες βασικές απειλές αντιμετωπίζουν;
Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη* Είναι αναμφισβήτητη η διαπίστωση ότι η τουρκική προκλητικότητα κατά της χώρας μας -και όχι μόνο- εντείνεται ποσοτικά και ποιοτικά την τελευταία τριετία. Αιτίες πολλές, με διαφορετική ενίοτε ιεράρχηση αλλά και διαφορετικές εκτιμήσεις ως προς τις πραγματικές επιδιώξεις, δυνατότητες και πιθανές ενέργειες της Άγκυρας. Αντίστοιχα και μια ποικιλία διαφορετικών ημέτερων τρόπων αντίδρασης.
Του Χρήστου Σιαΐνη Τι κοινά μπορούν να έχουν η «τελευταία δικτατορία της Ευρώπης» με το οθωμανικό σουλτανάτο του πολυχρονεμένου χαλίφη/προέδρου Ερντογάν; Η απάντηση είναι απλή: Καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών.
ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ BULLYING ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ ΘΑ ΔΙΑΒΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΙΣΧΥ ΤΗΣ Των Henry Farrell και Abraham Newman* Ο ιστοριογράφος της πτώσης της Αθήνας έδωσε το όνομά του στην «παγίδα του Θουκυδίδη», δηλαδή την ιδέα ότι ο πόλεμος είναι πιθανός όταν μια ανερχόμενη δύναμη αντιμετωπίζει μια καθιερωμένη. Αλλά η πραγματική παγίδα του Θουκυδίδη που αντιμετωπίζει η […]
Του Νίκου Γκίκα Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της τεχνολογίας το Φορντικό μοντέλο της μαζικής παραγωγής, των αποθεμάτων και της μαζικής κατανάλωσης δεν λειτουργεί πλέον. Από το «βγάλτο θα καταναλωθεί«, οδηγηθήκαμε στην ανάγκη για διαφορετικά προϊόντα και από εκεί στην απόλυτη εξατομίκευση. Στη σύνδεση του φυσικού με το ψηφιακό.
Του Doug Bandow* Τον Ιανουάριο του 1968, η άνοιξη ήρθε πρόωρα. Στις 5 Ιανουαρίου, ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ εξελέγη Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας. Μετά από δύο δεκαετίες ανελέητης κομμουνιστικής κυριαρχίας, άνθισαν οι ελπίδες της αλλαγής.
Του Κωνσταντίνου Μαργαρίτη Η συναίνεση στον πολιτικό μας στίβο έγινε για μια ακόμη φορά πράξη, με την πανηγυρική εκλογή της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, στο αξίωμα της Προέδρου της Δημοκρατίας.
Του Gary M. Galles* Οι Αμερικανοί θυμόμαστε τον Βενιαμίν Φραγκλίνο ως έναν από τους ιδρυτές της χώρας μας. Κι αυτό είναι αρμόζον καθώς δεν ήταν απλώς ο διασημότερος πολίτης κατά τη γέννηση της χώρας μας, αλλά και διαδραμάτισε έναν τόσο κεντρικό ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία ώστε να ονομαστεί “Ο πρώτος Αμερικανός”.
ΜΗΝ ΕΚΛΑΒΕΤΕ ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ ΤΗ ΜΟΜΦΗ ΩΣ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΓΚΡΕΣΟΥ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΡΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ Των Sarah Binder, James Goldgeier και Elizabeth N. Saunders* Μην ξεγελιέστε από την ξαφνική εστίαση του Κογκρέσου στην εξωτερική πολιτική. Το Κογκρέσο παραμένει σε αδύναμη θέση να περιορίσει τον πρόεδρο στο εξωτερικό.
Του Sinan Ulgen Διώρυγα της Κωνσταντινούπολης και Ερντογάν: Μπορεί ένα νέο έργο υποδομής να διαμορφώσει το μέλλον της τουρκικής πολιτικής σκηνής; Αυτό είναι ένα από τα ερωτήματα γύρω από τη Διώρυγα της Κωνσταντινούπολης (Canal Istanbul), το σχέδιο για τη σύνδεση της Θάλασσας του Μαρμαρά και της Μαύρης Θάλασσας, με παράκαμψη των Στενών του Βοσπόρου.
Toυ Πέτρου Ούτση Eχουμε σταματήσει να αναπαράγουμε την Γενί Σαφάκ εδώ και πάρα πολύ καιρό. Σκεφτόμαστε και πολύ σοβαρά να σταματήσουμε να αναπαράγουμε και τα μηνύματα του Τούρκου Προέδρου που απευθύνονται ουσιαστικά στους Τούρκους πολίτες.
Toυ Αγγελου Συρίγου* Η κατανόηση του τρόπου σκέψεως του αντιπάλου είναι απαραίτητη διαδικασία για να τον αντιμετωπίσουμε σωστά. Δεν πρέπει να οδηγεί, όμως, στο να προσαρμοστούμε στις αντιλήψεις, να «μπούμε στα παπούτσια του».
Του Γιάννη Κ. Τρουπή Δε χρειάζεται κάποιος να είναι βαθύς γνώστης των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής για να αντιληφθεί ότι η σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με την Ανγκελα Μέρκελ δεν περνά και την καλύτερη φάση της.
Του Τάσου Ευαγγελίου Τα πνευματικά δικαιώματα στον τόπο απηχούν με τον καλύτερο ίσως τρόπο την ελληνική νοοτροπία. Αυτοί που βγαίνουν μπροστά για να τα επικαλεστούν, όχι απλώς είναι ξένοι σε κάθε πνεύμα νηφαλιότητας, αλλά με τις κραυγές τους ζημιώνουν εν τέλει τους ίδιους τους δημιουργούς. Ας δούμε, λοιπόν, τα πράγματα με νηφαλιότητα και, κυρίως, με […]
Του Δημήτρη Τζελέπη Η προεδρολογία τελείωσε. Habemus πρόεδρο. Η «μαία του τοκετού της προεδρολογίας αναφώνησε ότι είναι Κορίτσι». Μία γυναίκα για το ανώτατο αξίωμα της χώρας, από την κορυφή του ακυρωτικού δικαστηρίου στην προεδρία της Ελλάδας.
Μπορεί ο Γερμανός ΥΠΕΞ να ερωτήθηκε ξανά για τον λόγο που αποκλείστηκε η Ελλάδα, από τη Διάσκεψη του Βερολίνου και η απάντησή του να ήταν για όσους γνωρίζουν καλύτερα το «παιχνίδι» αστεία, ωστόσο, είναι εμφανές πως πρόκειται για σκανδαλώδη αποκλεισμό, τον οποίο ξεκάθαρα επέβαλε ο Ερντογάν και αποδέχτηκε η Μέρκελ.
