Το χρέος των ΗΠΑ γιγαντώνεται και τα 40 τρισεκατομμύρια που χρωστούν θα επιβαρύνουν την τσέπη των φορολογουμένων της Ευρώπης, με την ΕΕ να καλείται να καλύψει ένα μέρος της αμερικανικής πολιτικής.

Σύμφωνα με το Politico, όσο οι ΗΠΑ αναγκάζονται να προσφέρουν υψηλότερες αποδόσεις για να προσελκύσουν επενδυτικά κεφάλαια, τόσο περισσότερο αυξάνεται η πίεση και στις υπόλοιπες αγορές κρατικού χρέους. Εξάλλου, οι πόλεμοι, η δημογραφική γήρανση, οι αυξανόμενες αμυντικές δαπάνες και οι τεράστιες επενδύσεις των αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών στην τεχνητή νοημοσύνη δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η ζήτηση για χρήμα αυξάνεται ταχύτερα.

Το αποτέλεσμα είναι υψηλότερες αποδόσεις στα ομόλογα και ακριβότερος δανεισμός. Οι αγορές, λοιπόν, έχουν ήδη αρχίσει να αποτιμούν αυτόν τον νέο κίνδυνο, με τις αποδόσεις κρατικών τίτλων στις δύο πλευρές του Ατλαντικού να κινούνται έντονα ανοδικά.

Και στην Ευρώπη η πίεση είναι ήδη εμφανής. Η απόδοση του 10ετούς γερμανικού ομολόγου, που αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς για την Ευρωζώνη, έφτασε πρόσφατα στο υψηλότερο επίπεδο από το 2011.

Την ίδια στιγμή, η απόδοση του 30ετούς αμερικανικού κρατικού ομολόγου σκαρφάλωσε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 19 ετών, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τον πήχη για το παγκόσμιο κόστος χρήματος.

Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η εξέλιξη μεταφράζεται σε αυξημένο κόστος εξυπηρέτησης και αναχρηματοδότησης των ήδη υψηλών χρεών τους, τη στιγμή που το δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης αυξήθηκε από περίπου 66% του ΑΕΠ το 2007 σε σχεδόν 88%, μετά από διαδοχικές κρίσεις, από τη χρηματοπιστωτική κατάρρευση του 2008 έως την πανδημία και τις γεωπολιτικές αναταράξεις των τελευταίων ετών.

Ο Ντέιβιντ Ρις της Schroders αναλύοντας την κατάσταση, είπε ότι θεωρεί πιθανές ακόμη δύο αυξήσεις επιτοκίων κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες έως το τέλος του έτους, εξέλιξη που θα διατηρούσε το κόστος χρηματοδότησης σε υψηλά επίπεδα.

Εντούτοις, παρά την επιδείνωση των συνθηκών, το βασικό σενάριο δεν προβλέπει επανάληψη της ευρωπαϊκής κρίσης κρατικού χρέους της προηγούμενης δεκαετίας. Το συνολικό δημοσιονομικό έλλειμμα της Ευρωζώνης παραμένει περίπου στο μισό του αντίστοιχου αμερικανικού, ενώ η ΕΕ και η ΕΚΤ έχουν δημιουργήσει περισσότερους μηχανισμούς προστασίας και διαχείρισης κρίσεων σε σχέση με το 2010.

Παράλληλα, οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης του Φρίντριχ Μερτς στη Γερμανία θα μπορούσαν να στηρίξουν μεσοπρόθεσμα την ανάπτυξη τόσο της γερμανικής όσο και της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Ωστόσο, η ζώνη ασφαλείας έχει περιοριστεί. Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προειδοποιεί ότι υπάρχει μια ευρεία περιοχή όπου μια κρίση μπορεί να εκδηλωθεί ή να αποφευχθεί ανάλογα με τη διάθεση των επενδυτών. Για τη Γαλλία, θεωρεί μάλιστα πιθανό ότι αυτή η «ζώνη κινδύνου» έχει ήδη αρχίσει.

Σε μια παγκόσμια αγορά, λοιπόν, όπου οι ΗΠΑ δανείζονται τεράστια ποσά, οι τεχνολογικοί κολοσσοί επενδύουν δισεκατομμύρια στην τεχνητή νοημοσύνη και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αυξάνουν τις αμυντικές τους δαπάνες, ο ανταγωνισμός για κεφάλαια γίνεται εντονότερος. Όσο περισσότερο χρήμα απορροφά η αμερικανική αγορά χρέους, τόσο πιο υψηλή απόδοση απαιτούν οι επενδυτές και από τους υπόλοιπους δανειολήπτες.

Πηγή: Νewsbeast.gr

Share on Facebook

Tweet