Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΩΝ

“Πέρα από το κεντρικό μήνυμα του συλλαλητηρίου που ήταν η διαφύλαξη της ελληνικότητας του ονόματος, ίσως να αποτελέσει και την αρχή για την Υπέρβαση”

Του Παναγιώτη Αλιμήση*

Εκατοντάδες χιλιάδες, και όχι… 140.000 χιλιάδες όπως ήθελαν μερικά συστημικά ΜΜΕ, συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα για να βροντοφωνάξουν το αυτονόητο. Η Μακεδονία είναι ελληνική. Όχι όμως μόνο γεωγραφικά αλλά και πολιτισμικά, παρόλο που υπήρξαν αναμφισβήτητα πληθυσμιακές μεταβολές μέσα τους αιώνες. Δεν πρόκειται για ένα απλό εθνικιστικό σύνθημα, αλλά για την πραγματικότητα που αποδεικνύεται μέσα από την επιστημονική μελέτη της ιστορίας. Δεκαετίες τώρα η Δεξιά και η Αριστερά στην εξουσιαστική τους μορφή, ξεπούλησαν τη χώρα και την ιστορία της στο όνομα ενός παρασιτικού εκσυγχρονισμού. Γιαυτό και τα μεγάλα συλλαλητήρια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης ίσως σηματοδοτήσουν την απαρχή μιας νέας ιστορικής περιόδου. Ο λαός μας, καθημαγμένος από τα μνημόνια και την διεθνή απαξίωση, απέδειξε ότι είναι αποφασισμένος να εγκαινιάσει ενωμένος μια νέα ιστορική πορεία.

Βέβαια, για τους ταγούς της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποίησης όλα αυτά ακούγονται ως… συντηρητικά.

Πριν και μετά τα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και του Συντάγματος, οι «γνωστοί άγνωστοι » του δημόσιου λόγου, αυτοί που εξέθρεψαν με τις ιδεοληψίες και αποφάσεις τους το νέο-φασιστικό φαινόμενο, έδειξαν την απέχθειά τους για τους «ακραίους εθνικιστές», χαρακτηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο στα παράθυρα και το facebook το ετερόκλητο πλήθος των διαδηλωτών. Τύποι και τύπισσες με θητεία στη Μύκονο παρέα με κάνναβη, εκπρόσωποι φυλλάδων που ούτε για χαρτί υγείας δεν κάνουν, συλλογικότητες αγνώστου προέλευσης με σύνθημα «έλληνας καταντάς» καθώς και δήθεν προοδευτικοί που επικαλούνταν την… ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, έχυσαν το ανθελληνικό τους δηλητήριο προσπαθώντας να πολώσουν την κοινωνία. Απομονώνοντας τα ακραία φασιστικά στοιχεία που πάντα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε μεγάλες συγκεντρώσεις, -πόσο μάλλον σε ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο για εθνικό θέμα- θέλησαν να δώσουν την εντύπωση πως η κινητήρια δύναμη πίσω από την λαϊκή φωνή ήταν οι εθνικιστές!

Μάλιστα δεν ήταν λίγοι εκείνοι που μέσα στην ενθοαποδομιτική τους λογική, τόλμησαν να πιάσουν στο στόμα τους τον Μίκη Θεοδωράκη με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, ενώ δεν δίστασαν να ρίξουν μπογιά στο σπίτι του! Σε ποιον; Στον Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος αντιπροσωπεύει την παλιά λαϊκή, δημοκρατική, αυθεντική και πατριωτική Αριστερά των αγώνων του Άρη Βελουχιώτη και όχι τη σημερινή εθνοαποδομιτική εκδοχή της, των μνημονίων, της κοινωνικής πολτοποίησης, των βανδαλισμών, της κάνναβης, των τουρκικών σήριαλ και της γκεμπελικής προπαγάνδας.

Στο συλλαλητήριο ακούστηκε και η «Ρωμιοσύνη» του μεγάλου ποιητή μας Γιάννη Ρίτσου. Ο Ρίτσος ήταν ένας πραγματικός ανθρωπιστής με έντονο το πατριωτικό του αίσθημα, παρά τους διωγμούς και τις κακουχίες που υπέστη. Σε καμία περίπτωση δεν θα συμφωνούσε με τον σημερινό εθνομηδενισμό!

Πέρα από το κεντρικό μήνυμα του συλλαλητηρίου που ήταν η διαφύλαξη της ελληνικότητας του ονόματος, ίσως να αποτελέσει και την αρχή για την Υπέρβαση. Την Υπέρβαση που καλεί ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες να συστρατευθούν για την ανασυγκρότηση αυτού του τόπου, πέρα από τα παραδοσιακά κόμματα που για 40 χρόνια έκαναν περισσότερο κακό, παρά καλό στη χώρα. Ο δρόμος της ανόρθωσης έρχεται μέσω της επαναφοράς στη ζωή μας της κοινής λογικής, του δημοκρατικού πατριωτισμού, του καλώς εννοούμενου διεθνισμού, της συλλογικότητας, του κοινοτισμού σε μια σύγχρονη μορφή και της οικολογικής συνείδησης.

Ας είναι τώρα η αρχή για την ρήξη με τον δυτικό παρασιτισμό, την ξιπασιά και το διχαστικό δίπολο μεταξύ «Αριστεράς-Δεξιάς». Μόνο έτσι θα μπορούμε στο μέλλον να συνδιαλεγόμαστε εποικοδομητικά με την ανθρωπότητα.

*Ο Παναγιώτης Αλιμήσης είναι δημοσιογράφος. Σπούδασε Σύγχρονη Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις στο πανεπιστήμιο Metropolitan του Λονδίνου