Γράφει η Μίνα Μπουλεκου∗

Φλέγεται η χώρα μας απ’ άκρη σ’ άκρη καταστρέφοντας τεράστιες δασικές εκτάσεις και περιουσίες που οι άνθρωποι κοπίασαν μια ολόκληρη ζωή για να χτίσουν. Οι στρατιωτικές μας βάσεις κινδυνεύουν έχοντας εύφλεκτα πυρομαχικά, δίνοντας έτσι τα περιθώρια σε κάθε πιθανό επιβουλέα να απειλεί τη χώρα μας.  Οι ζημιές είναι ανυπολόγιστες, τα μέτρα αντιπυρικής προστασίας είναι ανύπαρκτα.

Είναι τραγικές οι μέρες που ζούμε, ο Ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους που αφορούν την εθνική ασφάλεια της χώρας μας.

Υπάρχει άραγε σχέδιο στοχευμένων επιθέσεων;

Υπάρχει άραγε σχέδιο εμπρησμών με σκοπό να πλήξουν ανεπανόρθωτα γεωστρατηγικούς στόχους της πατρίδας μας;

Μήπως ζούμε έναν υβριδικό πόλεμο; 

Ποιος μπορεί να καθησυχάσει τον Έλληνα πολίτη με τόσα πύρινα μέτωπα;

Η έλλειψη μέσων αντιμετώπισης των φονικών πυρκαγιών που ξέσπασαν για ακόμη μια χρονιά, δείχνει την ολιγωρία και την διαχρονική έλλειψη ευθύνης των ασκούντων εξουσία. Τεράστια κονδύλια για πυροπροστασία μένουν αναξιοποίητα σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας Δημοκρατία (δείτε σχετικά παρακάτω). Δυστυχώς ζούμε έναν καθημερινό πόλεμο προγραμματικών δηλώσεων και έντονης δημαγωγίας όπου το μόνο που επιτυγχάνεται είναι να αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη στο βωμό του θεάματος και της τηλεθέασης. Τα προβλήματα είναι υπαρκτά και δεν λύνονται με επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Ας αφήσουμε τις πολιτικές χειραψίες και τις συνεργασίες ευθύνης με συμμάχους ή μη, μιας και αυτές δεν ωφελούν, και ας αναλογισθούμε σοβαρά αυτοί που μας εκπροσωπούν τι έχουν προσφέρει στην χώρα μας που διαλύεται οικονομικά καθώς το αύριο φαντάζει αβέβαιο σε μια τόσο ρευστή πραγματικότητα όπου κανείς δεν είναι σίγουρος για το αν θα επιβιώσει  ή όχι.  Είναι υποχρέωση όλων μας στο πλαίσιο του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης που πρεσβεύει ο κάθε πολιτισμένος άνθρωπος, να σταθούμε με σοβαρότητα και κοινωνική ευθύνη, δείχνοντας σύνεση γιατί αυτά που μένουν είναι τα έργα και είναι αυτά που καθορίζουν την βιωσιμότητα μας.

Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη, ας αναλογισθούμε όλοι τις ευθύνες μας καθώς τα περιθώρια να σωθούμε στενεύουν επικίνδυνα και η διάσωση μας βρίσκεται  στο «Κρεββάτι του Προκρούστη»!!! Το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» παραμένει δυστυχώς βαθύ κράτος με αναποτελεσματικούς μηχανισμούς που αφήνουν τους πολίτες έρμαια των φυσικών καταστροφών. Η χώρα δέχεται ασύμμετρες απειλές και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για το χειρότερο. Η κυβέρνηση οφείλει να σταθεί δίπλα στους δοκιμαζόμενους πολίτες και να βάλει ένα σχέδιο για την αναδιάρθρωση του κράτους αν θέλουμε να λεγόμαστε Ευρωπαϊκό κράτος και όχι τριτοκοσμική χώρα!

Πηγή: Ινστιτούτο ΕΝΑ – Παρατηρητήριο Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας  “ΕΛΛΑΔΑ 2.0”  & ΕΣΠΑ 20021-2027

∗ H Μίνα Μπουλέκου είναι  Συγγραφέας και Αρθρογράφος, Μέλος του Ελληνικού Τμήματος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Share on Facebook

Tweet