Γραφουν οι Gallia Lindenstrauss και Remi Daniel*
Ο Gantz πρώτα ακύρωσε το ταξίδι του στην Ελλάδα και μετά πήγε στην Τουρκία
Η επίσκεψη του υπουργού Άμυνας του Ισραήλ, Benny Gantz, στην Τουρκία και οι συναντήσεις του με τον ομόλογο του, υπουργό Άμυνας Hulusi Akar, και η μέχρι πρότινος απογραμμάτιστη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, είναι μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη.
Αν και υπήρξε σημαντική βελτίωση στις σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας τον περασμένο χρόνο, αναμενόταν ότι και οι δύο χώρες θα ήταν επιφυλακτικές αναφορικά με την ανανέωση των σχέσεων ασφαλείας, δεδομένου ότι στην τελευταία δεκαετία έχουν δει λιγότερα κοινά συμφέροντα στον τομέα της ασφάλειας από ό,τι στη δεκαετία του 1990.
Επιπλέον, η κρίση στις σχέσεις, ιδιαίτερα μετά το περιστατικό με τον στολίσκο το 2010, συνέβαλε στην αμοιβαία καχυποψία μεταξύ των δύο πλευρών.
Σε αντίθεση με άλλες προσωπικότητεσ που έχουν επισκεφθεί την Τουρκία ή συναντήθηκαν με ανώτερους Τούρκους αξιωματούχους από την αρχή της τρέχουσας ομαλοποίησης μεταξύ των δύο πλευρών, ο Gantz είναι μια προσωπικότητα που ταυτίζεται σαφώς με τις IDF, εξαιτίας τόσο των τωρινών όσο και των προηγουμένων θέσεων του.
Υπηρέτησε μάλιστα ως Αρχηγός του Επιτελείου Στρατού σε μια περίοδο που η Τουρκία και ο ηγέτης της επιτέθηκαν σφόδρα στην ισραηλινή στρατιωτική δραστηριότητα.
Από αυτή τη σκοπιά, η συνάντηση Gantz-Ερντογάν σηματοδοτεί μια αμοιβαία κατανόηση των πλεονεκτημάτων της ομαλοποίησης και την προθυμία και των δύο πλευρών να δείξουν ευελιξία προκειμένου να την προάγουν.
Πιθανώς, ένας από τους λόγους για το ανανεωμένο ενδιαφέρον και των δύο πλευρών για συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας, είναι ο φόβος της αύξησης της ιρανικής επιρροής τόσο στο Βόρειο Ιράκ όσο και στη ΒΑ Σύρια, μαζί με την τουρκική και ισραηλινή υποστήριξη για το Αζερμπαϊτζάν -συνεργασία που θεωρείται απειλητική στα μάτια της Τεχεράνης.
Όλα τα χρόνια της κρίσης στις σχέσεις με την Τουρκία, το Ισραήλ εργάστηκε για να αναπτύξει τις σχέσεις του με την Ελλάδα και την Κύπρο, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της ασφάλειας.
Από αυτή την άποψη, το γεγονός ότι ο Gantz ακύρωσε το ταξίδι του στην Ελλάδα πριν από λίγες ημέρες προκειμένου να συμμετάσχει στην τελετή έναρξης της σχολής διεθνών πτήσεων στη χώρα, η οποία θα λειτουργεί στο Ελμπίτ, αποκλίνει από την προηγούμενη ισραηλινή συμπεριφορά.
Είναι πιθανό ωστόσο οι αλλαγές στο πρόγραμμα να μπορούν να εξηγηθούν από τους περιορισμούς που προκύπτουν από τις επικείμενες εκλογές στο Ισραήλ.
Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ:
* Η Δρ Gallia Lindenstrauss είναι Ανώτερη Ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας και ειδικεύεται στην τουρκική εξωτερική πολιτική. Τα πρόσθετα ερευνητικά της ενδιαφέροντα είναι οι εθνοτικές συγκρούσεις, η εξωτερική πολιτική του Αζερμπαϊτζάν, το Κυπριακό και οι Κούρδοι. Έχει γράψει εκτενώς για αυτά τα θέματα και τα σχόλια και τα σχόλιά της έχουν εμφανιστεί σε όλα τα μεγάλα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, καθώς και σε διεθνή μέσα όπως το National Interest , Hurriyet Daily News , Turkey Analyst και Insight Turkey. Η Δρ Lindenstrauss ολοκλήρωσε το διδακτορικό της. στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Εβραϊκού Πανεπιστημίου. Παλαιότερα δίδαξε στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και στο Διεπιστημονικό Κέντρο, Herzliya, και ήταν μεταδιδακτορική υπότροφος στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων Leonard Davis στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο και επισκέπτρια συνεργάτης στο Κέντρο Δικομματικής Πολιτικής.
*Ο Remi Daniel είναι Ερευνητικός Συνεργάτης Neubauer στο INSS και υποψήφιος διδάκτορας στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Η διδακτορική του διατριβή πραγματεύεται τις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ κατά την Τουρκική ‘Δεύτερη Δημοκρατία’ (1960-1980). Πέρα από την ανάλυση των γεγονότων που διαμόρφωσαν τους διμερείς δεσμούς κατά τη διάρκεια της περιόδου, χρησιμοποιεί τη μελέτη τους για να αξιολογήσει θεωρίες που συνδέουν την εσωτερική και την εξωτερική πολιτική και ιδιαίτερα τον αντίκτυπο του εκδημοκρατισμού στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων εξωτερικής πολιτικής. Πριν ενταχθεί στο INSS εργάστηκε ως ασκούμενος στο Ινστιτούτο Εβραϊκής Πολιτικής για τους Εβραίους (JPPI) και ήταν βοηθός ερευνητής στο Ισραηλινό Κέντρο Έρευνας Τρίτου Τομέα στο Πανεπιστήμιο Ben Gurion του Negev. Στο INSS, η εστίασή του είναι στην τουρκική εξωτερική πολιτική. Πρόσθετοι τομείς ενδιαφέροντος είναι: η ευρωπαϊκή πολιτική, Η πολιτική του Καναδά και του Κεμπέκ, η πολιτική της Νότιας Αφρικής, οι εθνικιστικές ιδεολογίες και οι πολιτικές τους συνέπειες. Είναι κάτοχος πτυχίου και μεταπτυχιακού τίτλου στην Ιστορία (με Ανώτατες τιμητικές διακρίσεις) από το Πανεπιστήμιο Paris I Panthéon Sorbonne και από την Ecole Normale Supérieure (Παρίσι).
(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)
Πηγή: Infognomonpolitics.gr
















Leave a comment