ΑΓΙΟ ΜΥΡΟ: ΙΑΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ

Μεγάλη Δευτέρα πρωί στο προαύλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου πλήθος κόσμου είναι συγκεντρωμένο στον χώρο, όπου λίγα λεπτά αργότερα εμφανίζεται ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Βαρθολομαίος, για να μεταβεί στο ειδικό κουβούκλιο όπου οι δέμα μυρεψοί τον περιμένουν για την έναρξη της τελετής παρασκευής του Αγίου Μύρου.

Ο επί 30 χρόνια προκαθήμενος των απανταχού Ορθοδόξων, ευλογεί τους ειδικούς λέβητες, ρίχνοντας μέσα σε αυτούς – σχηματίζοντας τον σταυρό – ορισμένα από τα συστατικά. Θα αναγνώσει το Ευαγγέλιο, ευχές και θα ανάψει τη φωτιά κάτω από τους λέβητες. Το πρώτο βήμα για την παρασκευή του Αγίου Μύρου, έχει γίνει.

Συνταγή «χαμένη» στους αιώνες

Η παρασκευή του Αγίου Μύρου, όπως και τα συστατικά που το αποτελούν χάνονται στα βάθη των αιώνων. Σύμφωνα με την ιερή παράδοση αλλά και διάφορες καταγραφές, έως τον 8ο αιώνα το δικαίωμα παρασκευής είχαν όλοι οι επίσκοποι, στη συνέχει αυτό το απέκτησαν μόνο οι Πατριάρχες και τέλος αποκλειστικά και μόνο ο εκάστοτε Οικουμενικός Πατριάρχης.

Η πρώτη αναφορά στη δημιουργία μύρου εντοπίζεται στο βιβλίο της Εξόδου, όπου υπάρχει η εξής περιγραφή του Μωυσή: «καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· καὶ σὺ λάβε ἡδύσματα, τὸ ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς πεντακοσίους σίκλους καὶ κινναμώμου εὐώδους τὸ ἥμισυ τούτου διακοσίους πεντήκοντα καὶ καλάμου εὐώδους διακοσίους πεντήκοντα καὶ ἴρεως πεντακοσίους σίκλους τοῦ ἁγίου καὶ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν εἲν καὶ ποιήσεις αὐτὸ ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον, μύρον μυρεψικὸν τέχνῃ μυρεψοῦ· ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον ἔσται».

Σε βερβερινό κώδικα υπάρχει η πρώτη «συνταγή» για το Άγιο Μύρο, η οποία περιλαμβάνει 15 συστατικά. Ωστόσο αυτά αυξομειώνονται από τους μυρεψούς, δηλαδή τους ειδικούς που παρασκευάζουν το μύρο. Από το 1951 – επί πατριαρχίας Αθηναγόρα – έως και σήμερα τα υλικά είναι 57 εκ των οποίων τα δύο είναι δυσεύρετα σε βαθμό που ορισμένες φορές δεν έχουν χρησιμοποιηθεί.

Η έψηση του Αγίου Μύρου

Για την παρασκευή του Αγίου Μύρου τίποτα δεν έχει αφεθεί στην τύχη του, αφού ακόμη και τα υλικά με τα οποία συντηρείται η φωτιά στη βάση των καζανιών προέρχονται από παλιά ιερατικά βιβλία που έχουν καταστραφεί, αλλά και κομμάτια ξύλινων επίπλων από τον πάνσεπτο πατριαρχικό ναού του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.

Τη φωτιά ανάβει ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της έψησης του Αγίου Μύρου αρχιερείς και ιερείς διαβάζουν εδάφια από το Ευαγγέλιο αλλά και ευχές εντός του ειδικού κουβουκλίου.

Για δύο 24ωρα από τη Μεγάλη Δευτέρα ως και τη Μεγάλη Τρίτη τα υλικά του Αγίου Μύρου προστίθενται σταδιακά στα καζάνια ενώ την επομένη (Μ. Τετάρτη) γίνεται η διήθηση (φιλτράρισμα) και η μετάγγιση σε ειδικά αργυρά αγγεία. Τη Μεγάλη Πέμπτη αρχιερείς με επικεφαλής τον Οικουμενικό Πατριάρχη, σχηματίζουν πομπή με την οποία μεταφέρουν τα αγγεία στον πατριαρχικό ναό, όπου γίνεται ο καθαγιασμός του Αγίου Μύρου.

Στη συνέχεια τα αγγεία μεταφέρονται στο μυροφυλάκιο. Από εκεί εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Εκκλησιών παραλαμβάνουν συγκεκριμένες ποσότητες για τις ανάγκες των ιερών ναών ανά τον κόσμο.

Η χρήση του Αγίου Μύρου

Η βασικότερη χρήση του Αγίου Μύρου είναι εκείνη στο μυστήριο του Βαπτίσματος, όπου ο ιερέας χρίει το νεοφώτιστο βρέφος ως ένδειξη της μετάδοσης των δωρεών του Αγίου Πνεύματος. Επίσης χρησιμοποιείται για την αποδοχή στην Ορθοδοξία ετερόδοξων, για τον καθαγιασμό της Αγίας Τράπεζας στα εγκαίνια ναών, την καθιέρωση ιερών αντικειμένων και εικόνων καθώς και για την ανακομιδή ιερών λειψάνων.

Πηγή: Vradini.gr