ΔΕΙΛΟΙ, ΜΟΙΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΒΟΥΛΟΙ …

Γράφει ο Μιχάλης Ψύλος*

Η ρωσική κρατική εταιρεία Gazprom προειδοποιεί τους Ευρωπαίους πελάτες της για απότομη και δραματική αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου το χειμώνα. Θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά 60%, πάνω από 4.000 δολάρια τα 1.000 κυβικά μέτρα.

Ο λόγος; Σύμφωνα με την Gasprom, η παραγωγή φυσικού αερίου και οι εξαγωγές συρρικνώνονται συνεχώς λόγω των κυρώσεων της Δύσης για τον πόλεμο της Ουκρανίας.

Συνολικά, οι εξαγωγές φυσικού αερίου της Gazprom μειώθηκαν κατά 36,2% στα 78,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 15 Αυγούστου. Την ίδια στιγμή, η παραγωγή μειώθηκε κατά 13,2% στα 274,8 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα,όπως ανέφερε η εταιρεία. Μόνο τον Αύγουστο, η παραγωγή έχει μειωθεί κατά 32,2% μέχρι στιγμής, μετά από 35,8% τον Ιούλιο,όπως δήλωσε ο οικονομολόγος Γεβγένι Σουβόρωφ της CentroCreditBank.

Οι τιμές χονδρικής του φυσικού αερίου αφού έφτασαν το υψηλό ρεκόρ των 335 ευρώ ανά μεγαβατώρα (MWh) την άνοιξη, υποχώρησαν έκτοτε στα 226 ευρώ, κατά μέσο όρο. Για την ιστορία, ένα χρόνο πριν, ήταν γύρω στα 46 ευρώ ανά MWh.

Σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, νοικοκυριά και επιχειρήσεις στενάζουν από τις υψηλές τιμές της ενέργειας.Το φθινόπωρο, ο μέσος πληθωρισμός στην Ευρωζώνη θα θυμίζει …Ελλάδα, αφού αναμένεται να να είναι διψήφιος.

Οι οικονομικές επιπτώσεις των κυρώσεων κατά της Μόσχας έχουν μετατραπεί σε μπούμερανγκ για τις οικονομίες της Γηραιάς ηπείρου. Οι περισσότερες κυβερνήσεις αναγκάζονται να τονίζουν την ανάγκη για αντίμετρα, ώστε να απαλύνουν κάπως το καταστροφικό φαινόμενο.

Οι σκελετοί στο ντουλάπι

Οι σκελετοί στο ντουλάπι της ΕΕ άρχισαν να γίνονται όλο και πιο ορατοί. Ιδιαίτερα στη Γερμανία-την ατμομηχανή της Ευρώπης.

Ο άξονας με τη Μόσχα, που ήταν από την εποχή του Μπίσμαρκ το έμβλημα της τευτονικής «Ostpolitik» και πυλώνας της αυτονομίας του Βερολίνου από την Ουάσιγκτον, θεωρείται πλέον η χειρότερη κληρονομιά της εποχής Μέρκελ. Η καγκελάριος κατηγορείται ότι παρέδωσε τη Γερμανία (και επομένως την Ευρώπη) στην ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία. Με τον πρώην καγκελάριο Σρέντερ να εκπροσωπεί το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα αυτής της συγχώνευσης συμφερόντων μεταξύ Μόσχας και Βερολίνου.

Η βεβιασμένη απομάκρυνση από την ενεργειακή εξάρτηση από το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε απλά την αδυναμία και τη μυωπία των ευρωπαϊκών χωρών που με τα χρόνια δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν δίκτυα ικανά να ενισχύσουν την ενεργειακή αυτονομία της ΕΕ, προβλέπουν την πιθανότητα αποκλεισμού από διεθνείς προμηθευτές.

Αυτοί οι κίνδυνοι δεν είναι κατεξοχήν γερμανικό ζήτημα, αλλά θέμα που απασχολεί ολόκληρη την Ευρώπη. Γιατί ό,τι γίνεται στο Βερολίνο, που εξακολουθεί να εκπροσωπεί την κύρια οικονομία της ηπείρου, έχει σημαντικό αντίκτυπο στις τύχες όλων των χωρών που συνδέονται με την οικονομία του. Και είναι σαφές ότι το να επηρεάζεις την οικονομική μοίρα, μεταφράζεται άμεσα σε επηρεασμό του πολιτικού πεπρωμένου των υπολοίπων 26 χωρών της ΕΕ.

Τα τύμπανα των ΗΠΑ

Η Ευρώπη αναδύεται δυστυχώς από αυτόν τον πόλεμο στην Ουκρανία ως ένα μεγάλο πολιτικό και οικονομικό θύμα. Οποιοσδήποτε διάλογος για τη στρατηγική αυτονομία και την κοινή άμυνα έχει εγκαταλειφθεί μπροστά σε μια Ατλαντική Συμμαχία που κατευθύνει όλα τα στρατηγικά ζητήματα. Και με τις Ηνωμένες Πολιτείες να χτυπούν τα τύμπανα και η Ευρώπη να χορεύει στο ρυθμό που υπαγορεύει η άλλη ακτή του Ατλαντικού.

Ο περιβόητος Γαλλογερμανικός άξονας- ακρογωνιαίος λίθος της ΕΕ επί δεκάδες χρόνια, αποδείχθηκε ανύπαρκτος σε ότι αφορά την ανάγκης για μια ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία ή για διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για την αποφυγή του πολέμου ή των πιο καταστροφικών συνεπειών του. Και η μιλιταριστική στροφή στη Γερμανία και την υπόλοιπη ΕΕ μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, προκαλεί απλώς περισσότερο φόβο.

Και το πιο ειρωνικό : Η διπλωματία -ιδιαίτερα για μια πιθανή μεσολάβηση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας- έχει αποκλειστεί εντελώς από τους διαδρόμους των κύριων ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Έχει αφεθεί μάλιστα σε τρίτες χώρες, πρωτίστως στην Τουρκία του Ερντογάν, να μεσολαβεί για την εξεύρεση λύσης. Είναι δυνατόν να είναι αυτό σήμερα το Ευρωπαϊκό όραμα; Ηγέτες «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,να περιμένουν, ίσως, κάποιο θάμα», που έλεγε και ο Βάρναλης…

*Ο Μιχάλης Ψύλος είναι δηµοσιογράφος. Γεννήθηκε το 1960 στην Αθήνα και σπούδασε Γεωλογία στο Πανεπιστήµιο Πατρών. Ξεκίνησε την επαγγελµατική του σταδιοδροµία στη δηµοσιογραφία το 1982 στον Ριζοσπάστη και στη συνέχεια εργάστηκε στις εφηµερίδες Πρώτη, Νέα, Βραδυνή, Ισοτιµία, Ποντίκι, Πριν, στην Εφηµερίδα των Συντακτών και στη ?ηµοκρατία. Εργάστηκε, επίσης, στους ραδιοσταθµούς «?ίαυλος 10» των δέκα δήµων της ?υτικής Αθήνας και «Ράδιο 5» των πέντε δήµων της Β΄ Πειραιά και συνεργάστηκε µε πολλά πολιτικά περιοδικά. Από το 1991 ως το 2009 εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθµό ΑΝΤΕΝΝΑ και στο διάστηµα 2001-2009 ήταν προϊστάµενος του τµήµατος ?ιεθνών Ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθµού. Έχει πραγµατοποιήσει δεκάδες δηµοσιογραφικές αποστολές σε όλο τον κόσµο και έχει πάρει εκατοντάδες συνεντεύξεις από προσωπικότητες της διεθνούς και εσωτερικής πολιτικής σκηνής. Το 2014 κυκλοφόρησε από τον Εκδοτικό Οργανισµό Λιβάνη το πρώτο του βιβλίο µε τίτλο Από τον Ράιχενµπαχ του Όθωνα… στον Ράιχενµπαχ της Μέρκελ, µια ιστορικο-δηµοσιογραφική αναδροµή στους σχεδόν δύο αιώνες της γερµανικής παρουσίας στην Ελλάδα. Από το 1988 εργάζεται στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ). Από το 2015 έως τις 3/9/2019 διετέλεσε πρόεδρος και γενικός διευθυντής στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ως πρόεδρος και γενικός διευθυντής του ΑΠΕ-ΜΠΕ, εξελέγη και µέλος του Προεδρείου της Ένωσης των Ευρωπαϊκών Πρακτορείων Ειδήσεων (ΕΑΝΑ), από το 2017 έως τον Ιούλιο του 2019. Είναι εκλεγµένος γενικός γραµµατέας της Ένωσης των Πρακτορείων Ειδήσεων των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Το 2018 εξελέγη επίσης, για έναν χρόνο, πρόεδρος της Ένωσης των Μεσογειακών Πρακτορείων Ειδήσεων.

psilosm@naftemporiki.gr

(Το άρθρο εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη)

Πηγή: Naftemporiki.gr