Breaking News
ΤΑ «ΣΥΝΟΡΑ» ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ
ΤΖΕΦΡΙ ΠΑΊΑΤ ΣΤΟ REPOSITIONING GREECE: Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΚΟΜΒΟΣ
Η ΑΓΚΥΡΑ ΜΕ ΝΟΤΑΜ ΣΤΗΝΕΙ «ΝΟΜΙΚΑ» ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
TOYΡΚΙΚΟΙ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΙ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ
ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΥΤΟΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒREXIT
ΟΛΙΚΗ ΕΚΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
O AΡΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ» ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ «ΚΟLOTUMBA» TOY 2015: Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΧΕΙ ΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΤΟ ΜΥΑΛΟ
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΣΑΙΑ ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΤΥΠΟ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ (VIDEO)
ΟΙ ΓΥΜΝΟΙ ΚΟΥΡΟΙ , ΣΥΜΒΟΛΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΜΠΑΡΟΥΤΙ… ΜΥΡΙΖΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ, ΟΠΟΥ ΦΥΓΕΙ ΦΥΓΕΙ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ
ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΕΛ.ΑΣ: 19 ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΒREXIT, ΛΕΕΙ Ο ΜΠΑΝΟΝ
Η ΕΞΕΡΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
ΥΠΕΞ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
«ΔΩΡΟ» ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ Ο ΓΚΙΟΥΛΕΝ;
TΣΙΠΡΑΣ-ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: OI ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΕΝΟΣ…ΝΑΥΑΓΙΟΥ
ΙΣΤΟΡΙΑ
ΤΟ ΘΡΥΛΙΚΟ ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ

Του Νικολάου Ι. Καραμπέτσου∗

28η Οκτωβρίου: Μία ημέρα, που γράφτηκε στην Ιστορία για το ηρωικό «ΟΧΙ» της Ελλάδας στον Μουσολίνι.  Μία ημέρα, που άραγε η νεολαία γνωρίζει τον πραγματικό λόγο που την εορτάζουμε;

Τι έγινε την 28η Οκτωβρίου 1940;

Η ιταλική κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο, με το οποίο και «απαιτούσε» την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού Στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία της Ελλάδος.  Η απάντηση της κυβέρνησης Μεταξά στο τελεσίγραφο ήταν αρνητική.  Συνέπεια της άρνησης αυτής, ήταν η είσοδος της χώρας μας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου του 1940. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται στην Ελλάδα κάθε χρόνο, ως επίσημη Εθνική Εορτή και αργία.

Επετειακές εκδηλώσεις

Ουσιαστικά, την 28η Οκτωβρίου η Ελλάδα «γιορτάζει» την είσοδό της στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ οι περισσότερες άλλες χώρες γιορτάζουν την ημερομηνία …«λήξης» του Πολέμου. Για πρώτη φορά η Επέτειος γιορτάστηκε επίσημα το 1944, με παρέλαση ενώπιον του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Κάθε χρόνο, αυτήν την μέρα πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη στρατιωτική παρέλαση, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης, κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο απ’ τους Τούρκους και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, ενώ δημόσια και ιδιωτικά κτήρια υψώνουν τιμητικά την ελληνική Σημαία.  Ακόμα, πραγματοποιούνται επετειακές εκδηλώσεις και αφιερώματα μνήμης, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην «τραγουδίστρια της νίκης» Σοφία Βέμπο, η οποία με τα πατριωτικά της τραγούδια εμψύχωνε τότε τους στρατιώτες μας και μετέδιδε τον ενθουσιασμό της προέλασης των ελληνικών δυνάμεων στη Βόρεια Ήπειρο.

Η καθιέρωση του εορτασμού της Επετείου

1η Επέτειος

Η επέτειος του «ΟΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής. Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στις 28 Οκτωβρίου 1941.  Έγιναν ομιλίες από τους φοιτητές, ενώ μίλησε για την «Επέτειο» την παραμονή και ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο οποίος αρνήθηκε να κάνει μάθημα την ημέρα της επετείου, με αποτέλεσμα να απολυθεί από το Πανεπιστήμιο.

2η Επέτειος

Στην δεύτερη επέτειο (28/10/1942), ο εορτασμός έγινε στην Πλατεία Συντάγματος με πρωτοβουλία των οργανώσεων ΠΕΑΝ και ΕΠΟΝ. Υπήρχε ανησυχία για το πώς θα αντιδράσουν οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής, οι οποίοι όμως δεν παρενέβησαν.  Στον Πειραιά πραγματοποιήθηκαν ολιγοπληθείς συγκεντρώσεις, όπου ανέβαινε κάποιος σε μια καρέκλα, έβγαζε ένα σύντομο λόγο και κατόπιν διαλύονταν για να αποφύγουν την επέμβαση των Ιταλών «καραμπινιέρων».  Εκδηλώσεις και διαδηλώσεις εκείνη την ημέρα έγιναν και σ’ άλλες πόλεις.

3η Επέτειος

Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για το τι έγινε στις 28 Οκτωβρίου 1943. Σύμφωνα με τον Ηλία Βενέζη, γιορτάστηκε η επέτειος στο κτήριο της Εθνικής Τράπεζας στην Πλατεία Κοτζιά (ο Βενέζης ήταν τότε υπάλληλος της τράπεζας).  Κατέφθασαν όμως οι Γερμανοί, που είχαν την ευθύνη της αστυνόμευσης πλέον, υποχρέωσαν όσους συμμετείχαν να σταθούν με τα χέρια ψηλά μέχρι το βράδυ, ενώ έστειλαν και είκοσι περίπου απ’ αυτά τα άτομα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.  Κάποιοι απ’ αυτούς δεν επέστρεψαν ποτέ.

Επίσημα, για πρώτη φορά, η επέτειος εορτάστηκε στις 28 Οκτωβρίου 1944 με παρέλαση ενώπιον του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.

Το ιστορικό ΟΧΙ

Ήταν περίπου 3 τα ξημερώματα της 28 Οκτωβρίου του 1940, όταν o Μπενίτο Μουσολίνι απέστειλε στην Ελλάδα «τελεσίγραφο» με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού Στρατού, απ’ την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία της Ελλάδος (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στο Μέτωπο της Αφρικής.  Το τελεσίγραφο δόθηκε «ιδιοχείρως» στον Ιωάννη Μεταξά και μάλιστα στην οικία του στην Κηφισιά, απ’ τον Ιταλό Πρέσβη στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι. Μετά την ανάγνωση του κειμένου, ο Μεταξάς έστρεψε το βλέμμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε στα γαλλικά (επίσημη «διπλωματική γλώσσα») την ιστορική φράση: «Alors, c’est la guerre», (προφέρεται «αλόρ, σε λα γκερ» δηλαδή «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο»), εκδηλώνοντας με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο,  την αρνητική θέση του επί των ιταμών ιταλικών αιτημάτων.

Ο Γκράτσι, στα απομνημονεύματά του που κυκλοφόρησαν το 1945, περιγράφει τη σκηνή: «Έχω εντολή κ. Πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση και του έδωσα το έγγραφο. Παρακολούθησα την συγκίνηση εις τα χέρια και εις τα μάτια του.  Με σταθερή φωνή και βλέποντάς με κατάματα ο Μεταξάς μου είπε: Αυτό σημαίνει πόλεμο.  Του απήντησα ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. Μου απήντησε ΟΧΙ. Του πρόσθεσα ότι αν ο στρατηγός Παπάγος…, ο Μεταξάς με διέκοψε και μου είπε: ΟΧΙ!  Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως.».

Ο Μεταξάς, εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την «Άρνηση» της υποταγής και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό Τύπο με την λέξη «ΟΧΙ». Σημειώνεται, πως αυτούσια η λέξη «ΟΧΙ» παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά ως «τίτλος» στο κύριο άρθρο της εφημερίδας: «Ελληνικό Μέλλον» του Ν.Π. Ευστρατίου στις 30 Οκτωβρίου του 1940.

Ο Πόλεμος

Δύο ώρες μετά την παραπάνω επίδοση του «τελεσίγραφου», ξεκίνησε ο Ελληνο-Ιταλικός Πόλεμος με εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο, οπότε η Ελλάδα αμυνόμενη ενεπλάκη στον Πόλεμο.  Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε και οι μεγάλες νίκες που ο Ελληνικός Στρατός κατέκτησε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης με το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει στην παράδοση της Χώρας στον εχθρό.

Η Εκκλησία της Ελλάδος αποφάσισε το 1952, η γιορτή της Αγίας Σκέπης από την 1η Οκτωβρίου να μεταφερθεί στις 28 Οκτωβρίου, με το αιτιολογικό ότι η Παναγία βοήθησε τον Ελληνικό Στρατό στον πόλεμο της Αλβανίας.

Με αφορμή  την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 παραθέτουμε ολόκληρο το εμψυχωτικό τραγούδι της αξέχαστης «Τραγουδίστριας της Νίκης» Σοφίας Βέμπο, σε μουσική Θεόφραστου Σακελλαρίδη και στίχους του Γιώργου Θίσβιου.

 

Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του

και τη σκούφια την ψηλή του,

μ’ όλα τα φτερά,

και μια νύχτα με φεγγάρι

την Ελλάδα πάει να πάρει,

βρε το φουκαρά!

 

Τον τσολιά μας τον λεβέντη

βρίσκει στα βουνά

και ταράζει τον αφέντη

τον μακαρονά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,

με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.

 

Ξεκινάει την άλλη μέρα,

μα και πάλι ακούει «Αέρα»

από τον τσολιά,

δρόμο παίρνει και δρομάκι

και πηδάει το ποταμάκι,

ξέρει τη δουλειά.

 

Τρώει τις σφαίρες σαν χαλάζι από τον τσολιά,

κι όλο στρατηγούς αλλάζει για να βρει δουλειά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,

και στείλε γρήγορα τα μαύρα μου να βάνω.

 

Στέλνει ο νέος Ναπολέων

μεραρχίες πειναλέων

στο βουνό ψηλά,

για να βρουν τον διάβολό τους

κι ο στρατός μας αιχμαλώτους

τσούρμο κουβαλά.

 

Και οι Κένταυροι οι καημένοι,

βρε τι τρομερό,

νηστικοί, ξελιγωμένοι

πέφτουν στο νερό.

Αχ! Γκράτσι, να μη σε δω Γκράτσι,

γιατί σε κάρβουνα αναμμένα έχω κάτσει.

 

Τρέχουν σαν τρελοί στους βράχους

κι από μας και τους συμμάχους

τρώνε τη κλωτσιά,

και χωρίς πολλές κουβέντες

μπήκαν Έλληνες λεβέντες

μες’ τη Κορυτσά.

 

Μέσα στ’ Αργυρόκαστρο εμπήκε το χακί

και σημαία κυματίζει τώρα Ελληνική,

Αχ! Τσιάνο, θα σκοτωθώ Τσιάνο,

γιατί σε λίγο και τα Τίρανα τα χάνω.

Και ‘πάθαν οι καημένοι

μεγάλη συμφορά,

κι η Ρώμη περιμένει

κι εκείνη τη σειρά.

 

∗ Ο Νικόλαος Ι. Καραμπέτσος είναι Δημοσιογράφος, Μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Ζώδια από το zodia123.gr

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

error: Content is protected !!