Breaking News
ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΔΩΡΕΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΥΡΙΔΗ
ΡΕΑΛ ΚΑΙ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ CHAMPIONS LEAGUE
ΕΛΚΕΘΕ: ΚΑΘΑΡΕΣ ΟΙ ΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ»
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΟΡΙΑ ΓΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΕ ΓΥΜΝΑΣΙΑ, ΛΥΚΕΙΑ – ΣΤΟ E-EGGRAFES Η ΑΙΤΗΣΗ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ» ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ «ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ 30 ΚΑΙ ΤΙΣ 31 ΜΑΪΟΥ – ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΝ ΡΟΛΑ
STAR WARS: ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΚΗΡΥΧΘΗΚΕ ΣΗΜΕΡΑ
ΣΟΚΑΡΕΙ Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΓΟΥΑΝΣΤΙΝ: «ΔΕΝ ΕΠΙΝΟΗΣΕ ΑΥΤΟΣ ΤΟ CASTING COUCH»
ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ
ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟ ΜΗΜΟΝΙΟ
OI ΑΓΟΡΕΣ ΜΑΣ… ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΣΤΕΝΩΠΟ…
ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ: ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ: ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ «Η ΤΩΡΑ Η ΠΟΤΕ»
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΜΠΕΟ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ Η «ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ» ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΟΥΤΑΡΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΑΝ:
ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΡΩΣΙΑ: ΜΕΤΑΞΥ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
H AOZ TΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ: ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ
HANDESBLATT: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2050
ΤΣΙΠΡΑΣ: ΘΑ ΗΜΟΥΝ ΑΝΟΗΤΟΣ ΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑ ΣΕ ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΕΘΝΙΚΑ
ΕΛΛΑΔΑ – ΚΥΠΡΟΣ: ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΝΕΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ

Του Παναγιώτη Αλιμήση*

Ο μείζον ελληνικός χώρος βρίσκεται τους τελευταίους μήνες κάτω από την πίεση ενός υβριδικού πολέμου που έχει εξαπολύσει η Άγκυρα. Από το Ιόνιο μέχρι και την κυπριακή ΑΟΖ, ο Ελληνισμός δείχνει ανήμπορος να αντιδράσει στη βάση μιας πολυφασματικής εξωτερικής πολιτικής, που θα συνδυάζει αληθινές συμμαχίες, μαζί με μια ικανή αποτρεπτική δύναμη. Εξαρτώμενη αποκλειστικά από τις διαθέσεις της ΕΕ και γενικότερα της Δύσης έναντι της Τουρκίας, η Ελλάδα το μόνο που κάνει είναι να ελπίζει… Οι αιτίες της έλλειψης μιας αυτόφωτης και ρεαλιστικής πολιτικής είναι πολλές και ξεκινούν από τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας μας από το παρελθόν. Δεκαετίες πολιτικής διαφθοράς, διχασμού, οπορτουνισμού και υπογεννητικότητας, μαζί με την επικράτηση του ατομισμού και του μιμητισμού ξένων προτύπων από την ελληνική κοινωνία, ήταν μερικές από τις αιτίες που αδυνάτησαν τα πατριωτικά και αμυντικά μας αντανακλαστικά.

Σήμερα, η ηγεσία της χώρας κρατώντας –σωστά- χαμηλούς τόνους στην αντιπαράθεση με την Τουρκία, εφαρμόζει παράλληλα μια πολιτική κατευνασμού με υποχωρητικό χαρακτήρα. Αυτή η πολιτική έναντι της τουρκικής επιθετικότητας είναι αναποτελεσματική καθώς φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Ο Ερντογάν έχει ανοίξει την «βεντάλια» των διεκδικήσεων πλέον, όχι μόνο στο παραδοσιακό χώρο αντιπαράθεσης (βραχονησίδες, ΑΟΖ) αλλά έχει περάσει και σε ποιοτική αναβάθμιση των προκλήσεων (εμβολισμός πλοίων, σύλληψη στρατιωτών, αμφισβήτηση συνθηκών). Η Ελλάδα που ακόμα βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση μη μπορώντας να ακολουθήσει τους υπέρογκους τουρκικούς εξοπλισμούς, προσπαθεί να απειλήσει την γείτονα με μπλόκο των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων.

Δυστυχώς ακόμα και τώρα, οι φοβικές ελίτ της χώρας μας χρησιμοποιούν μια παρωχημένη συνταγή ανάσχεσης της τουρκικής προκλητικότητας, τη στιγμή που είναι φανερό πως οι σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας, είναι σχέσεις «αγάπης και μίσους». Ενδεικτικά μόνο, η Γερμανία υπέγραψε το τελευταίο διάστημα 30 αμυντικές συμφωνίες με την Άγκυρα, ενώ όλες οι δυτικές δυνάμεις επενδύουν ΚΑΙ στον τουρκικό αμυντικό τομέα, που είναι η ατμομηχανή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Αν λοιπόν η Τουρκία μπει στην ΕΕ θα θέτει τις παράλογες διεκδικήσεις της ισότιμα ως πλήρες μέλος. Εδώ μπορούμε να αναφερθούμε και στο αρνητικό παράδειγμα της Αλβανίας η οποία ενώ μπήκε στο ΝΑΤΟ με ελληνική βοήθεια, όχι μόνο δεν εκδημοκρατίστηκε, αλλά αναβάθμισε τις διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδας (Τσαμουριά, συστηματικός εκτοπισμός Ελληνικής μειονότητας) καθώς όντας μέσα στη συμμαχία νιώθει πιο ισότιμη!

Η συμμαχική «βοήθεια»

Η απόλυτη παρανόηση, είναι ότι η Ελλάδα έχει αναγνώσει λανθασμένα τις σχέσεις Δύσης – Τουρκίας. Πολλοί πιστεύουν πως η παρέμβαση του 6ου στόλου των ΗΠΑ στο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ θα βάλει φρένο στον τουρκικό τσαμπουκά. Η πραγματικότητα όμως ίσως προδιαγράφει άλλα. Η Τουρκία δεν θα ενδιαφερθεί για ένα οικόπεδο ή δυο που ανήκουν στους Αμερικανούς, αλλά για την δημιουργία των προϋποθέσεων (σταθερή στρατιωτική παρουσία) που θα την βάλει μελλοντικά στο τραπέζι της μοιρασιάς. Δεν φαίνεται να έχει καταλάβει η Αθήνα πως όλες οι μεγάλες και μικρότερες δυνάμεις (ΗΠΑ-Τουρκία) έχουν μεταβλητές σχέσεις καθώς τα συμφέροντά τους μπορεί καμιά φορά να συγκρούονται. Η Συρία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ωστόσο, η Τουρκία σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε να έρθει σε ολοκληρωτική ρήξη με τη Δύση, καθώς θα κινδυνεύσει να μετατραπεί σε ρωσικό δορυφόρο που δύσκολα θα ξεφύγει. Ούτε η Δύση από την πλευρά της θα επέτρεπε να γίνει η Τουρκία ο ’χερσαίος διάδρομος’ της Ρωσίας προς τη Μεσόγειο.

Οι απλοϊκές αντιλήψεις που κυριαρχούν στην Ελλάδα περί «εκδημοκρατισμού» της Άγκυρας δεν είναι ρεαλιστικές σε μια σοβαρή εξωτερική πολιτική. Τις ΗΠΑ και την Ευρώπη δεν τους ενδιαφέρει τι είδους πολίτευμα έχει μια χώρα, ή αν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά αν είναι σε θέση συνεργάζεται μαζί τους (βλέπε πχ Πακιστάν, Αλβανία, διεφθαρμένα καθεστώτα της Αφρικής) Οι δηλώσεις περί «έλλειψης ανθρωπισμού» και «δικαιοσύνης» στη Τουρκία που ακούγονται κατά καιρούς από Δυτικούς αξιωματούχους, είναι μεν αληθής και υπέρ της Ελλάδας, αλλά γίνονται για λόγους εντυπωσιασμού και για να κρατήσουν την ισορροπία στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση. Στη πραγματικότητα τα μεγάλα γεωστρατηγικά συμφέροντα είναι καλώς ή κακώς πάνω από τα… δικαιώματα των ψαριών και άλλων… παρελάσεων.

Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο πως η Τουρκία εκμεταλλεύεται την πολιτική αστάθεια στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, για να κάνει ανενόχλητη τις δικές τις κινήσεις. Η αποπομπή του Αμερικανού ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλερσον από τον Τραμπ και η πολιτική αβεβαιότητα σε Γερμανία και Ιταλία και η γενικότερη εσωστρέφεια που διαμορφώνεται στη Δύση αυτή την περίοδο, ευνοεί τους τουρκικούς ηγεμονικούς σχεδιασμούς.      

Ψάχνοντας το νέο δόγμα

Η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και της Κύπρου, πρέπει να συνοδεύεται από μια ευέλικτη αποτρεπτική δύναμη, αφενός για να υπάρχουν ισχυρά ερείσματα σε περιόδους διαπραγματεύσεων και να έχουν ισχύ οι θέσεις της χώρας, αφενός, για να καλλιεργείται κλίμα εμπιστοσύνης στους συμμάχους. Δηλαδή πρέπει να δείχνουμε στον έξω κόσμο ότι η διατήρηση και διαχείριση των κεκτημένων μας, είναι δεδομένη χωρίς αστερίσκους και υποχωρήσεις. Δυστυχώς όμως η Ελλάδα έχασε χρόνο. Ο μεγάλοι παίκτες στην περιοχή μας δεν είναι διατεθειμένοι να διαλέξουν για σύμμαχο κάποιον που υποχωρεί, αλλά εκείνον που δείχνει ότι θα μεριμνήσει μακροπρόθεσμα για τα συμφέροντά τους.

Οι τελευταίες δηλώσεις «ίσων αποστάσεων» Αμερικανών αξιωματούχων και του State Department είναι άκρως αποθαρρυντικές για την ελληνική πλευρά. Αφήνουν να εννοηθεί ότι στην Κύπρο τα κοιτάσματα θα μοιραστούν ισάξια στις δυο κοινότητες (ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή) βάζοντας έτσι στο κάδρο της συνεκμετάλλευσης και την Τουρκία.

Η αντίληψη της Ελλάδας για τον σίγουρο, εγγυημένο, αστυνομικό και πυροσβεστικό ρόλο των ΗΠΑ είναι λάθος, καθώς η ανθρωπότητα έχει μπει από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 σε έναν τριπολικό κόσμο (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα) που επιτρέπει σε μικρότερους παίκτες του διεθνούς συστήματος, να ανοίξουν τις συμμαχίες τους, χωρίς να έρθουν απαραίτητα σε ρήξη με τον πυρήνα τους (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ). Αυτή τη πολυδιάστατη πολιτική εφαρμόζει επιτυχώς -μέχρι τώρα- η Τουρκία, η οποία προσπαθεί να πιαστεί από την Μόσχα ως ‘αντίβαρο’ στην Δύση. Βασικός στόχος της Άγκυρας είναι να πείσει τους Δυτικούς ότι έχει τα εχέγγυα να γίνει περιφερειακή υπερδύναμη και πως πρέπει να την υπολογίζουν. Η τουρκική παρουσία στη κυπριακή ΑΟΖ και στο Αφρίν με τις ευλογίες του Πούτιν κα των ΗΠΑ, αποτελεί τον μοχλό πίεσης προς την Δύση με σκοπό να την αναγκάσει να δώσει το πράσινο φως στο καθεστώς Ερντογάν να βάλει χέρι στα κοιτάσματα της Κύπρου, ακόμα και αν χρειαστεί να τα «μοιραστεί» με τους ελληνοκύπριους.

Επιπλέον, η Τουρκία έχει και τον ‘άσσο στο μανίκι’ της έναντι της Ευρώπης. Κρατάει πολλούς λαθρομετανάστες και πρόσφυγες «έγκλειστους» στο έδαφός της, με σκοπό να τους «διώξει» προς την Δύση και να δημιουργήσει τις εικόνες χάους που ζήσαμε πριν δυο χρόνια.

Ή τώρα ή ποτέ

Το καθεστώς Ερντογάν, έχει την αίσθηση ότι αντιμετωπίζει μια χώρα χρεωκοπημένη με αδύναμη και άβουλη ηγεσία, εντελώς αντίθετη από την δική της αντίληψη περί έθνους και γεωπολιτικής. Δεν έχει άδικο… Ωστόσο, ο Ερντογάν δεν επιθυμεί και δεν χρειάζεται να προβεί σε ολοκληρωτική πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα. Απλά χρησιμοποιεί την απειλή ενός γενικευμένου πολέμου, υποχρεώνοντας την χώρας μας σε διαρκείς υποχωρήσεις σε «ελάσσονα» ζητήματα για να δημιουργεί τετελεσμένα. Παρ’ όλα αυτά, η απειλή ενός τοπικού ή «ευρύτερου» θερμού επεισοδίου που θα ανοίξει σε διεθνές επίπεδο την συζήτηση για αλλαγή συνόρων στο Αιγαίο, είναι πιο κοντά από ποτέ.

Γιαυτό, μερικές άμεσες προτεραιότητες που θα μπορούσαν να τρέξουν η ελληνική και η κυπριακή ηγεσία για να αποτρέψουν τα χειρότερα είναι οι εξής:

  1. Άμεση ανασύσταση του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας-Κύπρου με τις απαραίτητες αναθεωρήσεις, σχετικά με τον τρόπο αντίδρασης σε τουρκικές αιφνιδιαστικές κινήσεις.
  2. Μεταφορά στην Κύπρο ενός σμήνους ή μοίρας αεροσκαφών F-4 Phantom ως «μόνιμη» μεταστάθμευση, έως ότου συσταθεί πολεμική αεροπορία και ναυτικό στη μεγαλόνησο.
  3. Πρόσθετος και σύγχρονος οπλισμός πεζικού, νυκτοσκοπικά όργανα (νυχτερινές διόπτρες, κιάλια), φορητοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι, drones, ελεύθεροι σκοπευτές και αύξηση προσωπικού στα φυλάκια του Έβρου, των απομακρυσμένων νησιών και βραχονησίδων.
  4. Εντατική και ρεαλιστική εκπαίδευση (train as you fight) κληρωτών και εφέδρων ώστε να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστής ισχύος στο πεδίο της μάχης αν χρειαστεί και να πλαισιώνουν με αξιοπρέπεια τους επαγγελματίες οπλίτες.
  5. Επίσπευση των προγραμμάτων εκσυγχρονισμού οπλισμού που μπορεί να γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, καθώς και αγορά ανταλλακτικών.

Τα παραπάνω πέντε σημεία είναι ενδεικτικά για το τι πρέπει να γίνει άμεσα, ακόμα και αν υπάρξει οικονομική επιβάρυνση. Σίγουρα οι επιτελείς γνωρίζουν λεπτομερέστερα και επί χάρτου τις ανάγκες του στρατού, ωστόσο, οι αποφάσεις πρέπει να παρθούν άμεσα.

 

*Ο Παναγιώτης Αλιμήσης είναι δημοσιογράφος. Σπούδασε Σύγχρονη Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις στο πανεπιστήμιο Metropolitan του Λονδίνου

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Ζώδια από το zodia123.gr

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

error: Content is protected !!